2020_10

Sygn. akt KIO/2020/10

WYROK
z dnia 30 września 2010 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Ewa Rzońca

Protokolant: Paweł Nowosielski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. w Warszawie odwołania
wniesionego przez Spółkę Wodno-Ściekową ’’GWDA’’ Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością, 64-920 Piła, ul. Na Leszkowie 4 od czynności zamawiającego
AQUANET Spółka Akcyjna, 61-492 Poznań, ul. Dolna Wilda 126.

orzeka:

1. oddala odwołanie

2. Kosztami postępowania obciąża Spółkę Wodno-Ściekową ’’GWDA’’ Spółka z
ograniczoną odpowiedzialnością, 64-920 Piła, ul. Na Leszkowie 4 i nakazuje:

1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości
15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy zero groszy) z kwoty wpisu
uiszczonego przez Spółkę Wodno-Ściekową ’’GWDA’’ Spółka z
ograniczoną odpowiedzialnością, 64-920 Piła, ul. Na Leszkowie 4

Stosownie do art. 198a ust. 1 i 198b ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo
zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w
terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Przewodniczący:

………………………………

Uzasadnienie

Zamawiający – AQUANET Spółka Akcyjna z siedzibą w Poznaniu – prowadzi
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na
załadunek, wywóz i zagospodarowanie w ramach odzysku 60 000 Mg ustabilizowanych
komunalnych osadów ściekowych z placu osadowego z Centralnej Oczyszczalni Ścieków w
Koziegłowach w rozbiciu na cztery pakiety. Postępowanie prowadzone jest w trybie
przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z
2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „Pzp”.
Postępowanie o udzielenie zamówienia wszczęto w dniu 9 lipca 2010 roku. Szacunkowa
wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych
na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp.

W dniu 8 września 2010 r. Zamawiający, w formie faksu, poinformował wykonawcę -
o rozstrzygnięciu postępowania i o wyborze najkorzystniejszej oferty, którą okazała się oferta
wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum
Przedsiębiorstwo Gospodarki Odpadami EKOSERWIS Spółka Jawna, ul. Partyzantów 38,
05-200 Wołomin i Spółdzielni Kółek Rolniczych, ul. Golińska 10, 62-530 Kazimierz Biskupi
(dalej: „Konsorcjum”).

W dniu 17 września 2010 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło
odwołanie wykonawcy - Spółka Wodno - Ściekowa „Gwda" Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością, ul. Na Leszkowie 4, 64-920 Piła (dalej: „Odwołujący” lub „Gwda”).

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie:
1. art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy a w konsekwencji art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy;
2. art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy a w konsekwencji art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy;
Powyższe zarzuty Odwołujący sformułował zarówno w stosunku do oferty
Konsorcjum jak również oferty wykonawcy Przedsiębiorstwa Handlowo –
Usługowego ZBIGTAR Zbigniew Tarka z Osowej Sieni (dalej: „ZBIGTAR”),
3. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy - w stosunku do oferty ZBIGTAR.

Odwołujący żądał:
1. powtórzenia czynności oceny ofert przez Zamawiającego,
2. wykluczenia z postępowania Konsorcjum oraz ZBIGTAR skutkującego

odrzuceniem ich ofert,
3. dokonanie ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej.

W uzasadnieniu odwołania podnosił:

1. Zarzuty dotyczące oferty Konsorcjum
Odwołujący wskazywał, że Konsorcjum proponuje odzysk osadów w kompostowni
Spółdzielni Kółek Rolniczych w Kazimierzu Biskupim, na co przedstawiono stosowną umowę
oraz wydaną Spółdzielni decyzję Starosty Konińskiego z dnia 17.08.2007r. Z treści punktu VI
ww. decyzji wynika, iż w dacie wydawania decyzji kompostownia była w trakcie budowy, co
potwierdzono również w uzasadnieniu tej decyzji. Do złożonej oferty nie dołączono żadnych
dokumentów wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
potwierdzających, iż obiekt ten został choćby częściowo oddany do użytkowania, przy czym
odbiór kompostowni musiałby dotyczyć takiej części obiektu, która umożliwiałaby
przeprowadzenie kompostowania 10 000 Mg osadów, które Konsorcjum chciałoby zgodnie ze
złożoną ofertą zagospodarować. Odwołujący podnosił, że w aktualnym planie gospodarki
odpadami dla województwa wielkopolskiego na lata 2008 - 2011 z perspektywą na lata
2012-2019 kompostownia należąca do Spółdzielni nie jest wymieniana jako obiekt
funkcjonujący, ale jako obiekt w budowie. W opinii Odwołującego fakt taki budzi uzasadnione
wątpliwości związane z legalnością funkcjonowania tej kompostowni. Podkreślał, że brak
dopuszczenia do użytkowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
powoduje, iż obiekt, na którym odbywać się ma proces kompostowania działa faktycznie
nielegalnie. Zdaniem Odwołującego Konsorcjum nie dysponuje więc wymaganym
potencjałem technicznym - placem technologicznym - niezbędnym do realizacji zadania,
ponieważ posiadanie samego zezwolenia na odzysk odpadów nie warunkuje możliwości
legalnego użytkowania obiektu budowlanego jakim jest kompostownia. Decyzja zezwala na
odzysk 30 000 Mg osadów. Z wieloletnich doświadczeń Odwołującego oraz dostępnej
literatury przedmiotu wynika, iż przy takiej ilości przetwarzanych osadów wymagane jest
posiadanie utwardzonego placu o powierzchni przynajmniej 1,5 ha tj. 15 000 m 2 z odbiorem
odcieków, które zawsze powstają przy kompostowaniu osadów. Odwołujący podnosił, że
przetworzenie 30 000 Mg osadów ściekowych rocznie wymaga wprowadzenia
porównywalnej ilości materiału strukturotwórczego. Niezbędne jest więc stworzenie
możliwości do magazynowania tych substratów w sposób bezwzględnie gwarantujący
ochronę środowiska gruntowo - wodnego.
Ponadto Odwołujący zwracał uwagę, iż produkty kompostowania prowadzonego
przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych w Kazimierzu Biskupim, nie znajdują się w wykazie

nawozów, ani środków wspomagających uprawę roślin, które można wprowadzać do obrotu
na podstawie pozwoleń ministra właściwego do spraw rolnictwa, o których mowa w art. 4
ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033).
Informacje o udzielonych uprawnieniach są powszechnie dostępne na stronie internetowej
Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wobec tego, zdaniem Odwołującego oznacza to, że
Konsorcjum nie posiada wymaganej przepisami prawa decyzji ministra właściwego do spraw
rolnictwa zezwalających na wprowadzanie do obrotu produktów kompostowania, a więc
produkty kompostowania pochodzące ze Spółdzielni Kółek Rolniczych w Kazimierzu
Biskupim nie mogą być w sposób zgodny z prawem sprzedawane, przekazywane lub w
żaden inny sposób wprowadzane do obrotu.
Z powyższego Odwołujący wywiódł, że Konsorcjum nie spełniło warunków ubiegania
się o zamówienie i w trybie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy powinno zostać przez Zamawiającego
wykluczone z postępowania, a jego oferta uznana za odrzuconą.

2. Zarzuty dotyczące oferty ZBIGTAR
Odwołujący stwierdził, że oczekiwania dotyczące sposobu zagospodarowania
osadów ściekowych z placu oczyszczalni Zamawiający sprecyzował w punkcie § 2 ust. 1
wzoru umowy, z którego wynika, że Zamawiający oczekuje zagospodarowania osadów w
kompostowni (odzysk metodą R3) lub przez wykorzystanie osadów do rekultywacji
składowiska (odzysk metodą R14). Wobec tego zdaniem Odwołującego oznacza to, że
Zamawiający dąży do przetworzenia osadów ściekowych - przed ich wprowadzeniem do
gruntu - na produkty kompostowania bezpieczne dla środowiska, lub zgadza się na
wykorzystanie tych osadów tylko do rekultywacji składowisk. Nadto, w punkcie 3.5. części
technicznej siwz, Zamawiający zastrzegł przeniesienie całkowitej odpowiedzialności za
przejęte osady już w momencie ich załadunku na samochody. Odwołujący podnosił, że w
oświadczeniu do oferty, ZBIGTAR deklaruje odzysk zgodnie z posiadanymi decyzjami, tj.
oferuje odzysk metodą R13, czyli magazynowanie odpadów, które mają być poddane
któremukolwiek z działań wymienionych w punktach od R1 do R12 ustawy o odpadach,
odzysk metodą R15 czyli przetwarzanie odpadów, w celu ich przygotowania do odzysku, w
tym do recyklingu, a także kierowanie osadów do rolnictwa lub po zmieszaniu z popiołami do
wykorzystania w celu rekultywacji zamkniętych składowisk lub ich części.
Odwołujący wskazywał, że w punkcie XI.1 siwz Zamawiający zastrzegł, iż wymaga,
aby wykonawca zawarł umowę w sprawie zamówienia publicznego na warunkach
określonych we wzorze umowy zawartym w części III siwz, czyli na przekompostowanie
osadów lub ich wykorzystanie do rekultywacji składowiska. W opinii Odwołującego
Zamawiający nie oczekuje jedynie magazynowania odpadów, jak to proponuje ZBIGTAR lub

przetwarzania odpadów w celu ich przygotowania do dalszego właściwego odzysku.
Odwołujący podkreślał, że z umowy wynika wyraźnie, że Zamawiający oczekuje
ostatecznego i docelowego rozwiązania problemu odpadów, a nie tylko ich magazynowania
lub wstępnego przygotowania do dalszego odzysku.
Odwołujący stwierdził, że na podstawie posiadanej decyzji ZBIGTAR proponuje
zastosowanie osadów w rolnictwie. Zgodnie z art. 43 ust. 1 b ustawy o odpadach
odpowiedzialność za prawidłowe zastosowanie komunalnych osadów ściekowych do celów,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 lub 5, czyli m.in. w rolnictwie, spoczywa na wytwórcy tych
osadów, czyli Zamawiającym. Nadto ten że art. 43 ustawy na wytwórcę odpadów tj.
Zamawiającego nakłada dalsze obowiązki do zrealizowania (uzyskanie odpowiedniej jakości
osadów, badania gleb i osadów, ustalanie dawek osadów, przechowywanie wyników itd).
Zgodnie z treścią punktu 3.5. specyfikacji technicznej siwz Zamawiający żąda od wykonawcy
przejęcia całkowitej odpowiedzialności za gospodarowanie przedmiotowymi osadami już w
chwili załadunku. Zdaniem Odwołującego zaproponowanie w ofercie przejęcia osadów do
rolniczego wykorzystania jest niezgodne z treścią specyfikacji, którą przygotował
Zamawiający, gdyż ZBIGTAR w tym procesie odzysku nie przejmuje odpowiedzialności za
przejęte osady. Zaproponowanie tej metody odzysku jest więc niezgodnie z treścią
specyfikacji ustalona przez Zamawiającego.
Odwołujący wyjaśniał, że ZBIGTAR zaoferował cztery możliwości postępowania z
osadami, jednak jedna z nich nie przenosi odpowiedzialności z Zamawiającego na
wykonawcę, do drugiej tj. rekultywacji składowisk nie przedstawił żadnej umowy, decyzji ani
innego dokumentu potwierdzającego możliwość takiego wykorzystania osadów mimo że
Zamawiający żądał w punkcie 3.2. b) specyfikacji technicznej siwz - odpowiednich
dokumentów (tj. umowy konsorcjum z eksploatatorem składowiska, umowy na zastosowanie
osadów w tym celu, wraz z określeniem ilości osadów, oraz umowy na rekultywację metodą
R14), natomiast dwie metody nie określają docelowego postępowania z osadami, jak tego
oczekuje w umowie Zamawiający. ZBIGTAR nie przedstawił Zamawiającemu w sposób
jednoznaczny i oczywisty metody odzysku, którą zastosuje, a także miejsca prowadzenia. W
opinii Odwołującego trzy przedstawione propozycje ZBIGTAR są niezgodne z oczekiwaniami
Zamawiającego i nie zostały uwzględnione przez Zamawiającego we wzorze umowy.
W związku z tym w opinii Odwołującego ofertę ZBIGTAR należy odrzucić w trybie art.
89 ust.1 pkt 2 ustawy ze względu na fakt, iż oferta nie odpowiada specyfikacji istotnych
warunków zamówienia.
Zdaniem Odwołującego zastrzeżenia budzi także decyzja Starosty Leszczyńskiego nr
OS.1.7660-19/08 z dnia 1 lipca 2008r. z późn. zm. wydana ZBIGTAR na odzysk osadów
ściekowych metodami R13 - magazynowanie przed dalszym odzyskiem lub
unieszkodliwianiem, a także R15 - przetwarzanie odpadów w celu ich przygotowania do

odzysku. Umożliwia ona również stosowanie osadów w mieszance z popiołami do
rekultywacji składowisk. Zgodnie z tytułem tabeli załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra
Środowiska z dnia 21 marca 2006r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza
instalacjami i urządzeniami (Dz. U. Nr 49 poz. 356), przywołanego w decyzji, stosowanie
osadów w mieszance z popiołami do rekultywacji składowisk jest to odzysk metodą R 14, a
nie R15 jak sugeruje decyzja.
Odwołujący podkreślał, że w przypadku stosowania osadów do rekultywacji
Zamawiający zażądał odpowiednich dokumentów dotyczących takiego zagospodarowania
osadów tj. umowy konsorcjum z eksploatatorem składowiska, umowy na zastosowanie
osadów w tym celu, wraz z określeniem ilości osadów, oraz umowy na rekultywację metodą
R14. Zdaniem Odwołującego ZBIGTAR nie posiada zezwolenia na odzysk w drodze
rekultywacji żadnego składowiska, bowiem takiej decyzji nie przedstawił.
Odwołujący wskazuje, że decyzja Starosty Leszczyńskiego nr OS.1.7660-14/10 z
dnia 1 kwietnia 2010r. o zmianie decyzji w swym punkcie 2 lit. a) i b) mówi o odzysku
osadów wytwarzanych przez firmę ZBIGTAR. Rozlicza ilości osadów wskazując, że może
ona wytwarzać 100 000 ton osadów oraz odzyskiwać osady wytwarzane, kolejno 50 000 ton
metodą R13 i 50 000 ton metodą R15. Osady przyjmowane z zewnątrz nie są w tym punkcie
decyzji w ogóle uwzględnione.
Odwołujący podnosił, że na dzień składania ofert ZBIGTAR nie przedstawił żądanych
dokumentów wskazujących na posiadanie uprawnienia oraz możliwości faktycznych do
proponowania Zamawiającemu takiego postępowania z odpadami, w ofercie brak bowiem
umów, których żąda Zamawiający w punkcie 3.2.b) specyfikacji technicznej siwz. Faktycznie
więc w dniu składania ofert ZBIGTAR nie posiadał uprawnień do wykonywania określonej
działalności, jak tego wymaga art. 22 ust. 1 ustawy, wobec tego nie spełniał warunków
ubiegania się o zamówienie i w trybie art. 24 ust.2 pkt 4 ustawy winien zostać przez
Zamawiającego wykluczony z postępowania, a jego oferta uznana za odrzuconą.

Odwołujący podnosił, także iż z punktu III. 1. decyzji Starosty Leszczyńskiego nr
OS.1.7660-19/08 z dnia 1 lipca 2008r. wynika, iż instalację, w której prowadzony będzie
odzysk stanowi zbiornik - „laguna" o pojemności około 2000m 3 . W części 2.2.1 części
technicznej siwz Zamawiający określił orientacyjny ciężar nasypowy osadów na ok. 0,95
Mg/m. Po przeliczeniu masy 10 000 Mg osadów na objętość przy takim ciężarze nasypowym
otrzymuje się objętość ok. 10 500 m 3 . Odwołujący podkreślał, że zgromadzenie takiej
objętości osadów w celu dalszego przetworzenia technologicznego przy użyciu maszyn lub
urządzeń w lagunie jest fizycznie niemożliwe, szczególnie uwzględniając fakt wskazany w
uzasadnieniu decyzji, iż do tejże laguny kierowane są również osady z oczyszczalni ścieków
należącej do MPWiK Sp. z o.o. w Lesznie (ok. 14 000 Mg rocznie) oraz innych oczyszczalni

komunalnych. Osad ściekowy o zawartości suchej masy określonej w 2.2.1 specyfikacji
technicznej siwz przez Zamawiającego na 15-20 %, ma konsystencję mazistą. Odwołujący
wskazywał, że nie można usypać go na tej lagunie w stabilną, bezpieczną pryzmę o
wysokości ponad 5m i jednocześnie wykonywać na terenie laguny lub pryzmy jakichkolwiek
dalszych działań technologicznych przy użyciu maszyn, bowiem grozi to obsunięciem
pryzmy, stworzeniem zagrożenia dla zdrowia i życia pracowników obsługi oraz dla
środowiska.
Ponadto Odwołujący stwierdził, że w decyzji na odzysk osadów dla ZBIGTAR
dopuszcza się mieszanie osadów z popiołami, jednak w swej ofercie ZBIGTAR nie
przedstawił informacji o posiadaniu innego, dodatkowego, usankcjonowanego
administracyjnie placu technologicznego do przeprowadzania mieszania z popiołami.
Dodatkowo zauważyć należy, iż przywołane w decyzji rozporządzenie Ministra Środowiska z
dnia 21 marca 2006r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i
urządzeniami (Dz. U. Nr 49 poz. 356) w punkcie 13 tabeli 1 określa, że do rekultywacji
składowisk osady stosuje się zgodnie z art. 43 ustawy o odpadach, przy czym dopuszcza się
stosowanie osadów wymieszanych z popiołami i żużlami w stosunku 1:1. Zdaniem
Odwołującego wynika z tego, że niezbędne jest zgromadzenie na placu równorzędnej ilości
popiołów w stosunku do osadów. W tym przypadku, w celu sporządzenia takiej mieszanki
określonej w rozporządzeniu, ZBIGTAR winien dysponować umową na odzysk w tym samym
czasie 10 000 ton popiołów. Takiej umowy do oferty nie dołączono. Zgodnie z tytułem tabeli
załącznika nr 1 przywołanego rozporządzenia jest to odzysk metodą R14, a nie R15 jak
sugeruje decyzja. Odwołujący twierdził, że ZBIGTAR nie posiada zezwolenia na odzysk w
drodze rekultywacji żadnego składowiska, a nadto w tej kwestii nie przedstawiła żadnych
innych dokumentów.
W opinii Odwołującego wykonawca ZBIGTAR nie dysponuje odpowiednim
potencjałem technicznym niezbędnym do wykonania zamówienia oraz nie posiada
wymaganych uprawnień, nie spełnia więc warunków o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy i
w związku z tym zgodnie z art. 24 ust.2 pkt 4 ustawy winien zostać przez Zamawiającego
wykluczony z postępowania a jego oferta powinna zostać odrzucona.

Uwzględniając dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia, ofertę oraz
stanowiska i oświadczenia stron złożone na rozprawie, Izba ustaliła co następuje.

W rozdziale VI ust. 1 specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „siwz” lub
„specyfikacja”) Zamawiający określił, że wykonawcy ubiegający się o zamówienie publiczne
muszą spełniać następujące warunki udziału w postępowaniu, tj.

1. posiadać uprawnienia do wykonywania określonej działalności lub czynności w
zakresie opisanym w ppkt 1.1 lit. b) i c) niniejszej siwz;
2. posiadać wiedzę i doświadczenie,
3. dysponować odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do
wykonania zamówienia, w zakresie opisanym w ppkt 1.1 lit d) niniejszej siwz,
4. sytuacji ekonomicznej i finansowej.

W ppkt 1.1 b) i c) siwz Zamawiający sprecyzował: „W celu wykazania spełnienia
przez Wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pzp, Zamawiający żąda
przedstawienia w ofercie następujących dokumentów:
b. Zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku unieszkodliwiania
odpadów (z wyszczególnieniem ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych o kodzie
19 08 05), na które wymagany jest przepisami prawa obowiązek uzyskania zezwolenia,
wydanego przez właściwy organ (marszałek województwa, starosta) ustalony wg miejsca
prowadzenia działalności w zakresie wykorzystywania odpadów.
W przypadku braku decyzji na prowadzenie odzysku komunalnych osadów
ściekowych oraz:
a) deklarowania wywozu osadów do kompostowni Wykonawca jest zobowiązany
zawiązać Konsorcjum z kompostownią oraz przedstawić umowę z kompostownią na
przyjmowanie osadów z określoną ilością osadów przeznaczonych do
kompostowania. Integralną częścią umowy jest decyzja kompostowni na odzysk
metodą R3;
b) deklarowania wywozu osadów w celu rekultywacji na składowisko Wykonawca jest
zobowiązany zawiązać Konsorcjum z eksploatatorem składowiska oraz przedstawić
umowę podpisaną z eksploatatorem składowiska na zastosowanie osadóa. do
rekultywacji ww. składowiska z określeniem ilości osadów. Integralną częścią umowy
jest decyzja składowiska na rekultywację metodą R14.

c. Zezwolenie na transport komunalnych osadów ściekowych, wydane na podstawie
ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 – tekst
jednolity z późn. zmianami), zwanej dalej „ustawą o odpadach”.

d. Oświadczenie wykonawcy, potwierdzające że operator ładowarki posiada aktualne
uprawnienia do obsługi sprzętu budowlanego, złożone na druku stanowiącym załącznik nr 5
do siwz.

W rozdziale XI.1 Zamawiający wymagał, aby Wykonawca zawarł umowę w sprawie
zamówienia publicznego na warunkach określonych we wzorze umowy (odzielnie na każdy
pakiet) zawartym w części III siwz.
W paragrafie 2 ust. 1 umowy podano: „Wykonawca oświadcza, że:
- posiada decyzję na prowadzenie działalności w zakresie odzysku unieszkodliwiania
odpadów (z wyszczególnieniem ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych o
kodzie 19 08 05), na które wymagany jest przepisami prawa obowiązek uzyskania
zezwolenia, wydanego przez właściwy organ wg miejsca prowadzenia działalności w
zakresie wykorzystywania osadów.
- zawiązał Konsorcjum z kompostownią oraz zawarł umowę z kompostownią na
przyjmowanie osadów z określoną ilością osadów przeznaczonych do kompostowania.
Decyzja kompostowni na odzysk metodą R3 stanowi Załącznik [ ] do mowy.
- zawiązał Konsorcjum z eksploatatorem składowiska oraz przedstawić umowę podpisaną z
eksploatatorem składowiska na zastosowanie osadów do rekultywacji ww. składowiska z
określeniem ilości osadów. Decyzja składowiska odpadów na rekultywację stanowi
załącznik [ ] do umowy.
- posiada zezwolenie na transport komunalnych osadów ściekowych z uwzględnieniem
ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych, wydane przez właściwy organ wg
miejsca prowadzenia działalności w zakresie transportu odpadów, zgodne z ustawą o
odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 – tekst jednolity z
późn. zmianami)”.
W „specyfikacji technicznej” Zamawiający sprecyzował, że do realizacji powyższego
zadania może przystąpić jeden, dwóch lub kilku Odbiorców. Wybrany w drodze przetargu
wykonawca posiadający wymagane przepisami prawa zezwolenie na prowadzenie
działalności w zakresie transportu oraz odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z
art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach staje się legalnym posiadaczem odpadów z wszelkimi
konsekwencjami wynikającymi z zapisów ustawy o odpadach w tym zakresie, a w
szczególności przejmuje odpowiedzialność za postępowanie z odpadami.
W pkt. 1 specyfikacji technicznej Zamawiający „Przedmiot przetargu” wskazał, że
wykonawca zobowiązany będzie do zagospodarowania przedmiotowych osadów na terenie
województwa wielkopolskiego, przez co rozumie się załadunek na własne bądź wynajęte
samochodowe środki transportowe, przewóz do miejsc odzysku i poddanie odzyskowi z
zachowaniem wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o
odpadach oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2006
r. Nr 129, poz. 902 z późn. Zm.).
W pkt. 3.2 i 3.3 niniejszej specyfikacji Zamawiający powtórzył zapisy zamieszczone
w w rozdziale VI ppkt. 1.1 b) i c) siwz.

W pkt. 3.5 specyfikacji technicznej Zamawiający stwierdził, że wykonawca zgodnie z
art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach przejmuje pełną odpowiedzialność za gospodarowanie
przedmiotowymi osadami. Odpowiedzialność ta rozpoczyna się od momentu załadunku
osadów na środki transportowe w miejscu na terenie oczyszczalni.
Zapisem w pkt. 3.10 ww. specyfikacji Zamawiający nałożył na wykonawcę obowiązek
przedstawienia przy podpisaniu umowy „Harmonogramu Załadunku i Wywozu Osadów” z
terenu oczyszczalni z podziałem na proporcjonalne, minimalne, miesięczne ilości
wywożonych osadów. Dopuścił wywóz większej ilości osadów. Założona ilość minimalna jest
obowiązkowa. (Minimalna ilość miesięczna = ilość osadów w pakiecie podzielona przez
okres realizacji np. 10.000 Mg/5 m-cy = 2000 Mg/m-c).
Pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Zamawiający w związku z zapytaniem do siwz
wyjaśnił, że nie dopuszcza odzysku odpadów ściekowych w procesie R10, zgodnie z art. 43
pkt. 1 ppkt 4 i 5, ponieważ zgodnie z art. 43 pkt 1 b) ustawy o odpadach „odpowiedzialność
za prawidłowe zastosowanie komunalnych osadów ściekowych do celu, o którym mowa w
ust. 1 pkt 1.4 lub 5 spoczywa na wytwórcy osadów, co nie jest zgodne z siwz cz.II
przedmiotowego postępowania, ponieważ Zamawiający w świetlne przytoczonych wyżej
przepisów nadal byłby wytwórcą osadów.

Oferta Konsorcjum

Konsorcjum załączyło do swojej oferty m. in.:
1. oświadczenia zgodne z załącznikami nr 5 (dot. uprawnień operatora koparki) oraz nr
6 (dot. „Harmonogramu załadunku..”) do siwz.
2. oświadczenie z dnia 03.08.2010 r., że osady zostaną zagospodarowane metodą
odzysku R3 zgodnie z załączoną decyzją Starosty Konińskiego,
3. umowę konsorcjum z dnia 27.07.2010 r.;
4. umowę nr 2/2010 z dnia 27.07.2010 r. zawartą pomiędzy wykonawcami w której w
paragrafie 1 podano: „Odbiorca oświadcza, że prowadzi działalność w zakresie
odzysku odpadów, w szczególności recyklingu i regeneracji substancji organicznych
metodą R-3 na podstawie stosownej decyzji Starosty Konińskiego (…)”;
5. decyzję Starosty Konińskiego z dnia 17.08.2007 r., którą Starosta udzielił, zezwolenia
na odzysk odpadów Spółdzielni Kółek Rolniczych z siedzibą w Kazimierzu Biskupim.

W powyższej decyzji w pkt IV wskazano, że miejsce prowadzeniem działalności w
zakresie odzysku odpadów będzie teren rekultywowanego składowiska Nieświastów. W pkt.
VI „Dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie odzysku odpadów” podano:

1) przed uruchomieniem kompostowni oraz w trakcie eksploatacji należy spełnić
wymagania określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
realizację planowanego przedsięwzięcia wydanej przez Wójta Gminy Kazimierz
Biskupi (…) w szczególności:
- w przypadku magazynowania odpadów przeznaczonych do kompostowania, takich
jak: obornik, osady pościekowe (…) należy magazynować je na podłożu
nieprzepuszczalnym; (…)
- w przypadku gdy będą powstawać odcieki należy przygotować plac kompostowni do
ich zbierania i zagospodarowania zgodnie z ustawą Prawo wodne (…);
- na etapie likwidacji kompostowni należy zaprzestać kompostowania, usunąć
zgromadzony kompost i biomasę, przeprowadzać rekultywację terenu poprzez
rozplantowanie mas ziemnych i nasadzanie roślinności wysokiej.
W decyzji podano informację, iż w dniu 29.05.2007 r. dokonano zgłoszenia do
Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego zamiaru wykonania
robót budowlanych na terenie planowanej kompostowni odpadów, do którego ww.
Wydział nie wniósł sprzeciwu w terminie 30 dni. W decyzji Starosta stwierdził, że
wniosek o wydanie zezwolenia na odzysk odpadów został pozytywnie zaopiniowany
prze Wójta Gminy Kazimierz Biskupi. Ponadto w decyzji stwierdzono, że zarówno
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Koninie jak i Wojewódzki Inspektor
Ochrony Środowiska w Poznaniu Delegatura w Koninie odpowiedzieli odmownie na
prośbę tutejszego organu ochrony środowiska o dokonanie kontroli realizowanego
przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji zezwalającej na odzysk odpadów. W dniu
16.08.2007 r. upłynął wyznaczony termin na wypowiedzenie się stron przed
wydaniem decyzji zezwalającej na odzysk odpadów.

Oferta ZBIGTAR

Wykonawca ZBIGTAR dołączył do swojej oferty decyzję Starosty Leszczyńskiego z
dnia 1 lipca 2008 r., którą Starosta udzielił wykonawcy ZBIGTAR zezwolenia na prowadzenie
działalności w zakresie odzysku odpadów metodą R13 – kod odpadu: 19 08 05 –
ustabilizowane komunalne osady ściekowe. W pkt III decyzji podano, że eksploatacja
instalacji prowadzona będzie na terenie oczyszczalni ścieków w Henrykowie. Instalację
stanowić będzie zbiornik „laguna” o pojemności około 2000 m3 wyposażony w instalację do
odprowadzania ścieków do oczyszczalni. W ppkt. 4 wskazano, że metoda odzysku została
określona zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy o odpadach jako proces odzysku
oznaczony symbolem R13 – magazynowanie odpadów, które mają być poddane
któremukolwiek z działań wymienionych w punktach R1 do R12. Miejsce prowadzenia

odzysku odpadów metodą R13 to laguna na terenie oczyszczalni. Puktem IV ppkt. 5 decyzja
Starosta nałożył na wnioskodawcę obowiązek przekazywania partii osadów nie
spełniających wyżej wymienionych kryteriów do unieszkodliwiania uprawnionemu w zakresie
gospodarowania odpadami podmiotowi.
W uzasadnieniu decyzji (str. 4) stwierdzono, że w „lagunie” magazynowane będą
ustabilizowane komunalne osady ściekowe odbierane z oczyszczalni leszczyńskiej jak
również innych oczyszczalni komunalnych.
ZBIGTAR przedstawił kolejne decyzje zmieniające decyzję Starosty Leszczyńskiego,
tj.:
a) decyzję z dnia 1 lutego 2010 r., którą starosta zezwolił na prowadzenie działalności w
zakresie odzysku odpadów metodą R13 – kod odpadu: 19 08 05 – ustabilizowane
komunalne osady ściekowe – 100 000 Mg/r;
b) decyzję z dnia 1 kwietnia 2010 r., którą starosta zezwolił na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku odpadów metodą:
• R13 – kod odpadu: 19 08 05 – ustabilizowane komunalne osady ściekowe –
50 000 Mg/r oraz
• R15 – kod odpadu: 19 08 05 – ustabilizowane komunalne osady ściekowe –
50 000 Mg/r.
Wykonawca załączył do oferty decyzję zezwalającą na transport odpadów wydaną
przez Starostę Wschowskiego w dniu 18.11.2003 r.
Ponadto, w ofercie wykonawcy ZBIGTAR znajdowały się oświadczenia zgodne z
załącznikami nr 5 (dot. uprawnień operatora koparki) oraz nr 6 (dot. „Harmonogramu
załadunku..”) do siwz.

Uwzględniając powyższe, Izba zważyła, co następuje.

W pierwszej kolejności Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, że Odwołujący legitymuje się
uprawnieniem do korzystania ze środków ochrony prawnej, o którym stanowi art. 179 ust. 1 Pzp.

Skład orzekający Izby stwierdził również, że nie zaistniały przesłanki do odrzucenia
odwołania wskazane w art. 189 ust. 2 ustawy, zatem odwołanie podlegało merytorycznemu
rozpoznaniu.

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie

Ad) 1

W pierwsze kolejności Izba rozpoznała podniesiony w odwołaniu zarzut w zakresie
zaniechania wykluczenia Konsorcjum z postępowania w trybie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy w
zw. z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, a w konsekwencji zarzut nie odrzucenia jego oferty w
oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 5 Pzp. Dokonując oceny w oparciu o zgromadzony w sprawie
materiał dowodowy, Izba stwierdziła, że zarzuty w zakresie naruszenia powyższych
przepisów Pzp podniesione w odwołaniu nie potwierdziły się.
Izba stwierdziła, że Zamawiający w specyfikacji jasno określił wymagania w zakresie
dysponować odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania
zamówienia oraz dokumenty jakie wykonawcy winni byli przedłożyć w celu potwierdzenia
spełnienia tych wymogów. Przede wszystkim należy podkreślić, iż przedmiotowy katalog
dokumentów w tym zakresie nie obejmował obowiązku posiadania placu technologicznego
warunkującego należyte przetwarzanie osadów.
Izba wskazuje, iż jedynym dokumentem, którego żądał Zamawiający w tym zakresie
było oświadczenie wykonawcy, potwierdzające że operator ładowarki posiada aktualne
uprawnienia do obsługi sprzętu budowlanego, złożone na druku stanowiącym załącznik nr 5
do siwz. Z ustaleń Izby wynika, że Konsorcjum przedłożyło stosowne oświadczenie. Wobec
tego należy uznać, że zarzuty: wykluczenia Konsorcjum z postępowania w trybie art. 24 ust.
2 pkt 4 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy a w konsekwencji zarzut nie odrzucenia jego oferty
w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 5 Pzp, należy uznać za chybione i niczym nie uzasadnione.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. nie spełnienia
warunków udziału w postępowaniu w zakresie posiadania wymaganych uprawnień do
wykonywania działalności, żądanych przez Zamawiającego Izba potwierdziła słuszność
argumentacji Zamawiającego przedstawionej na rozprawie, iż zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy
o odpadach zamawiający w obecnym stanie prawnym może przenieść odpowiedzialność za
osady na odbiorcę osadów, co też uczyni w niniejszym postępowaniu. Zapisem punkt 3.5
specyfikacji technicznej Zamawiający określił, że w takim przypadku legalnym posiadaczem
odpadów wraz z wszelkimi konsekwencjami staje się odbiorca od momentu załadunku
osadów na środki transportowe w miejscu na terenie oczyszczalni.
Zamawiający w rozdziale VI ust. 1 siwz ogólnikowo określił, iż wykonawca ubiegający
się o udzielenie zamówienia winien posiadać uprawnienia do wykonywania określonej
działalności lub czynności. Jednak w dalszej części siwz, tj. w ppkt. 1 b) i c) siwz
Zamawiający, w oparciu o art. 26 ustawy o odpadach, szczegółowo sprecyzował, iż w celu
wykazania spełnienia przez wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pzp,
wykonawcy winni przedstawić w ofercie zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie
odzysku unieszkodliwiania odpadów wydane przez właściwy organ ustalony wg miejsca

prowadzenia działalności w zakresie wykorzystywania odpadów oraz zezwolenie na
transport komunalnych osadów ściekowych.

Natomiast jedynie w przypadku kumulatywnego spełnienia poniższych przesłanek, tj.
braku decyzji na prowadzenie odzysku komunalnych osadów ściekowych oraz deklarowania
wywozu osadów do kompostowni lub deklarowania wywozu osadów w celu rekultywacji na
składowisko wykonawca był zobowiązany zawiązać Konsorcjum z kompostownią lub
eksploatatorem składowiska oraz przedstawić umowę z kompostownią lub eksploatatorem
składowiska. Wówczas integralną częścią umowy była decyzja kompostowni na odzysk
metodą R3 lub decyzja składowiska na rekultywację metodą R14.
Izba ustaliła, że Konsorcjum prawidłowo załączyło do oferty powyższe dokumenty
żądane przez Zamawiającego. Zdaniem Izby oczywistym jest, że skoro wykonawca
Ekoservice posiadał jedynie zezwolenie na transport odpadów a chciał wziąć udział w
przedmiotowym postępowaniu to musiał zawiązać konsorcjum z innym podmiotem
dysponującym odpowiednimi uprawnieniami, co też uczynił. Z umowy konsorcjum z dnia 27
lipca 2010 r. wynika zawiązanie konsorcjum ze Spółdzielnią Kółek Rolniczych w Kazimierzu
Biskupim, która dysponowała odpowiednim prawomocnym zezwoleniem na odzysk odpadów
metodą R3.
Nie sposób się zgodzić z argumentacją Odwołującego dotyczącą zarzutu
funkcjonowania obiekt kompostowni bez pozwolenia na użytkowanie. Izba w pełni podzieliła
stanowisko Zamawiającego w którym stwierdził, iż niniejsza decyzja określa warunki dla
budowy, eksploatacji, a także likwidacji kompostowni. Ponadto, Starosta przed wydaniem
decyzji powiadomił odpowiednie organy m. in. Powiatowego Inspektora Nadzoru
Budowlanego, w opinii którego nie zaistniała konieczności do przeprowadzenia kontroli.
Wobec powyższego po upływie wymaganego terminu została wydana przedmiotowa
decyzja, która następnie uprawomocniła się i nie ma podstaw do jej kwestionowania. Izba nie
dała wiary przedstawionemu na rozprawie wyciągowi z „Planu gospodarki odpadami dla
województwa wielkopolskiego na lata 2008-2011 z perspektywą na lata 2012-2019”,
ponieważ jak zauważył Zamawiający i czemu nie zaprzeczył Odwołujący dane w nim
zawarte obrazują stan na dzień 31.12.2007 r.
Zdaniem Izby za chybiony należy również uznać wywód oparty na ogólnej zasadzie
wyrażonej w art. 5 ust. 2 ustawy o odpadach, który stanowi, że kto podejmuje działania
powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów, powinien takie działania
planować, projektować i prowadzić, tak aby zapewniać zgodny z zasadami ochrony
środowiska odzysk, jeżeli nie udało się zapobiec powstawaniu odpadów. Odwołujący nie
wykazał, że Zamawiający przy planowaniu, projektowaniu czy też prowadzeniu

poszczególnych procesów nie dołożył należytej staranności w zakresie zapewnienia odzysku
zgodnego z zasadami ochrony środowiska.

Izba, badając zarzut - braku w ofercie Konsorcjum wymaganej przepisami prawa
decyzji ministra właściwego do spraw rolnictwa zezwalających na wprowadzanie do obrotu
produktów kompostowania - potwierdziła słuszność rozumowania Zamawiającego, który
wyjaśnił na rozprawie, że w żadnym punkcie specyfikacji nie zawarł zapisów dotyczących, iż
jest zainteresowany finalnym wykorzystaniem osadów, które są przedmiotem przetargu. Izba
potwierdziła, że Zamawiający w siwz dopuścił wszystkie możliwe metody odzysku odpadów
za wyjątkiem odzysku metodą R10 tj. rolniczego zagospodarowania osadów, ponieważ
zgodnie z art. 43 ust 1b ustawy o odpadach na wytwórcy odpadów w takim przypadku
spoczywa odpowiedzialność za sposób zagospodarowania osadów.

Kolejno, Izba rozpoznała podniesiony w odwołaniu zarzut w zakresie zaniechania
wykluczenia ZBIGTAR z postępowania w trybie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy w zw. z art. 22 ust.
1 pkt 1 ustawy, a w konsekwencji zarzut nie odrzucenia jego oferty w oparciu o art. 89 ust. 1
pkt 5 Pzp.
Dokonując oceny w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Izba
stwierdziła, że zarzuty w zakresie naruszenia powyższych przepisów Pzp podniesione w
odwołaniu nie potwierdziły się.
Izba odnosząc się do zarzutu Odwołującego, iż zaproponowane Zamawiającemu przez
ZBIGTAR metody odzysku, tj. R13 i R15 nie spełniają wymogów postawionych przez Zamawiającego,
ponieważ nie są to metody finalne i docelowe postępowania z osadami stwierdziła, że Odwołujący
nadinterpretował postanowienia siwz w niniejszym zakresie.
Odwołujący z § 2 ust. 1 wzoru umowy wywiódł, że Zamawiający oczekuje
zagospodarowania osadów jedynie w kompostowni (odzysk metodą R3) lub przez
wykorzystanie osadów do rekultywacji składowiska (odzysk metodą R14). Zdaniem
Odwołującego oznaczało to, że Zamawiający dążył do przetworzenia osadów ściekowych -
przed ich wprowadzeniem do gruntu - na produkty kompostowania bezpieczne dla
środowiska, lub zgadzał się na wykorzystanie tych osadów tylko do rekultywacji składowisk.
Z dokumentacji postępowania oraz poprzez oświadczenia złożone na rozprawie przez
pełnomocnika Zamawiającego Izba ustaliła, że Zamawiający dopuścił wszystkie metody odzysku
przewidziane w załączniku nr 5 do ustawy o odpadach pod nazwą „Procesy odzysku”, z wyjątkiem metody
R10 – wprowadzanie na powierzchni gleby w celu nawożenia lub ulepsza gleby.
Po zbadaniu zarzutu dotyczącego braku uprawnień ZBIGTAR do wykonywania
określonej działalności Izba wskazuje, że dalsza argumentacja Izby jest tożsama z argumentacją

odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. nie spełnienia przez
Konsorcjum warunków udziału w postępowaniu w zakresie posiadania wymaganych
uprawnień do wykonywania działalności, żądanych przez Zamawiającego (str. 12 -13 ww.
uzasadnienia wyroku).

Badając zarzut braku odpowiedniego potencjału technicznego niezbędnego do
wykonania zamówienia przez ZBIGTAR, Izba potwierdziła, że należy uznać za bezzasadny,
ponieważ zgodnie z pkt 3.10 specyfikacji technicznej wykonawca będzie zobowiązany do
wywożenia założonej minimalnej wielkość, tj. 2000 ton osadów miesięcznie. Wobec
powyższego, należy uznać, że wykonawca nie musi przetrzymywać całej ilości osadów na
lagunie, a może dokonywać wywozu partiami.
Oceniając pozostałe dowody znajdujące się w dokumentacji postępowania w
zakresie powyższego zarzutu Izba stwierdziła, iż Odwołujący nie udowodnił, iż proces
odzysku prowadzony z wykorzystaniem laguny wskazanej w ofercie ZBIGTAR jest fizycznie
niemożliwy oraz zagraża, życiu i zdrowiu pracowników obsługi oraz środowisku. Tym
samym Izba uznała, iż dowody, którymi dysponuje zamawiający są w tym zakresie bardziej
wiarygodne. Wobec tego zarzutu - zaniechania wykluczenia ZBIGTAR z postępowania w
trybie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, a w konsekwencji zarzut
nie odrzucenia jego oferty w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 5 Pzp - Izba stwierdziła, że zarzuty
w zakresie naruszenia powyższych przepisów Pzp podniesione w odwołaniu nie
potwierdziły się. Argumentacja Izby w powyższym zakresie jest tożsama z argumentacją
przedstawioną w zakresie analogicznego zarzutu wyrażonego w odwołaniu w stosunku do
Konsorcjum i została przestawiona na stronach: od 11 do 12 niniejszego uzasadnienia.

Konkludując, zdaniem Izby, nie doszło w przedmiotowym postępowaniu do
naruszenia przez Zamawiającego w toku czynności badania i oceny ofert, jak również w toku
wyboru oferty najkorzystniejszej art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy;
art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Izba potwierdziła prawidłowe dokonanie czynności polegających na badaniu i ocenie ofert
wykonawców, tj. Konsorcjum oraz ZBIGTAR przez Zamawiającego w przedmiotowym
postępowaniu.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 192 ust. 1 zdanie pierwsze orzeczono jak
w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192
ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, oraz w
oparciu o przepisy § 1 ust. 2 pkt 1, § 3 oraz § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady
Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od
odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania
(Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba nie uwzględniła kosztów dojazdu oraz kosztów związanych
wynagrodzeniem pełnomocnika Zamawiającego, ponieważ nie przedstawiono w tym
zakresie dokumentów w postaci rachunku lub faktury VAT wymaganych § 3 ust. 2
powyższego rozporządzenia.

Przewodniczący:

……..……………………