WYROK
Warszawa, dnia 22 września 2026 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca:Adriana Urbanik
Protokolantka:Aldona Karpińska
Klaudia Kwadrans
po rozpoznaniu na posiedzeniu i rozprawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:
A.w dniu 24 sierpnia 2026 r. przez wykonawcę Simplicity Sp. z o.o. z siedzibą
w Warszawie (sygn. akt KIO 4172/26),
B.w dniu 24 sierpnia 2026 r. przez wykonawcę Transition Technologies PSC S.A.
z siedzibą w Łodzi (sygn. akt KIO 4213/26),
w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego PGE Systemy S.A. w Warszawie
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego:
A.wykonawcy Deloitte Advisory Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie w sprawach
o sygn. akt KIO 4172/26 i KIO 4213/26
orzeka:
KIO 4172/26
1.odrzuca odwołanie w pkt II. ppkt 7 i 8 odwołania w zakresie informacji zawartych
w dokumentach załączonych do ofert: wykonawcy Deloitte Advisory sp. z o.o. sp.k.
w zakresie informacji zawartych w Wykazie (Potencjał wdrożeniowy, serwisowy
i rozwojowy) - załącznik nr 4 do oferty (część niejawna) Deloitte Advisory sp. z o.o. sp.k. i wykonawcy Transition Technologies PSC S.A.: „02_Specyfikacja zasobów infrastrukturalnych” w zakresie wierszy w kolumnach o nagłówkach: Service type, Custom name, Region, Description, Part numer(s); „11_Zał 7_Wykaz_Potencjał wdrożeniowy serwisowy i rozwojowy”; w „09_Zał 1 do OPZ_Wymagania funkcjonalne” w arkuszach nr 1 oraz nr 2 w kolumnie Opis sposobu implementacji wymagania funkcjonalnego z wykorzystaniem oferowanej Usługi Biznesowej, „10_Zał 4 do OPZ Wymagania bezpieczeństwa dla systemu PPM” w kolumnach Jak spełniony jest warunek oraz Uwagi; dokumenty załączone do Uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, tj.:12_Klasyfikacja informacji i oznaczanie danych TT PSC,13_Polityka Bezpieczeństwa Informacji TT PSC, 14_Przykładowa umowa
o poufności, NDA_TT PSC_Klient_Aneks, _NDA_TT PSC_Klient, na podstawie
art. 528 pkt 3 w związku z art. 515 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r.
- Prawo zamówień publicznych,
2.oddala odwołanie,
3.kosztami postępowania obciąża odwołującego i:
3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych 00 groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych 00 groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych
00 groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,
3.2.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych 00 groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego.
KIO 4213/26
1.umarza postępowanie odwoławcze co do wycofanego zarzutu 2 w zakresie dotyczącym Wykazu (Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy) - załącznik nr 4 do oferty (część niejawna) na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych,
2.oddala odwołanie,
3.kosztami postępowania obciąża odwołującego i:
3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych 00 groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych 00 groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych
00 groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,
3.2.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych 00 groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga
za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie
- Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca: ………………………….…
Uzasadnienie
Zamawiający PGE Systemy S.A., ul. Sienna 39, 00-121 Warszawa, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie sektorowych negocjacji z ogłoszeniem,
pn. „Wdrożenie systemu Project Portfolio Management w GK PGE”,
nr referencyjny: POST/PGE/SYS/DZ/00346/2025.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 28 listopada 2025 r., numer wydania Dz.U. S: 230/2025, numer publikacji ogłoszenia: 792234 -2025.
Do wyżej wymienionego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793, z późn. zm.), dalej „ustawy Pzp” lub „PZP”.
KIO 4172/26
24 sierpnia 2025 r. wykonawca Simplicity sp. z o.o., ul. Żwirki i Wigury 18A, 02-092 Warszawa, wniósł odwołanie wobec niezgodnych z przepisami ustawy Pzp działań i zaniechań zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, polegających na (i) wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Deloitte Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (dalej: „Deloitte”), (ii) badaniu i ocenie ofert złożonych
w postępowaniu, w tym oceny zgodności ofert Deloitte i Transition Technologies PSC S.A. (dalej: „Transition Technologies”) z warunkami zamówienia, przyznanej punktacji oraz zgodności z warunkami zamówienia sporządzonej przez odwołującego kalkulacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych i złożonych w tym zakresie przez odwołującego wyjaśnień,
(iii) zaniechaniu odtajnienia i udostępnienia odwołującemu dokumentów zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa przez wykonawców Deloitte oraz Transition Technologies
(iv) zaniechania wezwania Deloitte i Transition Technologies do wyjaśnień złożonych ofert
w pełnym wymaganym zakresie (v) zaniechania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez odwołującego.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
1) art. 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 362 pkt 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1-3 PZP poprzez bezpodstawne dokonanie wyboru oferty Deloitte jako najkorzystniejszej, mimo że oferta ta nie powinna być za taką uznana, a przez to doprowadzenie do sytuacji, w której postępowanie utraciło walor przejrzystości i doszło do nierównego traktowania wykonawców oraz braku zachowania zasady uczciwej konkurencji;
2) 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1–3 PZP oraz art. 223 ust. 1 PZP w zw.
z art. 362 pkt 1 PZP poprzez wybór oferty Deloitte jako najkorzystniejszej z pominięciem uprzedniego wezwania tego wykonawcy do wyjaśnień złożonej oferty w zakresie istniejących wątpliwości, co do jej zgodności z warunkami zamówienia z uwagi na występujące rozbieżności pomiędzy dokumentacją producenta ServiceNow a dokumentacją postępowania, a także w zakresie sposobu kalkulacji specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, co miało wpływ na wynik postępowania i nieprawidłowe uznanie oferty Deloitte za najkorzystniejszą;
3) art. 16 pkt 1-3 PZP w zw. z art. 239 ust. 1 PZP w zw. z art. 242 ust. 1 pkt 1 PZP
w zw. z art. 362 pkt 1 PZP poprzez bezpodstawne przyznanie ofercie Deloitte 10 punktów
w kryterium Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy, pomimo przedstawienia jedynie
8 zrealizowanych przez tego wykonawcę wdrożeń oferowanego systemu PPM
i przysługiwania za każde po 1 punkcie, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia punktacji i naruszenia zasad przejrzystości, proporcjonalności, zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców;
4) 226 ust. 1 pkt 5 PZP w zw. z art. 223 ust. 1 w zw. z oraz art. 16 pkt 1–3 PZP w zw. z art. 362 pkt 1 PZP poprzez:
a) nieprawidłową ocenę wyjaśnień złożonych przez odwołującego dotyczących treści oferty w zakresie określenia na 0 euro kosztów niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, które będą musiały zostać dostarczone przez zamawiającego i przyjęcie, że wyjaśnienia te prowadzą do uznania, że oferta odwołującego nie spełnia warunków zamówienia
i w konsekwencji odrzucenie oferty odwołującego, w sytuacji gdy stanowisko to zostało oparte na założeniach nieznajdujących oparcia w brzmieniu dokumentacji postępowania
i prawidłowym powinno być uznanie, że odwołujący w sposób prawidłowy wypełnił wymaganie określone w SWZ w świetle jej treści oraz załącznika nr 5 do OPZ i wyjaśnił zaistniałe
po stronie zamawiającego wątpliwości, a zaistniałe rozbieżności interpretacyjne należy rozstrzygać na korzyść wykonawcy - odwołującego i brak jest podstaw do odrzucenia oferty odwołującego;
b) bezzasadne odrzucenie oferty odwołującego jako niespełniającej warunków zamówienia z uwagi na brak uwzględnienia w specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych kosztów już istniejącej infrastruktury, przy jednoczesnym braku wezwania do wyjaśnień Deloitte i Transition Technologies w zakresie sposobu sporządzenia specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych i nieodrzuceniu tych ofert, mimo że na podstawie danych wprowadzanych do kalkulatora cenowego Microsoft Azure nie jest możliwym zidentyfikowanie, czy takie istniejące zasoby są uwzględnione w wycenie ww. wykonawców, a tym samym doszło do nierównego traktowania wykonawców w zakresie złożonych specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych i dowolnej, bezpodstawnej oceny tych specyfikacji w sposób wpływający na wynik postępowania;
5) art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 362 pkt 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1-3 PZP poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty odwołującego, pomimo jej zgodności z warunkami zamówienia przy jednoczesnym zaniechaniu odrzucenia oferty Deloitte i Transition Technologies, pomimo ich niezgodności z warunkami zamówienia w zakresie spełniania przez platformę ServiceNow (w odniesieniu do Deloitte) oraz przez rozwiązanie Atlassian JIRA
(w odniesieniu do Transition Technologies) obligatoryjnych wymagań określonych w OPZ
i Załączniku nr 15 do Umowy „Wymagania Bezpieczeństwa dla Systemów Teleinformatycznych”, co doprowadziło do naruszenia zasad przejrzystości, proporcjonalności oraz zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;
6) art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) PZP w zw. z art. 362
pkt 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1-3 PZP poprzez zaniechanie wykluczenia wykonawcy Deloitte
i odrzucenia jego oferty, w sytuacji, gdy co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił on informacje wprowadzające w błąd w zakresie spełniania przez ServiceNow wymogu określonego w 1.19.51 OPZ, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu z uwagi na doprowadzenie do uznania, że oferta Deloitte jest zgodna
z warunkami zamówienia i nie podlega odrzuceniu, co doprowadziło także do naruszenia zasad przejrzystości, proporcjonalności oraz zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;
7) art. 16 pkt 1 i 2 PZP w zw. z art. 18 ust. 1, 2 i 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy
z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako: „uznk”) poprzez brak należytego zbadania i oceny przez zamawiającego ofert, a w konsekwencji bezpodstawne utrzymanie informacji i dokumentów zastrzeżonych przez wykonawców Deloitte i Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa, choć wskazani wykonawcy nie dochowali obowiązków ustawowych dla wykazania, że zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa informacje i dokumenty faktycznie posiadają walor tajemnicy przedsiębiorstwa, a tym samym prawidłowym powinno być przyjęcie przez zamawiającego,
że te informacje i dokumenty są jawne i powinny zostać przez zamawiającego udostępnione odwołującemu i umożliwić tym samym odwołującemu weryfikację tych ofert w pełnym zakresie;
8) art. 16 pkt 1 i 2 PZP w zw. z art. 74 ust. 1 i 2 PZP poprzez brak prowadzenia postępowania w sposób przejrzysty, zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców, w szczególności poprzez zaniechanie udostępnienia odwołującemu dokumentów zastrzeżonych nieskutecznie przez wykonawców Deloitte i Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa, a także nieudostępnienie części jawnej dokumentów, które w części zostały zastrzeżone przez Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa;
9) art. 16 pkt 1 i 2 PZP w zw. z art. 17 ust. 2 PZP w zw. z art. 239 ust. 1 PZP w zw.
z art. 362 pkt 1 PZP w zw. z art. 18 ust. 1, 2 i 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia
16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako: „uznk”) poprzez brak dokonania przez zamawiającego należytego badania i oceny ofert, a w konsekwencji dokonanie wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty, która nie została wybrana zgodnie
z kryteriami oceny ofert, gdyż zamawiający nie zweryfikował należycie kryterium Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy, a także uniemożliwił wykonanie weryfikacji odwołującemu – zarówno w zakresie tego kryterium, jak i innych kryteriów, których weryfikacja wymagała zapoznania się z dokumentami i informacjami nieudostępnionymi odwołującemu jako zastrzeżonymi jako tajemnica przedsiębiorstwa, pomimo braku skuteczności takiego zastrzeżenia, przez co postępowanie straciło walor przejrzystości, zaś samo zamówienie zostało udzielone Deloitte z naruszeniem przepisów ustawy Pzp;
ewentualnie
10) art. 255 pkt 6 PZP poprzez zaniechanie unieważnienia postępowania w sytuacji, gdy obarczone jest ono niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu:
1) unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego,
2) unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i dokonanie ponownego badania i oceny ofert, z uwzględnieniem:
- oferty odwołującego,
- uznania przez zamawiającego treści informacji i dokumentów zastrzeżonych przez wykonawców Deloitte oraz Transition Technologies jako jawnych i jako takich podlegających udostępnieniu, a w konsekwencji udostępnienie odwołującemu informacji i treści dokumentów zastrzeżonych przez ww. wykonawców jako tajemnica przedsiębiorstwa wobec nieskutecznego zastrzeżenia tych dokumentów jako tajemnica przedsiębiorstwa,
3) wykluczenie Deloitte z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP
i odrzucenie oferty Deloitte jako (i) złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu
z postępowania oraz (ii) niezgodnej z warunkami zamówienia, a w przypadku stwierdzenia braku podstaw do nakazania odrzucenia tej oferty – nakazanie wezwanie Deloitte do wyjaśnień treści oferty w zakresie jej zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w Załączniku nr 15 do Umowy „Wymagania Bezpieczeństwa dla Systemów Teleinformatycznych” z pkt 12.9, 15.7, 17.13, 17.15, 18.5, 18.6, 20.28–20.29, 20.35–20.40, 20.48, 20.50–20.51 tego załącznika;
4) odrzucenie oferty Transition Technologies, a w przypadku stwierdzenia braku podstaw do nakazania odrzucenia tej oferty – nakazanie wezwania Transition Technologies do wyjaśnień treści oferty w zakresie jej zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w Załączniku nr 15 do Umowy „Wymagania Bezpieczeństwa dla Systemów Teleinformatycznych” z pkt 12.9, 17.15, 18.6, 20.51, 20.40, 18.5, 20.28., 20.29., 20.35, 20.50., 15.7, 20.20., 20.41, 20.48 tego załącznika;
5) dokonanie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej
ewentualnie:
6) unieważnienia postępowania jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy
ewentualnie:
7) w przypadku stwierdzenia braku podstaw do unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz braku podstaw do unieważnienia postępowania – nakazanie zamawiającemu wezwanie wykonawców Deloitte oraz Transition Technologies do wyjaśnień w zakresie sposobu sporządzenia specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych tj. czy i jakie już istniejące u zamawiającego zasoby infrastrukturalne objęto kalkulacją celem ustalenia, czy w odniesieniu do tych ofert nie zaistniały tożsame do oferty odwołującego podstawy do ich odrzucenia.
2. Ponadto odwołujący wniósł o:
1) przeprowadzenie w toku postępowania odwoławczego dowodów z dokumentów wskazanych w treści niniejszego odwołania,
2) zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z fakturą przedstawioną przez odwołującego na rozprawie.
25 sierpnia 2026 r. zamawiający wezwał wraz kopią odwołania, uczestników postępowania do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym.
Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie
27 sierpnia 2026 r. wykonawca Deloitte Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k., Al. Jana Pawła II 22, 00-133 Warszawa.
11 września 2026 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której
przedstawił stanowisko w sprawie wraz z dowodami.
11 września 2026 r. przystępujący złożył pismo procesowe, w którym
przedstawił stanowisko w sprawie wraz z wnioskami dowodowymi.
16 września 2026 r. odwołujący złożył pismo procesowe, w którym
przedstawił stanowisko w sprawie wraz z wnioskami dowodowymi.
KIO 4213/26
24 sierpnia 2026 r. wykonawca Transition Technologies PSC S.A., ul. Wólczańska 180, 90-530 Łódź, wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań zamawiającego podjętych
w postępowaniu, w szczególności wobec:
1.wyboru oferty Deloitte jako oferty najkorzystniejszej, dokonanego pismem
z 13 sierpnia 2026 r., znak DZAK/499/W/2026;
2.zaniechania udostępnienia odwołującemu wyjaśnień Deloitte dotyczących rażąco niskiej ceny, złożonych w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego z 27 lipca 2026 r., znak DZAK/449/W/2026, wraz z załączonymi do nich dowodami;
3.uznania za skuteczne zastrzeżenia przez Deloitte jako tajemnicy przedsiębiorstwa całości albo nadmiernej części wyjaśnień dotyczących ceny oraz załączonych dowodów,
w tym dokumentu określonego przez Deloitte jako „Formularz zamówienia”;
4.zaniechania udostępnienia części wyjaśnień RNC, która nie została objęta zastrzeżeniem Deloitte albo której poufnego charakteru Deloitte nie wykazało;
5.zaniechania odtajnienia i udostępnienia Wykazu dotyczącego kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy”, co najmniej w zakresie informacji niestanowiących rzeczywistej tajemnicy przedsiębiorstwa;
6.zaniechania udostępnienia odpowiedzi Deloitte na część wezwania z 27 lipca 2026 r. dotyczącą nazwy zaoferowanego systemu PPM oraz komponentów wykorzystanych
w poszczególnych wdrożeniach;
7.przyznania Deloitte 10 punktów w kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy
i rozwojowy”, pomimo wskazania przez Deloitte w Wykazie jedynie 8 pozycji;
8.ewentualnie – na wypadek nieuwzględnienia zarzutów dotyczących zaniechania odtajnienia dokumentów – zaniechania odrzucenia oferty Deloitte pomimo niewykazania przez Deloitte, że zaoferowana cena oraz jej istotne części składowe nie są rażąco niskie.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
Zarzut nr 1 – bezprawne nieudostępnienie wyjaśnień rażąco niskiej ceny
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
art. 18 ust. 1–3 Pzp w zw. z art. 74 ust. 1 i 2 Pzp, art. 16 pkt 1 i 2 Pzp oraz art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez uznanie za skuteczne zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa wyjaśnień Deloitte dotyczących ceny i załączonych do nich dowodów w zakresie szerszym niż informacje rzeczywiście posiadające wartość gospodarczą, niepowszechnie znane i objęte realnymi środkami ochrony, a następnie zaniechanie udostępnienia odwołującemu części jawnej tych dokumentów.
Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne, a ograniczenie dostępu może dotyczyć wyłącznie konkretnych informacji spełniających wszystkie przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na wykonawcy zastrzegającym informacje. Deloitte samo oświadczyło, że zastrzegło jedynie „wybrane, ściśle określone informacje, a nie całość wyjaśnień”. Jednocześnie odwołującemu nie udostępniono żadnej merytorycznej części wyjaśnień RNC pozwalającej sprawdzić, w jaki sposób Deloitte odpowiedziało na pytania zamawiającego dotyczące ceny 37,50 zł i 42,50 zł za użytkownika miesięcznie. Skoro Deloitte zastrzegło jedynie wybrane informacje, zamawiający był zobowiązany udostępnić pozostałą część dokumentów. Nie można utożsamiać informacji objętej tajemnicą przedsiębiorstwa z całym dokumentem, w którym taka informacja występuje. KIO w wyroku KIO 2087/23 wyraźnie wskazała, że zamawiający może nie ujawniać konkretnych chronionych informacji, a nie całego załącznika zawierającego także informacje jawne.
Zarzut nr 2 – bezprawne utajnienie dokumentów dotyczących doświadczenia Deloitte
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
art. 18 ust. 1–3 Pzp w zw. z art. 74 ust. 1 i 2 Pzp, art. 16 pkt 1 i 2 Pzp oraz art. 239 ust. 1 Pzp
poprzez uznanie za skuteczne zastrzeżenia przez Deloitte jako tajemnicy przedsiębiorstwa Wykazu dotyczącego kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy” oraz wyjaśnień złożonych w odpowiedzi na wezwanie z 27 lipca 2026 r., pomimo że nie wszystkie informacje zawarte w tych dokumentach mogą posiadać charakter tajemnicy przedsiębiorstwa.
Deloitte zastrzegło Wykaz jako część niejawną oferty. W uzasadnieniu powołało się głównie na poufność nazw klientów, strukturę portfela klientów i szczegółowy zakres współpracy.
Okoliczności te mogą – zależnie od konkretnego przypadku – uzasadniać anonimizację nazwy prywatnego klienta albo szczegółowych warunków handlowych. Nie uzasadniają jednak automatycznie utajnienia:
- liczby wykazanych wdrożeń;
- kraju realizacji;
- okresu realizacji;
- nazwy wdrożonego produktu;
- informacji, czy wdrożono ServiceNow SPM;
- listy istotnych komponentów;
- podmiotu, który wykonywał wdrożenie;
- ogólnego zakresu prac;
- odpowiedzi na pytanie, czy każde wdrożenie dotyczyło rozwiązania zaoferowanego PGE.
Informacje te były bezpośrednią podstawą przyznania punktów stanowiących 10% całej oceny oferty. Ich utajnienie uniemożliwia kontrolę prawidłowości przyznania punktów.
Zarzut nr 3 – nieprawidłowe przyznanie 10 punktów za 8 pozycji
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp, art. 223 ust. 1 Pzp oraz pkt 7.1–7.3 Załącznika nr 4 do SWZ poprzez przyznanie Deloitte 10 punktów w kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy”, pomimo wskazania przez Deloitte jedynie 8 wdrożeń w Wykazie.
Zgodnie z ostatecznym brzmieniem SWZ:
- zamawiający oceniał liczbę zrealizowanych wdrożeń oferowanego systemu PPM;
- za każde kwalifikowane wdrożenie przyznawał 1 punkt;
- maksymalnie można było otrzymać 10 punktów.
Wykaz Deloitte zawiera 8 pozycji. Oznacza to, że nawet przy założeniu, że wszystkie pozycje spełniają wymagania SWZ, oferta Deloitte mogła otrzymać maksymalnie:
8 wdrożeń × 1 punkt = 8 punktów.
Tymczasem w informacji o wyniku zamawiający przyznał Deloitte 10 punktów w kryterium KP.
Jeżeli dwa dodatkowe punkty zostały przyznane na podstawie informacji przekazanych dopiero w odpowiedzi na wezwanie z 27 lipca 2026 r., oznaczałoby to niedopuszczalne uzupełnienie punktowanej treści oferty po upływie terminu składania ofert. Wyjaśnienia
z art. 223 ust. 1 Pzp nie mogą prowadzić do dodania nowych wdrożeń ani do zwiększenia liczby punktowanych pozycji.
Zarzut nr 4 – ewentualny: zaniechanie odrzucenia oferty Deloitte z powodu rażąco niskiej ceny
Na wypadek nieuwzględnienia zarzutów nr 1 i 2 odwołujący zarzuca zamawiającemu naruszenie art. 224 ust. 5 i 6 Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp, art. 239 ust. 1 Pzp oraz
art. 16 pkt 1–3 Pzp poprzez uznanie, że złożone przez Deloitte wyjaśnienia i dowody uzasadniają zaoferowaną cenę, mimo że cena i jej istotne części składowe budziły kwalifikowane wątpliwości, a Deloitte było zobowiązane przedstawić konkretne, kompletne
i weryfikowalne dowody obejmujące pełny zakres zaoferowanego rozwiązania.
Odwołujący wniósł o rozpoznanie tego zarzutu wyłącznie w przypadku oddalenia zarzutów dotyczących bezprawnego utajnienia wyjaśnień RNC.
W razie uwzględnienia zarzutu dotyczącego zaniechania odtajnienia odwołujący wniósł
o nierozpoznawanie zarzutu nr 4 jako przedwczesnego, tak aby po otrzymaniu wyjaśnień RNC mógł skorzystać z prawa do skutecznego środka ochrony prawnej. Konstrukcja taka odpowiada rozwiązaniu przyjętemu m.in. w sprawie KIO 2087/23.
Odwołujący wniósł o:
1.uwzględnienie odwołania;
2.nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty Deloitte jako oferty najkorzystniejszej;
3.nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności badania i oceny ofert w zakresie dotyczącym oferty Deloitte;
4.nakazanie zamawiającemu udostępnienia odwołującemu wyjaśnień Deloitte dotyczących rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami, z pozostawieniem nieujawnionymi wyłącznie tych konkretnych informacji, w odniesieniu do których Deloitte skutecznie wykazało spełnienie wszystkich przesłanek z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;
5.nakazanie udostępnienia co najmniej następujących informacji z wyjaśnień RNC
i załączników:
a.dokładnej nazwy zaoferowanego produktu ServiceNow;
b.poziomu licencyjnego Strategic Portfolio Management;
c.symboli SKU albo równoważnego jednoznacznego oznaczenia poszczególnych produktów;
d.liczby licencji lub entitlementów poszczególnych rodzajów;
e.liczby pełnych użytkowników SPM;
f.liczby użytkowników Business Stakeholder albo innych ograniczonych typów użytkowników;
g.zakresu uprawnień poszczególnych typów użytkowników;
h.informacji, w jaki sposób model licencyjny umożliwia elastyczne przypisywanie ról
i person w populacji 2000 użytkowników;
i.informacji, czy oferta producenta obejmuje funkcje Now Assist for SPM
i właściwy poziom SPM Pro Plus;
j.informacji, czy dokument producenta obejmuje Platform Encryption oraz pozostałe wymagane komponenty bezpieczeństwa;
k.okresu, którego dotyczy oferta producenta;
l.informacji, czy oferta producenta obejmuje pełne 60 miesięcy świadczenia Usługi Biznesowej;
m.informacji, czy oferta producenta gwarantuje warunki cenowe dla każdego
z pięciu lat;
n.terminu ważności oferty producenta;
o.informacji, czy oferta jest wiążąca i bezwarunkowa;
p.wyjaśnienia merytorycznego przyczyny różnicy pomiędzy ceną 37,50 zł a 42,50 zł za użytkownika miesięcznie;
q.potwierdzenia, że nie występują limity wykorzystania AI, dodatkowe opłaty konsumpcyjne, opłaty za integracje, szyfrowanie albo inne świadczenia nieuwzględnione w ofercie;
6.Odwołujący nie sprzeciwia się pozostawieniu nieujawnionymi – jeżeli ich poufny charakter został należycie wykazany – dokładnych:
- cen zakupu Deloitte od ServiceNow Ireland Ltd;
- wartości indywidualnego rabatu;
- poziomu marży Deloitte;
- szczegółowych wewnętrznych kosztów operacyjnych;
- szczegółowej kalkulacji zysk;
Nie uzasadnia to jednak utajnienia pozostałych elementów dokumentów ani całego „Formularza zamówienia”;
7.nakazanie zamawiającemu udostępnienia Wykazu dotyczącego kryterium KP oraz odpowiedzi Deloitte na część wezwania z 27 lipca 2026 r. dotyczącą doświadczenia, co najmniej po anonimizacji nazw klientów, w zakresie obejmującym:
- numer pozycji;
- kraj wdrożenia;
- okres realizacji;
- zaoferowany i wdrożony produkt;
- komponenty rozwiązania;
- ogólny zakres wdrożenia;
- podmiot wykonujący wdrożenie;
- informację, czy wdrożenie dotyczyło rozwiązania zaoferowanego PGE;
8.nakazanie zamawiającemu ponownego przeliczenia punktów w kryterium KP
i przyznania Deloitte maksymalnie 8 punktów, a jeżeli któreś z wdrożeń nie spełnia wymagań SWZ – odpowiednio mniejszej liczby punktów;
9.nakazanie zamawiającemu sprawdzenia, czy odpowiedź Deloitte na wezwanie
z 27 lipca 2026 r. nie doprowadziła do niedopuszczalnego dodania nowych wdrożeń lub zmiany punktowanej treści oferty;
10.nakazanie zamawiającemu powtórzenia badania i oceny ofert oraz ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej;
11.ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia żądań dotyczących odtajnienia dokumentów – nakazanie odrzucenia oferty Deloitte na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 Pzp, jeżeli po zbadaniu niejawnych dokumentów Izba stwierdzi, że wyjaśnienia i dowody nie uzasadniają zaoferowanej ceny;
12.zobowiązanie na podstawie art. 536 Pzp zamawiającego oraz Deloitte do przedstawienia izbie pełnej treści:
- wyjaśnień RNC;
- wszystkich załączonych do nich dowodów;
- „Formularza zamówienia” ServiceNow;
- części niejawnej uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy;
- Wykazu 8 wdrożeń;
- odpowiedzi Deloitte na część wezwania dotyczącą nazwy rozwiązania
i komponentów;
- dokumentów wykorzystanych przez zamawiającego do przyznania punktów
w kryterium KP.
Izba może zobowiązać strony i uczestników postępowania do przedstawienia dokumentów istotnych dla rozstrzygnięcia odwołania;
13.zasądzenie na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych.
25 sierpnia 2026 r. zamawiający wezwał wraz kopią odwołania, uczestników postępowania do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym.
Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie
27 sierpnia 2026 r. wykonawca Deloitte Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k., Al. Jana Pawła II 22, 00-133 Warszawa.
11 września 2026 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której
przedstawił stanowisko w sprawie wraz z dowodami.
11 września 2026 r. przystępujący złożył pismo procesowe, w którym
przedstawił stanowisko w sprawie wraz z wnioskami dowodowymi.
14 września 2026 r. odwołujący złożył pismo procesowe, w którym w szczególności wycofał zarzut 2 w zakresie dotyczącym wykazu.
17 września 2026 r. odwołujący złożył pismo procesowe, w którym w szczególności przedstawił stanowisko w sprawie.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i stwierdziła:
Odwołania w sprawach połączonych nie zawierają braków formalnych, od odwołań uiszczono wpisy, odwołujący posiada interes w rozumieniu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp we wniesieniu odwołań.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wniósł w szczególności o odrzucenie odwołania wniesionego przez odwołującego Simplicity sp. z o.o. (dalej także jako „Simplicity” lub „Odwołujący 1”) w sprawie KIO 4172/26, w zakresie zarzutów wymienionych w pkt 7 i 8 odwołania, tj. naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 PZP w zw. z art. 18 ust. 1, 2 i 3 PZP w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako: „uznk”) oraz art. 16 pkt 1 i 2 PZP w zw. z art. 74 ust. 1 i 2 PZP, w zakresie odnoszącym się do informacji zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa w terminie złożenia ofert
tj. w zakresie informacji zawartych w:
i. Wykazie (Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy) - załącznik nr 4 do oferty (część niejawna) przez Deloitte Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (dalej jako „Przystępujący”);
ii. informacje zawarte w Dokumencie „02_Specyfikacja zasobów infrastrukturalnych”
w zakresie wierszy w kolumnach o nagłówkach: Service type, Custom name, Region, Description, Part numer(s) przez Odwołującego nr 2;
iii. dokument „11_Zał 7_Wykaz_Potencjał wdrożeniowy serwisowy i rozwojowy”, przez Odwołującego nr 2;
iv. w dokumencie „09_Zał 1 do OPZ_Wymagania funkcjonalne” w arkuszach nr 1 oraz nr 2
w kolumnie Opis sposobu implementacji wymagania funkcjonalnego z wykorzystaniem oferowanej Usługi Biznesowej, przez Odwołującego nr 2;
v. w dokumencie „10_Zał 4 do OPZ_Wymagania bezpieczeństwa dla systemu PPM”
w kolumnach Jak spełniony jest warunek oraz Uwagi przez Odwołującego nr 2;
vi. dokumenty załączone do Uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, tj.:12_Klasyfikacja informacji i oznaczanie danych TT PSC,13_Polityka Bezpieczeństwa Informacji TT PSC, 14_Przykładowa umowa o poufności, NDA_TT PSC_Klient_Aneks, _NDA_TT PSC_Klient przez Odwołującego nr 2.
W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie danych zarzutów odwołania zamawiający powołał się na udzielenie 24 lipca 2026 r. odpowiedzi na żądanie Odwołującego 1, a zatem pozyskał on wiedzę co do uznania za skuteczne przez zamawiającego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w stosunku do informacji zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa
a zawartych w składanych wraz z ofertą dokumentach już w dniu 24 lipca 2026 r. Termin na wniesienie odwołania od tej czynności rozpoczął swój bieg już od tego momentu.
Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy Pzp, skutkujące odrzuceniem odwołania KIO 4172/26 w całości. Izba natomiast, biorąc pod uwagę fakt niesporny, że zamawiający udostępnił odwołującemu 24 lipca 2026 r. część jawną ofert, postanowiła o odrzuceniu odwołania KIO 4172/26 w części, to jest co do zarzutu w pkt II. ppkt 7 i 8 odwołania w zakresie informacji zawartych w Wykazie (Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy) - załącznik nr 4 do oferty (część niejawna) Deloitte Advisory sp. z o.o. sp.k., dokumentów Transition Technologies PSC S.A.: „02_Specyfikacja zasobów infrastrukturalnych” w zakresie wierszy w kolumnach o nagłówkach: Service type, Custom name, Region, Description, Part numer(s); „11_Zał 7_Wykaz_Potencjał wdrożeniowy serwisowy i rozwojowy”; w „09_Zał 1 do OPZ_Wymagania funkcjonalne” w arkuszach nr 1 oraz nr 2 w kolumnie Opis sposobu implementacji wymagania funkcjonalnego
z wykorzystaniem oferowanej Usługi Biznesowej, „10_Zał 4 do OPZ Wymagania bezpieczeństwa dla systemu PPM” w kolumnach Jak spełniony jest warunek oraz Uwagi; dokumenty załączone do Uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, tj.:12_Klasyfikacja informacji i oznaczanie danych TT PSC,13_Polityka Bezpieczeństwa Informacji TT PSC, 14_Przykładowa umowa o poufności, NDA_TT PSC_Klient_Aneks, _NDA_TT PSC_Klient, na podstawie art. 528 pkt 3 w związku z art. 515 ust. 3 pkt 1 z dnia
11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.).
Na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp izba umarza postępowanie odwoławcze
w przypadku cofnięcia odwołania.
Izba postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego w części w sprawie
KIO 4213/26 na podstawie art. 568 pkt 1, art. 553 zdanie drugie ustawy Pzp, co do wycofanego zarzutu 2 odwołania w zakresie Wykazu (Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy)
- załącznik nr 4 do oferty (część niejawna), ponieważ odwołujący 14 września 2026 r. złożył pismo procesowe z oświadczeniem o wycofaniu odwołania w danym zakresie, i potwierdził wycofanie odwołania w tej części na posiedzeniu.
Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy Pzp, skutkujące odrzuceniem odwołania KIO 4213/26
Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego w połączonych sprawach zachowując termin ustawowy oraz wskazując interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść zamawiającego, zgłosił skuteczne przystąpienie wykonawca Deloitte Advisory spółka
z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k., Al. Jana Pawła II 22, 00-133 Warszawa.
Izba skierowała na rozprawę sprawy połączone w zakresie niewycofanych zarzutów, działając zgodnie z art. 542 ust. 1 ustawy Pzp, dopuściła w sprawach dowody z dokumentacji postępowania o zamówienie publiczne, nadesłanej przez zamawiającego, a także zawnioskowane w toku postępowania odwoławczego, z wyłączeniem dowodów zawnioskowanych dodatkowo przez odwołującego w sprawie KIO 4172/26 w zakresie zobowiązania zamawiającego i z opinii biegłego - na podstawie art. 541 ustawy Pzp izba odmówiła ich przeprowadzenia, ponieważ w ocenie izby są powołane jedynie dla zwłoki.
Przy rozpoznawaniu spraw połączonych izba wzięła pod uwagę także stanowiska wynikające ze złożonych pism, to jest odwołania, odpowiedzi na odwołanie, pism procesowych, a także stanowiska i oświadczenia obecnych na posiedzeniu
i rozprawie, złożone ustnie do protokołu.
Izba ustaliła następujący niesporny stan faktyczny i prawny, również za odwołującym
w sprawie KIO 4172/26:
Zamawiający sformułował warunki zamówienia w Specyfikacji Warunków Zamówienia w pkt:
- 2.7.7., obowiązkowymi elementami oferty były:
2.1.1. Wykaz dotyczący kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy”;
2.1.2. Załącznik nr 1 do OPZ – Wymagania funkcjonalne oraz
2.1.3.Specyfikacja zasobów infrastrukturalnych, o której mowa w pkt 21.6 SWZ,
- 19.3.4 i dalej:
- 21.6:
- 2.1. załącznika nr 5 do OPZ zamawiający przedstawił Diagram ekosystemu PPM,
w którym określenie „istniejąca architektura” odniesiono do Systemu On-Premise, Systemy chmurowe, Raportowanie, Otoczenie MIS, nie odniesiono do Użytkownicy – Klienci, Funkcjonalności biznesowe systemu PPM, Użytkownicy PGE Sysyemy (user)
Przystępujący złożył wykaz dot. kryterium „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy
i rozwojowy” wraz z ofertą przedstawiając uzasadnienie zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa.
Transition Technologies również przedstawił wraz z ofertą uzasadnienie zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa.
27lipca 2026 r. zamawiający wezwał odwołującego do wyjaśnień:
„I. Niezbędne zasoby infrastrukturalne
Zgodnie z pkt 19.3.4 Specyfikacji Warunków Zamówienia, Wykonawca zobowiązany był do przedstawienia w ramach Oferty Specyfikacji zasobów infrastrukturalnych. Jednocześnie, stosownie do pkt 21.6 SWZ, Wykonawca zobowiązany był do wskazania specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, których zapewnienie pozostawać będzie po stronie Zamawiającego w związku z koniecznością spełnienia wymagań integracyjnych określonych w Załączniku nr 5 do Opisu Przedmiotu Zamówienia.
Ponadto Zamawiający wymagał uwzględnienia w Ofercie informacji dotyczących kosztów ww. zasobów infrastrukturalnych, wraz z określeniem sumarycznego kosztu ich utrzymania
w okresie 5 lat.
W związku z faktem, iż w złożonej Ofercie wskazano wartość „0” zarówno w zakresie kosztów zasobów infrastrukturalnych, jak i kosztów ich utrzymania, Zamawiający zwraca się
o wyjaśnienie podstaw przyjęcia powyższych wartości.
W szczególności Zamawiający prosi o jednoznaczne potwierdzenie, że realizacja wszystkich wymagań integracyjnych określonych w Załączniku nr 5 do OPZ, w tym między innymi integracji z systemami SIEM oraz MIS, nie wymaga zapewnienia przez Zamawiającego jakichkolwiek zasobów infrastrukturalnych, a tym samym nie wymaga instalacji lub udostępnienia po stronie infrastruktury Zamawiającego żadnych komponentów, elementów technicznych ani środowisk niezbędnych do zapewnienia integracji oferowanego rozwiązania zgodnie z wymaganiami OPZ.
Zamawiający zwraca jednocześnie uwagę, że zgodnie z wymaganiami określonymi w Załączniku nr 5 do OPZ rozwiązanie ma uwzględniać następujące założenie:
„Komponent wystawiony w DMZ (…)”
Mając na uwadze powyższe, Zamawiający wskazuje, że opisany komponent stanowi element wymagany zgodnie z treścią OPZ. W związku z tym Zamawiający prosi o wyjaśnienie, w jaki sposób Wykonawca zamierza spełnić powyższe wymaganie przy jednoczesnym wskazaniu
w Ofercie wartości „0” dla kosztów zasobów infrastrukturalnych oraz kosztów ich utrzymania po stronie Zamawiającego.
Wyjaśnienia powinny w szczególności odnosić się do zgodności zaoferowanego rozwiązania z wymaganiami integracyjnymi określonymi w Załączniku nr 5 do OPZ oraz do kompletności kalkulacji kosztów związanych z zapewnieniem i utrzymaniem zasobów infrastrukturalnych wymaganych do prawidłowego wdrożenia i funkcjonowania rozwiązania w okresie objętym zamówieniem. (…)”.
Odwołujący złożył wyjaśnienia z 3 sierpnia 2026 r. objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, wskazując, że przyjęta wycena opierała się na założeniu wykorzystania istniejącej infrastruktury opisanej w załączniku nr 5 do opisu przedmiotu zamówienia (dalej:„OPZ”).
Deloitte w udzielonych wyjaśnieniach z dnia 5 sierpnia 2026 r. oświadczył, że: „Zabezpieczenie danych przetwarzanych w usłudze chmurowej (ang. in–transit) oraz przechowywanie danych w spoczynku (ang. at-rest) jest realizowane na podstawie kluczy szyfrujących generowanych w środowisku Zamawiającego z wykorzystaniem (…) Zamawiającego.”
Zamawiający nie wezwał do wyjaśnień wykonawcy Deloitte i wykonawcy Transition Technologies w zakresie założeń do kalkulacji zasobów infrastrukturalnych.
13 sierpnia 2026 r. zamawiający poinformował o wyniku postępowania wskazując,
że za najkorzystniejszą została uznana oferta złożona przez wykonawcę Deloitte. Jednocześnie zamawiający poinformował o odrzuceniu m.in. oferty odwołującego:
„Simplicity Sp. z o.o., ul. Żwirki i Wigury 18A, 02-092 Warszawa.
Uzasadnienie prawne:
Art. 226 ust. 1 pkt 5 Ustawy PZP – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.
Uzasadnienie faktyczne:
Zgodnie z pkt 21.6 SWZ Wykonawca zobowiązany był do złożenia wraz z Ofertą specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, których dostarczenie będzie leżało po stronie Zamawiającego, wykonaną w oparciu o kalkulator cenowy Microsoft Azure.
W pkt 19.3 SWZ Zamawiający podkreślił, że dokument ten nie podlega uzupełnieniu
na podstawie art. 128 ust. 1 Ustawy PZP, a jego niezłożenie lub złożenie niezgodnie
z wymaganiami SWZ spowoduje odrzucenie Oferty.
W wycenie należało uwzględnić zasoby infrastrukturalne konieczne do spełnienia wymagań Zamawiającego w zakresie integracji opisane w Załączniku nr 5 do OPZ. Koszt wyspecyfikowanych zasobów infrastrukturalnych powinien był uwzględniać sumaryczną kwotę 5-cio letniego ich utrzymania.
Intencją Zamawiającego było dokonanie porównania ofert w oparciu o pełne koszty realizacji i eksploatacji oferowanych rozwiązań.
W złożonej Ofercie Wykonawca wskazał wartość „0” zarówno w zakresie kosztów zasobów infrastrukturalnych, jak również kosztów ich utrzymania.
W związku z powziętymi wątpliwościami Zamawiający wezwał Wykonawcę do złożenia wyjaśnień dotyczących ww. kalkulacji w trybie art. 223 ust. 1 ustawy PZP.
W odpowiedzi na wezwanie Wykonawca wskazał między innymi, że:
„komponenty infrastruktury integracyjnej i bezpieczeństwa wskazane w Załączniku nr 5 do OPZ obejmują m.in. środowisko DMZ, komponent ETL/SSIS w DMZ, komponent API Gateway / API Management, centralną hurtownię danych MIS oraz system SIEM”
oraz dodał, że
„te komponenty powinny być udostępnione przez Zamawiającego”.
Z wyjaśnień tych wynika, że realizacja oferowanego rozwiązania wymaga zapewnienia po stronie Zamawiającego określonych zasobów infrastrukturalnych oraz rozwiązań technicznych niezbędnych do wykonania integracji. Pomimo tego Wykonawca nie ujął ich w wymaganej specyfikacji infrastrukturalnej i nie dokonał ich wyceny, wskazując w ofercie wartość „0”.
Należy podkreślić, że obowiązek określony w pkt 21.6 SWZ dotyczył przedstawienia pełnej specyfikacji zasobów infrastrukturalnych niezbędnych do realizacji zamówienia zgodnie
z wymaganiami wynikającymi ze specyfiki rozwiązania oferowanego przez Wykonawcę oraz architekturą przyjętą przez Zamawiającego. Postanowienia SWZ nie dawały podstaw
do pominięcia takich zasobów wyłącznie z tego względu, że Wykonawca zakładał ich dostępność po stronie Zamawiającego.
Zamawiający nie wskazał bowiem w dokumentacji postępowania katalogu istniejących komponentów infrastrukturalnych, które Wykonawcy mogli przyjąć jako zapewnione
i udostępnione do wykorzystania podczas wdrożenia rozwiązania, ani nie ograniczył zakresu specyfikacji wyłącznie do zasobów dodatkowych lub wymagających nowego zakupu.
Przyjęcie przez Wykonawcę odmiennego założenia stanowiło zatem samodzielną decyzję Wykonawcy, nieznajdującą oparcia w treści SWZ, a w konsekwencji doprowadziło do złożenia oferty nieobejmującej pełnego zakresu informacji wymaganych przez Zamawiającego.
W tej sytuacji Zamawiający nie ma możliwości ustalenia pełnego kosztu realizacji zamówienia.
Brak wyceny ww. infrastruktury nie może zostać uzupełniony ani skorygowany przez Zamawiającego, gdyż prowadziłoby to do zmiany treści oferty.
Powyższe stanowi niezgodność z wymaganiami Zamawiającego, przy czym niezgodność ta ma charakter zasadniczy i nieusuwalny.
Z wyjaśnień Wykonawcy wynika, że wskazane komponenty są niezbędne do uruchomienia oferowanego rozwiązania, a co za tym idzie powinny były one zostać wykazane i wycenione w ramach oferty. Brak ich ujęcia nie ma charakteru wyłącznie formalnego, lecz wpływa na ocenę zgodności treści oferty z wymaganiami Zamawiającego.
Brak wyspecyfikowania i wyceny niezbędnych komponentów infrastrukturalnych uniemożliwia prawidłowe porównanie ofert pod kątem całkowitego kosztu wdrożenia i utrzymania rozwiązania w okresie wymaganym przez Zamawiającego.
Wobec powyższego Zamawiający odrzuca ofertę zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, ponieważ jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.”.
Na podstawie ustawy Pzp:
1)art. 16 pkt 1-3: „Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:
1)zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;
2)przejrzysty;
3) proporcjonalny.”;
2)art. 17 ust. 2: „2. Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.”;
3)art. 18 ust. 1, 2 i 3:
„1. Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne.
2. Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem
o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie.
3. Nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa
w .”;
4)art. 74 ust. 1 i 2:
„1. Protokół postępowania jest jawny i udostępniany na wniosek.
2. Załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, z tym że:
1) oferty wraz z załącznikami udostępnia się niezwłocznie po otwarciu ofert, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia otwarcia ofert, z uwzględnieniem lub
zdanie drugie,
2) wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wraz z załącznikami udostępnia się od dnia poinformowania o wynikach oceny tych wniosków
- przy czym nie udostępnia się informacji, które mają charakter poufny, w tym przekazywanych w toku negocjacji lub dialogu.”;
5)art. 109 ust. 1 pkt 10:
„1. Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę:
10) który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego
w postępowaniu o udzielenie zamówienia.”;
6)art. 223 ust. 1:
„1. W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz,
z uwzględnieniem i , dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.”;
7)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 5:
“1. Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:
2) została złożona przez wykonawcę:
a) podlegającego wykluczeniu z postępowania lub
5) jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia;”;
8)art. 239 ust. 1 i 2:
„1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.
2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.”;
9)art. 242 ust. 1 pkt 1:
„1. Najkorzystniejsza oferta może zostać wybrana na podstawie:
1)kryteriów jakościowych oraz ceny lub kosztu;”;
10)art. 255 pkt 6:
„Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli:
6) postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego;”;
11)art. 362 pkt 1:
„Do udzielania zamówień sektorowych stosuje się przepisy:
1)działu II, z wyjątkiem art. 83, art. 89, art. 91 ust. 2, art. 115 ust. 2 oraz z wyjątkiem przepisów rozdziału 3, chyba że przepisy niniejszego działu stanowią inaczej;”.
Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85): „2. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania
z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.”.
Odwołujący w odwołaniu podał w szczególności, że kwestionuje dokonaną przez zamawiającego ocenę złożonych wyjaśnień oraz istnienie podstaw do przyjęcia, że oferta odwołującego w omawianym zakresie jest niezgodna z warunkami zamówienia.
W szczególności odwołujący zakwestionował prawdziwość stwierdzenia zawartego
w uzasadnieniu odrzucenia oferty, w którym zamawiający oświadczył, że w dokumentacji postępowania nie wskazano katalogu istniejących komponentów infrastrukturalnych.
W rzeczywistości bowiem zamawiający w pkt. 2.1. załącznika nr 5 do OPZ przedstawił diagram ekosystemu PPM, w którym wprost użyto sformułowania „istniejąca infrastruktura” oraz krótko opisano jej funkcjonalności. Odwołujący także podał, że w zgodzie z ust. 5 pkt 2 załącznika
nr 5 do OPZ, w którym wskazano, że: „Dopuszcza się, aby wymiana danych była wykonywana przez komponent dostarczany przez Oferenta – będący częścią rozwiązania na nowej dedykowanej maszynie zlokalizowanej w tej samej strefie DMZ.” – rozwiązanie zaoferowane przez odwołującego nie wymagało natomiast dostarczenia takiego komponentu,
a w konsekwencji również dostarczenia przez zamawiającego zasobów infrastrukturalnych koniecznych do spełnienia wymagań zamawiającego w zakresie integracji. Przy tak skonstruowanych SWZ i OPZ wraz z załącznikami, odwołujący miał uzasadnioną podstawę uznać, że wycena ma odnosić się wyłącznie do zasobów infrastrukturalnych, które będą musiały zostać dostarczone przez zamawiającego. Zamawiający jest natomiast zobowiązany do stosowania postanowień, które sam stworzył, bez dokonywania ich wykładni rozszerzającej lub sprzecznej z ich literalnym brzmieniem, a których znaczenie jednoznacznie wskazuje na zasadność działania odwołującego. Dowód: SWZ, Załącznik nr 5 do OPZ.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie co do zarzutu 1 i 3 przyznał się do omyłki
w tym zakresie – powinno zostać przyznane 8 punktów w ramach kryteriów oceny ofert. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na wynik postępowania, gdyż oferta Deloitte pozostaje w dalszym ciągu najkorzystniejsza, co wynika z załączonego do stanowiska zestawienia punktowego. W ocenie izby zarzut choć zasadny, to podlega oddaleniu z uwagi na brak wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Przedmiotowy zarzut nie wpływa na ranking ofert, nawet w sytuacji przywrócenia oferty odwołującego w postępowaniu.
W ocenie izby odwołujący nie udowodnił zarzutu 2 odwołania, ponieważ jak słusznie zauważył zamawiający w odpowiedzi na odwołanie samo nawet więc ustalenie, że określona funkcjonalność nie jest gotowa do działania od razu po wyjęciu „z pudełka” standardowego rozwiązania lub że wymaga dodatkowej konfiguracji, nie prowadzi jeszcze do wniosku, że zaoferowana usługa nie spełnia wymagania zamawiającego, taki wniosek byłby uzasadniony dopiero wówczas, gdyby z treści oferty wynikało, że Deloitte wyłączył realizację danego wymagania, zaoferował rozwiązanie z nim sprzeczne albo w sposób jednoznaczny zastrzegł, że określone wymaganie nie zostanie spełnione, wymagania określone w Załączniku nr 15 do Umowy odnoszą się do docelowej Usługi Biznesowej będącej wynikiem wykonania przedmiotu zamówienia. Zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa podlega ocenie według stanu istniejącego w chwili przedstawienia rozwiązania do Odbioru Końcowego, a nie w momencie złożenia oferty, dokumentacja postępowania nie wymagała, aby wszystkie wymagania bezpieczeństwa były już w chwili składania oferty realizowane przez standardową funkcjonalność bazowej platformy, bez jakichkolwiek czynności konfiguracyjnych, integracyjnych lub implementacyjnych. Gdyby taki był zamiar zamawiającego, wynikałby wprost z dokumentów zamówienia, które nie obejmowałyby zakresu wdrożenia rozwiązania, co jest istotą świadczenia objętego postępowaniem. Odwołujący nie wskazał natomiast aby
z oferty Deloitte wynikało, że wykonawca odmawia realizacji określonego wymagania Załącznika nr 15, ogranicza zakres swojej odpowiedzialności w tym zakresie albo uzależnia jego spełnienie od warunków pozostających w sprzeczności z dokumentacją zamówienia.
W szczególności nie można utożsamiać potencjalnego ograniczenia standardowo oferowanej komercyjnej wersji danej platformy z ograniczeniem zobowiązania wynikającego z oferty. Zamawiający dokonując oceny oferty Deloitte nie poprzestał na ogólnej deklaracji zgodności. W wezwaniu z 31 lipca 2026 r. (w aktach postępowania) zamawiający wprost przytoczył wymaganie dotyczące zabezpieczenia danych na danej podstawie w środowisku zamawiającego oraz zażądał potwierdzenia, że jego realizacja została uwzględniona
w zakresie rzeczowym i cenowym oferty. W odpowiedzi Deloitte jednoznacznie potwierdził realizację wymagania oraz uwzględnienie kosztów wymaganych funkcjonalności w ofercie. Wyjaśnienie to nie wprowadzało nowego wariantu świadczenia, lecz potwierdzało sposób realizacji wymagania wcześniej oznaczonego w Formularzu wymagań bezpieczeństwa jako wymagające implementacji. Nie można zrównywać sytuacji odwołującego i Deloitte. Sytuacja obu wykonawców jest różna – dotyczy odmiennych elementów ofert, odmiennych dokumentów oraz różnych okoliczności faktycznych. Nie można zatem wyprowadzać naruszenia art. 16 PZP wyłącznie z faktu, że proces badania obu ofert doprowadził do różnych rezultatów, tj.
w przypadku odwołującego do odrzucenia jego oferty, a w przypadku Deloitte – do wyboru oferty jaki najkorzystniejszej.
W ocenie izby, skoro odwołujący nie udowodnił zarzutu 4.2. (niezgodność z warunkami zamówienia) to w konsekwencji zarzut 4.6. co do wprowadzenia w błąd okazał się niezasadny. Odwołujący nie wykazał zaistnienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp a jedynie przedstawił swoje wątpliwości.
Odnosząc się do zarzutów w pkt 4 i 5 w ocenie izby odwołujący nie udowodnił zarzutów odwołania. Odwołujący na obecnym etapie postępowania o udzielenie zamówienia nie może podnosić zarzutów co do postanowień SWZ. Wymóg zamawiającego co do wyceny przez wykonawców infrastruktury dostarczanej przez zamawiającego wynika z SWZ. Z SWZ z pkt 19.3.4 i 21.6 jasno wynikało, że wykonawca ma w formularzu oferty przedstawić i wycenić Specyfikację zasobów infrastrukturalnych (Wykonawca obowiązany jest złożyć wraz z Ofertą specyfikację niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, których dostarczenie będzie leżało po stronie Zamawiającego, wykonaną w oparciu o kalkulator cenowy). Odwołujący tego nie uczynił, nie wyjaśnił, że zasoby będą w sposób bezkosztowy możliwe do zrealizowania przez zamawiającego, odwołujący nie udowodnił, że zamawiający w SWZ potwierdził posiadanie tych zasobów, w związku z tym zarzut naruszenia przepisów ustawy Pzp w zakresie odrzucenia oferty odwołującego z powodu niezgodności z warunkami zamówienia potwierdził się. Ponadto rację miał zamawiający, zauważając, że odwołujący w odwołaniu powoływał się na sformułowanie „istniejąca infrastruktura” w pkt. 2.1. załącznika nr 5 do OPZ w diagramie ekosystemu PPM, podczas gdy nie było tam takiego sformułowania, a było „istniejąca architektura”.
W związku z tym, że wobec powyższego w ocenie izby oferta odwołującego została prawidłowo przez zamawiającego odrzucona, to pozostałe zarzuty odwołania nie mają wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia i również podlegają oddaleniu.
Izba wskazuje ponadto, że:
- w odniesieniu do zarzutu 1 (bezpodstawne dokonanie wyboru oferty Deloitte jako najkorzystniejszej, mimo że oferta ta nie powinna być za taką uznana, a przez
to doprowadzenie do sytuacji, w której postępowanie utraciło walor przejrzystości i doszło
do nierównego traktowania wykonawców oraz braku zachowania zasady uczciwej konkurencji):
Odwołujący w odwołaniu w szczególności zakwestionował prawidłowość działania, polegającego na wyborze jako najkorzystniejszej oferty Deloitte. Przedmiotowy zarzut ma charakter wynikowy w stosunku do pozostałych zarzutów. Gdyby bowiem zamawiający dokonał prawidłowej oceny ofert oraz złożonych wyjaśnień, to nie miałoby miejsca zarówno odrzucenie oferty odwołującego, jak i wybór jako oferty najkorzystniejszej oferty Deloitte, która to oferta jest niezgodna z warunkami zamówienia. Oznacza to, że wybór oferty najkorzystniejszej nastąpił w warunkach naruszenia prawa. Postępowanie zamawiającego doprowadziło do wyboru oferty, która nie jest ofertą najkorzystniejszą, co godzi w zasady równego traktowania wykonawców, zasady uczciwej konkurencji oraz oznacza utratę przez postępowanie waloru przejrzystości. Gdyby zamawiający wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień treści oferty oraz prawidłowo ocenił jego ofertę, nie miałaby miejsca czynność odrzucenia oferty odwołującego z uwagi niegodność jej treści z warunkami zamówienia. Oznacza to, że w istocie najkorzystniejszą ofertą w niniejszym postępowaniu, spośród ofert niepodlegających odrzuceniu, jest oferta odwołującego. Wybór oferty wykonawcy Deloitte jako najkorzystniejszej w takich okolicznościach stanowi naruszenie przepisu art. 239 ust. 1 Pzp. Postępowanie zamawiającego doprowadziło do wyboru oferty, która nie jest najkorzystniejsza na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia. Wykazane
w niniejszym odwołaniu uchybienia po stronie zamawiającego aktualizują konieczność unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórne badanie i ocenę ofert. Zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 w okolicznościach niniejszej sprawy nie wymaga odrębnego uzasadnienia, a dla uznania jego zasadności za wystarczające należy uznać potwierdzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą wystąpienia co najmniej jednej z nieprawidłowości opisanych w niniejszym odwołaniu.
W ocenie izby w wyniku niezasadności zarzutów poniższych zarzut 1 jako wynikowy nie potwierdził się;
- w odniesieniu do zarzutu 2 (naruszenie przepisów poprzez wybór oferty Deloitte jako najkorzystniejszej z pominięciem uprzedniego wezwania tego wykonawcy do wyjaśnień złożonej oferty w zakresie istniejących wątpliwości, co do jej zgodności z warunkami zamówienia z uwagi na występujące rozbieżności pomiędzy dokumentacją producenta ServiceNow a dokumentacją postępowania, a także w zakresie sposobu kalkulacji specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, co miało wpływ na wynik postępowania
i nieprawidłowe uznanie oferty Deloitte za najkorzystniejszą):
Odwołujący w odwołaniu zarzucił w szczególności niezgodność zaoferowanej przez Deloitte platformy ServiceNow SaaS z bezwzględnymi wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w Załączniku nr 15 do Umowy „Wymagania Bezpieczeństwa dla Systemów Teleinformatycznych”, w szczególności z pkt 12.9, 15.7, 17.13, 17.15, 18.5, 18.6, 20.28–20.29, 20.35–20.40, 20.48, 20.50–20.51 tego załącznika, to jest dokumentacja producenta nie potwierdza, że klucze szyfrujące generowane są w środowisku zamawiającego, każdy dostęp objęty zakresem pkt. 20.35 jest uzależniony od uprzedniej zgody zamawiającego, natomiast samo uruchomienie SNC Access Control nie pozwala na stwierdzenie, że ServiceNow daje możliwość spełnienia przedmiotowego wymogu zamawiającego, ponieważ producent wprost wyłącza z tego mechanizmu określone działania ServiceNow, pkt 12.9 Załącznika nr 15 do Umowy wprowadza wymóg eksportu logów audytowych do Azure Event Hub w tenancie zamawiającego w czasie rzeczywistym, a pkt 20.29 wymaga integracji z SIEM poprzez eksport logów i zdarzeń dostępnych w modelu SaaS dla tenantu zamawiającego, w szczególności logów bazodanowych, aplikacyjnych, audytowych, uwierzytelniania i administracyjnych, ServiceNow posiada Log Export Service (LES), lecz oficjalna dokumentacja określa konkretny katalog eksportowanych źródeł: wybrane System Log Tables, Audit Table oraz Application Node Log Files. Dokumentacja wskazuje ponadto, że nie wszystkie wpisy pojawiające się
w syslog są przekazywane przez LES – część wpisów omijających logging framework nie jest przekazywana do zewnętrznych odbiorców. Jednocześnie oficjalna dokumentacja integracji
z Microsoft Azure Event Hubs dotycząca ServiceNow opisuje przede wszystkim kierunek odwrotny – streaming danych z Azure Event Hubs do instancji ServiceNow w ramach Health Log Analytics. Nie stanowi to dowodu spełnienia wymogu zamawiającego dotyczącego real-time export z ServiceNow do Event Hub w tenancie PGE. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że spełnienia omawianego wymogu byłoby technicznie możliwe do wykonania przez integrację własną, co prowadzi do wniosku o braku zgodności również w tym zakresie
z wymaganiami Zamawiającego. Dowód: , pkt 18.5 Załącznika nr 15 do Umowy wymaga zapewnienia odrębnej kopii zapasowej danych Systemu w infrastrukturze zamawiającego („Zapewnienie odrębnej kopii zapasowej danych Systemu
w infrastrukturze Zamawiającego (...)”), pkt. 20.36–20.40 wymagają zintegrowanych mechanizmów backupu wszystkich tabel, plików i konfiguracji, kopii on-line oraz możliwości odtworzenia danych do punktu w czasie z wykorzystaniem danych z logów transakcyjnych („System MUSI umożliwiać odtwarzanie kopii danych do punktu w czasie + dane z logów transakcyjnych”), publiczna dokumentacja ServiceNow potwierdza rozbudowane mechanizmy logowania i możliwość eksportu danych, lecz na podstawie samych publicznych materiałów nie można przyjąć, że standardowa usługa SaaS zapewnia klientowi odrębną, kompletną kopię Systemu w jego infrastrukturze oraz klientowską możliwość point-in-time restore
w dokładnie takim modelu, jak wymaga ww. pkt 20.40. Dowód: , wymagania dotyczącego „migracji Systemu do innego dostawcy chmury lub środowiska Zamawiającego”, wynikającego z pkt 17.15 Załącznika nr 15 do Umowy. Przedmiotem tego wymagania jest migracja Systemu jako rozwiązania eksploatowanego przez zamawiającego, a nie wyłącznie możliwość eksportu danych lub uruchomienia innej, funkcjonalnie ograniczonej odmiany produktu na infrastrukturze zamawiającego, ServiceNow określa obecnie model instalacji na infrastrukturze klienta jako „Private Stack”, wskazując,
że jest to model wcześniej określany jako „self-hosted” lub „on-premise”. Producent jednocześnie potwierdza, że oprogramowanie aplikacyjne jest zasadniczo tożsame
z oprogramowaniem działającym w chmurze ServiceNow, lecz nie wszystkie możliwości dostępne w komercyjnym modelu chmurowym są dostępne w Private Stack, pkt 20.28 załącznika nr 15 do Umowy wymaga wsparcia Wykonawcy w przeprowadzeniu przez zamawiającego audytu bezpieczeństwa rozwiązania, w tym testów penetracyjnych wykrywających podatności Systemu, przed produkcyjnym uruchomieniem. ServiceNow dopuszcza testy penetracyjne klienta na określonych warunkach. Opublikowany przez producenta Subscription Service Guide przewiduje jednak m.in. test instancji sub-production, uprzednie zgłoszenie, uzgodnienie terminu i pisemną autoryzację ServiceNow oraz ograniczenia wynikające z obowiązującej polityki testów. Powyższe podaje w wątpliwość, czy rozwiązanie zaoferowane przez Deloitte pozwala przeprowadzić dokładnie taki zakres audytu i pentestu, jaki wynika z pkt 20.28, w terminie wymaganym przed uruchomieniem produkcyjnym, bez ograniczeń uniemożliwiających realizację celu wymagania. Dowód: https://www.servicenow.com/content/dam/servicenow-assets/public/en-us/doc-type/legal/subscription-service-guide-upgrade.pdf , pkt 20.48 załącznika nr 15 do Umowy wymaga z kolei narzędzi do monitorowania ogólnej wydajności Systemu oraz dostępności raportów dla administratorów Systemu. Załącznik wymaga także rozbudowanego logowania działań i błędów. ServiceNow udostępnia System Logs, Transaction Logs, System Diagnostics oraz inne narzędzia diagnostyczne, ale zakres widoczności klienta w modelu SaaS nie jest tożsamy z widocznością operatora infrastruktury. Z tego względu zamawiający powinien był ustalić, czy administratorzy zamawiającego będą otrzymywać raporty obejmujące cały zakres „Systemu” wymagany przez SWZ, czy jedynie warstwę logicznej instancji ServiceNow. Wymaganie nie powinno być uznane za spełnione wyłącznie na podstawie ogólnej informacji, że platforma posiada monitoring. Dowód: .
W odpowiedzi na odwołanie zamawiający podał w szczególności, że odwołujący nie wykazał istnienia konkretnej, jednoznacznej i definitywnej sprzeczności pomiędzy treścią oferty przystępującego a którymkolwiek ze wskazywanych przez niego wymagań określonych w Załączniku nr 15 do Umowy. Tymczasem zastosowanie art. 223 ust. 1 PZP wymaga zaistnienia takiego stanu faktycznego, który uzasadniałby wątpliwość co do zgodności treści oferty z warunkami zamówienia, argumentacja odwołującego opiera się w zasadniczej części na informacjach dotyczących standardowych właściwości platformy ServiceNow SaaS, które następnie są utożsamiane z właściwościami całej zaoferowanej przez przystępującego usługi, takie założenie jest nieuprawnione, a przede wszystkim nie wynika z treści oferty. Jak wynika z opisu przedmiotu zamówienia, przedmiot zamówienia obejmuje wykonanie i dostarczenie docelowej Usługi Biznesowej, której ostateczny kształt jest rezultatem procesu implementacji. Zakres świadczenia obejmuje zatem nie tylko sam produkt bazowy, ale również odpowiednią konfigurację, zakres licencyjny, integracje, parametryzację, czynności implementacyjne oraz zobowiązania wykonawcy dotyczące osiągnięcia określonego w dokumentacji zamówienia rezultatu. W konsekwencji właściwości standardowej platformy ServiceNow nie mogą być automatycznie utożsamiane z właściwościami docelowego rozwiązania objętego ofertą Przystępującego. Samo nawet więc ustalenie, że określona funkcjonalność nie jest dostępna out of the box (czyli gotowa do działania od razu po wyjęciu „z pudełka” standardowego rozwiązania) lub że wymaga dodatkowej konfiguracji, nie prowadzi jeszcze do wniosku, że zaoferowana Usługa Biznesowa nie spełnia wymagania Zamawiającego. Taki wniosek byłby uzasadniony dopiero wówczas, gdyby z treści oferty wynikało, że Przystępujący wyłączył realizację danego wymagania, zaoferował rozwiązanie z nim sprzeczne albo w sposób jednoznaczny zastrzegł, że określone wymaganie nie zostanie spełnione. Z oferty przystępującego nie wynikają takie wnioski. Należy także podkreślić, że wymagania określone w Załączniku nr 15 do Umowy odnoszą się do docelowej Usługi Biznesowej będącej wynikiem wykonania przedmiotu zamówienia. Zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa podlega ocenie według stanu istniejącego w chwili przedstawienia rozwiązania do Odbioru Końcowego, a nie w momencie złożenia oferty. Dokumentacja postępowania nie wymagała, aby wszystkie wymagania bezpieczeństwa były już w chwili składania oferty realizowane przez standardową funkcjonalność bazowej platformy SaaS, bez jakichkolwiek czynności konfiguracyjnych, integracyjnych lub implementacyjnych. Gdyby taki był zamiar zamawiającego, wynikałby wprost z dokumentów zamówienia, które nie obejmowałyby zakresu wdrożenia rozwiązania, co jest istotą świadczenia objętego postępowaniem. Odwołujący błędnie interpretuje wymagania stawiane produktowi gotowemu, będącemu wynikiem realizacji przedmiotu zamówienia jako wymagania dotyczące określonej funkcjonalności standardowego produktu bazowego („rozwiązania pudełkowego”) dostępnego na dzień składania ofert. Odwołujący kwestionuje więc techniczny sposób przyszłej realizacji określonych wymagań i na podstawie właściwości jednego z elementów rozwiązania wyprowadza wniosek o niemożności spełnienia wymagań przez całą Usługę Biznesową oferowaną przez przystępującego. Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP, podstawą odrzucenia jest niezgodność oferty z warunkami zamówienia,
a nie przypuszczenie, że wykonawca może w przyszłości napotkać trudności z wykonaniem określonego zobowiązania. Przedmiotem oceny na podstawie tego przepisu jest treść zobowiązania ofertowego, a więc to, czy wykonawca zaoferował świadczenie zgodne
z warunkami zamówienia. Odwołujący nie wskazuje natomiast aby z oferty przystępującego wynikało, że wykonawca odmawia realizacji określonego wymagania Załącznika nr 15, ogranicza zakres swojej odpowiedzialności w tym zakresie albo uzależnia jego spełnienie od warunków pozostających w sprzeczności z dokumentacją zamówienia. W szczególności nie można utożsamiać potencjalnego ograniczenia standardowo oferowanej komercyjnej wersji platformy ServiceNow z ograniczeniem zobowiązania przystępującego wynikającego z oferty.
Przyjęcie stanowiska odwołującego prowadziłoby do nieuzasadnionego rozszerzenia przesłanki z art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP. Każda wątpliwość dotycząca technicznego sposobu przyszłej realizacji zamówienia mogłaby w takim ujęciu zostać przekształcona w zarzut niezgodności treści oferty z SWZ, nawet jeżeli wykonawca jednoznacznie przyjął na siebie obowiązek spełnienia określonego wymagania, a dokumentacja przewiduje osiągnięcie wymaganego stanu w toku implementacji. Takiego skutku nie można zaakceptować. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż odwołujący utożsamia odrębne pojęcia: generowanie klucza, przechowywanie klucza oraz wykorzystywanie klucza w procesie szyfrowania. Przywołany przez odwołującego fragment dokumentacji producenta odnosi się do miejsca przechowywania klucza przez ServiceNow, natomiast wymaganie zamawiającego oraz oświadczenie przystępującego dotyczą sposobu i miejsca jego generowania. Samo stwierdzenie, że klucz nie jest przechowywany w infrastrukturze klienta, nie dowodzi, że nie został wcześniej wygenerowany w środowisku zamawiającego z wykorzystaniem HSM zamawiającego. Przywołany w treści odwołania fragment dokumentacji wskazuje wyłącznie, że w opisanym wariancie ServiceNow przechowuje klucz w swojej infrastrukturze. Nie wynika z niego natomiast, kto i w jakim środowisku wygenerował klucz, ani czy do jego wygenerowania mógł zostać wykorzystany HSM zamawiającego. W konsekwencji wniosek odwołującego o technicznej niemożliwości spełnienia wymagania nie wynika bezpośrednio
z przedstawionego dowodu. Co istotne, zamawiający dokonując oceny oferty przystępującego nie poprzestał na ogólnej deklaracji zgodności. W wezwaniu z 31 lipca 2026 r. (w aktach postępowania) zamawiający wprost przytoczył wymaganie dotyczące zabezpieczenia danych in-transit i at-rest na podstawie kluczy generowanych w środowisku zamawiającego
z wykorzystaniem HSM zamawiającego oraz zażądał potwierdzenia, że jego realizacja została uwzględniona w zakresie rzeczowym i cenowym oferty. W odpowiedzi przystępujący jednoznacznie potwierdził realizację wymagania oraz uwzględnienie kosztów wymaganych funkcjonalności w ofercie. Wyjaśnienie to nie wprowadzało nowego wariantu świadczenia, lecz potwierdzało sposób realizacji wymagania wcześniej oznaczonego w Formularzu Wymagań bezpieczeństwa jako wymagające implementacji. Nie można również przyjąć, że samo posługiwanie się pojęciami BYOK lub customer-managed keys rozstrzyga o niezgodności oferty. O zgodności decyduje rzeczywisty model realizacji wymagania wynikający z oferty,
a nie nazwa handlowa pojedynczej funkcjonalności analizowana w oderwaniu od całego rozwiązania. Jednocześnie nie można zrównywać sytuacji odwołującego i przystępującego. Sytuacja obu wykonawców jest różna – dotyczy odmiennych elementów ofert, odmiennych dokumentów oraz różnych okoliczności faktycznych. Nie można zatem wyprowadzać naruszenia art. 16 PZP wyłącznie z faktu, że proces badania obu ofert doprowadził do różnych rezultatów, tj. w przypadku odwołującego do odrzucenia jego oferty, a w przypadku przystępującego – do wyboru oferty jaki najkorzystniejszej. Zasada równego traktowania wykonawców nie oznacza obowiązku identycznego potraktowania ofert różniących się treścią, zakresem przedstawionych informacji lub charakterem stwierdzonych wątpliwości. Przeciwnie, prawidłowe stosowanie tej zasady wymaga jednakowego traktowania sytuacji porównywalnych oraz odpowiednio odmiennego traktowania sytuacji, które ze względu na istotne okoliczności nie są tożsame. Dla skutecznego postawienia zarzutu nierównego traktowania nie jest więc wystarczające wskazanie, że zamawiający podjął wobec dwóch wykonawców odmienne czynności. Konieczne byłoby wykazanie, że sytuacja faktyczna
i prawna obu wykonawców była w relewantnym zakresie taka sama, a pomimo tego zamawiający zastosował wobec nich odmienne standardy oceny. W przedmiotowym stanie faktycznym sytuacja przystępującego i odwołującego pozostają istotnie różne. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że ciężar wykazania okoliczności stanowiących podstawę zarzutu spoczywa na odwołującym. Zgodnie z art. 534 ust. 1 PZP strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów,
z których wywodzą skutki prawne. Z regulacją tą koresponduje art. 516 ust. 1 pkt 10 PZP, zgodnie z którym odwołanie powinno zawierać wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających jego wniesienie oraz dowodów na poparcie przytoczonych okoliczności. Oznacza to, że odwołujący, który z twierdzenia o niezgodności oferty przystępującego
z wymaganiami bezpieczeństwa wywodzi skutek prawny w postaci obowiązku wezwania do wyjaśnień i w konsekwencji odrzucenia tej oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP, powinien wykazać okoliczności uzasadniające zastosowanie tej sankcji.
Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego. W ocenie izby skoro zamawiający wymagał skorzystania z kalkulatora cenowego Microsoft Azure, wykonawca z niego skorzystał i przedstawił wycenę, to zamawiający nie miał powodu do wzywania do wyjaśnień w zakresie kalkulacji specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych. Odwołujący nie udowodnił, że brak było informacji ze strony wykonawcy wynikających z konkretnych warunków zamówienia. W toku postępowania odwoławczego odwołujący przyznał, że nie ustalił
w oparciu o dokumentację ServiceNow jakie warunki oferowany przez przystępującego produkt spełnia, a jakie nie spełnia;
- odnosząc się do zarzutu 3 (bezpodstawne przyznanie ofercie Deloitte 10 punktów
w kryterium Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy, pomimo przedstawienia jedynie
8 zrealizowanych przez tego wykonawcę wdrożeń oferowanego systemu PPM
i przysługiwania za każde po 1 punkcie, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia punktacji i naruszenia zasad przejrzystości, proporcjonalności, zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców):
Odwołujący w odwołaniu w szczególności podał, że oferty Deloitte oraz Transition Technologies powinny zostać odrzucone jako niezgodne z warunkami zamówienia. Niezależnie od zaistnienia w ocenie odwołującego podstaw do odrzucenia tych ofert,
a w konsekwencji braku podstaw do przyznawania punktów tym ofertom, z ostrożności wskazał na nieprawidłowości w zakresie przyznanej punktacji. Zgodnie z ust. 7 załącznika
nr 4 do SWZ – opis kryteriów oceny ofert wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert, liczba punktów kryterium „KP” miała zostać przyznana na podstawie załączonego do Oferty Wykazu dot. Kryterium „Potencjał rozwojowo-utrzymaniowy”, a zamawiający miał oceniać liczbę zrealizowanych przez wykonawcę wdrożeń oferowanego systemu PPM
i przyznać po 1 punkcie za każde z wykazanych wdrożeń, spełniających wymagania opisane w pkt 7.1. Deloitte w złożonym wraz z ofertą wykazie dot. Kryterium „Potencjał rozwojowo-utrzymaniowy” wskazał 8 wdrożeń, a mimo to otrzymał 10 punktów w kryterium. Działanie takie pozostaje w sprzeczności z zasadami punktami, przewidującymi przyznanie 1 punktu za każde wdrożenie. Oznacza to, że Deloitte przyznano o 2 punkty więcej niż wynika to
z przedstawionego wykazu. Poza powyższym stwierdzić należy, że zweryfikować również wymaga prawidłowość przyznania punktacji Transition Technologies, co na obecnym etapie nie jest w pełni możliwe z uwagi na zastrzeżenie jako tajemnica przedsiębiorstwa części dokumentów branych pod uwagę, przy ocenie spełniania kryteriów udziału w postępowaniu. Niemniej jednak, już samo stwierdzenie, że oferta odwołującego została bezzasadnie odrzucona, wpływałoby na zmianę punktacji w kryterium ‘Infrastruktura” w ten sposób,
że Transition Technologies nie przysługiwałaby maksymalna liczba punktów w tym kryterium tj. 2, a Deloitte 0,2. Dowód: Załącznik nr 4 do SWZ– opis kryteriów oceny ofert wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert, Załącznik nr 4 do oferty Deloitte, informacja
o wynikach postępowania z dnia 13 sierpnia 2026 r.
W ocenie izby skoro zamawiający przyznał się do błędu w zakresie punktacji, to nie było sporu co do tego. Z uwagi na oddalenie zarzutu co do odrzucenia oferty odwołującego,
a także wyboru oferty najkorzystniejszej zasadność niniejszego zarzutu nie ma wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia;
- w odniesieniu do zarzutu 4:
a) (nieprawidłowa ocena wyjaśnień złożonych przez odwołującego dotyczących treści oferty w zakresie określenia na 0 euro kosztów niezbędnych zasobów infrastrukturalnych)
Izba do tego zarzutu odniosła się także wyżej;
b) (bezzasadne odrzucenie oferty odwołującego przy braku wezwania do wyjaśnień Deloitte i Transition Technologies w zakresie sposobu sporządzenia specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych i nieodrzuceniu tych ofert)
W ocenie izby skoro zamawiający wymagał skorzystania z kalkulatora cenowego Microsoft Azure, wykonawcy z niego skorzystali i przedstawili wycenę, to zamawiający nie miał powodu do wzywania do wyjaśnień. Odwołujący nie udowodnił, że brak było informacji ze strony wykonawców wynikających z konkretnych warunków zamówienia,
- w odniesieniu do zarzutu 5 (odrzucenie oferty odwołującego, pomimo jej zgodności
z warunkami zamówienia przy jednoczesnym zaniechaniu odrzucenia oferty Deloitte
i Transition Technologies, pomimo ich niezgodności z warunkami zamówienia w zakresie spełniania przez platformę ServiceNow (w odniesieniu do Deloitte) oraz przez rozwiązanie Atlassian JIRA (w odniesieniu do Transition Technologies) obligatoryjnych wymagań określonych w OPZ i Załączniku nr 15 do Umowy „Wymagania Bezpieczeństwa dla Systemów Teleinformatycznych”)
Odwołujący w odwołaniu podał w szczególności, że dokumentacja producenta nie potwierdza, że klucze szyfrujące generowane są w środowisku zamawiającego, każdy dostęp objęty zakresem pkt. 20.35 jest uzależniony od uprzedniej zgody zamawiającego, natomiast samo uruchomienie SNC Access Control nie pozwala na stwierdzenie, że ServiceNow daje możliwość spełnienia przedmiotowego wymogu zamawiającego, ponieważ producent wprost wyłącza z tego mechanizmu określone działania ServiceNow, powołał się w szczególności na: pkt 12.9 Załącznika nr 15 do Umowy, pkt 20.29 Dowód: , pkt 18.5, pkt. 20.36–20.40, pkt 20.40. Dowód: , pkt 17.15, pkt 20.28 pkt 20.28, Dowód: https://www.servicenow.com/content/dam/servicenow-assets/public/en-us/doc-type/legal/subscription-service-guide-upgrade.pdf , pkt 20.48 Dowód: ., pkt 20.50, 15.7 oraz 20.50 Dowód: Atlassian – Set up AWS account and create a KMS key policy (https://support.atlassian.com/security-and-access-policies/docs/set-up-aws-account-and-create-a-kms-key-policy/)
Atlassian – Data managed with encryption, Atlassian – Customer-managed keys (https://support.atlassian.com/security-and-access-policies/docs/data-managed-with-byok-encryption/)
pkt 17.15, pkt 18.6, pkt 20.51. Dowód: Atlassian – Export data from Jira Cloud (https://support.atlassian.com/jira-cloud-administration/docs/export-issues/)
Atlassian – Differences administering Jira Data Center and Cloud (https://support.atlassian.com/migration/docs/differences-administering-jira-data-center-and-cloud/)
Dowód: Atlassian – Export data from Jira Cloud, Atlassian – Cloud to Data Center: minimum Jira DC version, Atlassian – Story points during Cloud → Data Center migration
(https://support.atlassian.com/jira-cloud-administration/docs/export-issues/)
Odwołujący zwraca ponadto uwagę na to, że Atlassian ogłosił zakończenie życia Jira Software Data Center i Jira Service Management Data Center na 28 marca 2029 r. Po tej dacie subskrypcje i powiązane aplikacje Marketplace wygasną, a środowiska staną się zasadniczo read-only. Sprzedaż nowych Data Center subscriptions dla nowych klientów zakończyła się 30 marca 2026 r., dla istniejących klientów sprzedaż nowych licencji, aplikacji i rozszerzeń ma zakończyć się 30 marca 2028 r. Tym samym Jira Data Center nie może być traktowana jako stabilna, standardowo wspierana przez producenta długoterminowa ścieżka on-premises. Atlassian wspomina o możliwości wyjątkowego extended maintenance dla niektórych klientów, lecz nie jest to standardowa gwarancja dostępności produktu. Powyższe nie tylko podaje
w wątpliwość stabilność oferowanego rozwiązania, ale również wzmacnia zarzut dotyczący niespełniania wymagań określonych w pkt. 17.15, 18.6 i 20.51 Załącznika nr 15 do Umowy
z uwagi na potrzebę wykazania i zapewnienia nie tylko technicznej możliwości jednorazowego importu danych do Data Center, ale realną, licencjonowaną i wspieraną ścieżkę działania Systemu on-premises przez cały wymagany okres.
Dowód: Atlassian – Data Center End of Life, Atlassian – Atlassian Ascend / Data Center EOL timeline (https://www.atlassian.com/licensing/data-center-end-of-life)
Powołał się także na pkt 18.5 Załącznika nr 15 do Umowy
Dowód: Atlassian – Export data from Jira Cloud, Atlassian – Differences administering Jira Data Center and Cloud (Backups) (https://support.atlassian.com/migration/docs/differences-administering-jira-data-center-and-cloud/)
pkt 20.40 Załącznika nr 15 do Umowy, pkt 20.40. Samo wskazanie polityki DR nie jest wystarczające.
Dowód: Atlassian – Cloud architecture and operational practices, Atlassian – Differences administering Jira Data Center and Cloud (Backups) (https://support.atlassian.com/migration/docs/differences-administering-jira-data-center-and-cloud/)
pkt 12.9, pkt 20.29, pkt. 12.9.
Dowód: Atlassian – Manage event exclusions from audit log, Atlassian – Send alerts to a SIEM or other tool, Atlassian – Jira Service Management integrations (incl. Azure Event Hubs) (https://support.atlassian.com/security-and-access-policies/docs/manage-event-exclusions-from-your-audit-log/)
pkt. 20.35, pkt 20.35
Dowód: Atlassian – Security Practices / Controlling access to customer data, Atlassian – Security Measures (https://www.atlassian.com/legal/security-measures#intro)
Dowód: Atlassian – Data Processing Addendum, section 7 Audit, Atlassian – Security Practices (https://www.atlassian.com/legal/data-processing-addendum)
pkt 20.48 Dowód: Atlassian – Cloud architecture and operational practices ().
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie odnosząc się do zarzutów 4 i 5 podał
w szczególności, że zgodnie z SWZ, jednym z kryteriów oceny ofert była Cena brutto – Infrastruktura. Zgodnie z załącznikiem nr 4 do SWZ - Opis kryteriów oceny ofert wraz
z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert (w aktach postępowania): „Koszt Infrastruktury ustalony zostanie w oparciu o dołączoną do Oferty specyfikację niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, o której mowa w pkt 21.6 SWZ”. Natomiast zgodnie z pkt 21.6 SWZ: „21.6 Wykonawca obowiązany jest złożyć wraz z Ofertą specyfikację niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, których dostarczenie będzie leżało po stronie Zamawiającego, wykonaną w oparciu o kalkulator cenowy tj. Microsoft Azure https://azure.microsoft.com/en-us/pricing/calculator/. Po wyspecyfikowaniu w kalkulatorze potrzebnych zasobów należy wykonać ich eksport i dołączyć do oferty zapisany plik z raportem. Plik w formacie XLS lub PDF należy podpisać Podpisem elektronicznym. W wycenie należy uwzględnić zasoby infrastrukturalne konieczne do spełnienia wymagań Zamawiającego w zakresie integracji opisane w Załączniku nr 5 do OPZ. Wskazane w formularzu koszty wyspecyfikowanych zasobów infrastrukturalnych mają uwzględniać sumaryczną kwotę 5-cio letniego utrzymania. Wycenę należy wykonać w walucie EURO”. Dowód: SWZ; Załącznik nr 4 do SWZ. Formularz ofertowy przewidywał wskazanie kosztów zasobów infrastrukturalnych wraz z sumaryczną kwotą 5-letniego utrzymania, który to koszt stanowił element oferty wykonawców. Zamawiający przygotował poglądowy opis architektury i założeń dotyczących integracji – Załącznik nr 5 do OPZ, Dowód: Załącznik nr 5 do OPZ; W tym załączniku wskazano wprost, że diagram stanowiący podstawę przedmiotowego zarzutu przedstawia „Stan docelowy – architektura”. Diagram ten więc odnosi się do „stanu docelowego”, czyli stanu Usługi Biznesowej po zakończeniu wszystkich przewidzianych Umową czynności Implementacji,
w momencie przedstawienia jej zamawiającemu do Odbioru Końcowego. Nie sposób uznać go więc za wiążący wykonawców wykaz komponentów infrastruktury posiadanej przez zamawiającego. W szczególności takiego rozumowania nie potwierdza użycie na diagramie zwrotu „istniejąca infrastruktura” ani zakres danych w nim ujawnionych. Diagram nie identyfikuje konkretnych komponentów w sposób pozwalający wykonawcy przyjąć,
że określony zasób pozostaje aktualnie w dyspozycji zamawiającego oraz że może on zostać wykorzystany w celu realizacji przedmiotu zamówienia. Co więcej, w pkt 21.6 SWZ, zamawiający wprost wskazał, że „W wycenie należy uwzględnić zasoby infrastrukturalne konieczne do spełnienia wymagań Zamawiającego w zakresie integracji opisane
w Załączniku nr 5 do OPZ”. Zamawiający potwierdził powyższe w wyjaśnieniach treści SWZ
z dnia 24 czerwca 2026 r.: „Proszę o doprecyzowanie zgodnie z wymaganiami, którego punktu SWZ ma zostać przygotowana specyfikacja zasobów infrastrukturalnych. Wskazany przez Państwa punkt 21.6. SWZ nie jest powiązany. „Proszę o doprecyzowanie zgodnie
z wymaganiami, którego punktu SWZ ma zostać przygotowana specyfikacja zasobów infrastrukturalnych. Wskazany przez Państwa punkt 21.6. SWZ nie jest powiązany.
Odpowiedź:
W „specyfikacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych”, o której mowa m.in. w pkt 21.6 SWZ należy uwzględnić zasoby infrastrukturalne konieczne do spełnienia wymagań Zamawiającego w zakresie integracji opisanych w Załączniku nr 5 do OPZ, w szczególności w pkt 5 tego załącznika – „Integracja z systemem MIS”. Wyspecyfikowane zasoby infrastrukturalne mają uwzględniać sumaryczną kwotę 5-cio letniego utrzymania”.
Skoro zamawiający zobowiązał wykonawców do uwzględnienia w wycenie zasobów infrastrukturalnych koniecznych do spełnienia wymagań w zakresie integracji, oznacza to,
że wykonawcy byli zobowiązani do samodzielnego zidentyfikowania zasobów niezbędnych dla zaoferowanego przez siebie rozwiązania, a następnie uwzględnienia kosztu w ramach wyszczególnionej pozycji. Postanowienie pkt 21.6 SWZ należy przy tym odczytywać łącznie
z Załącznikiem nr 5 do OPZ. Załącznik ten określa przede wszystkim środowisko oraz wymagania integracyjne, do których wykonawca powinien dostosować projektowane rozwiązanie. Natomiast pkt 21.6 SWZ jednoznacznie przesądza, że zasoby infrastrukturalne konieczne do osiągnięcia wymaganej integracji powinny zostać wycenione przez wykonawcę (niezależnie od tego czy i czy w jakimś stopniu zamawiający jest w ich posiadaniu). Jednocześnie punkt 21.6 SWZ nie ograniczał obowiązku sporządzenia kalkulacji wyłącznie do zakupu nowych urządzeń. Wymagał przedstawienia specyfikacji zasobów infrastrukturalnych, których zapewnienie będzie leżało po stronie zamawiającego i które są konieczne do spełnienia wymagań integracyjnych, wraz z kosztami ich pięcioletniego utrzymania. Celem żądania przedstawienia specyfikacji zasobów infrastrukturalnych było wyłonienie rozwiązania rzeczywiście najkorzystniejszego dla zamawiającego pod względem kosztowym,
z uwzględnieniem całego ekonomicznego ciężaru związanego z jego wdrożeniem
i eksploatacją. Przyjęcie wyłącznie kosztów dostarczenia określonego rozwiązania, bez jednoczesnej wiedzy - chociażby szacunkowej - o kosztach zapewnienia zasobów niezbędnych do spełnienia wymagań integracyjnych oraz kosztach jego pięcioletniego utrzymania, uniemożliwiałoby dokonanie miarodajnego porównania ofert. Poszczególne rozwiązania oferowane przez wykonawców mogły bowiem generować odmienne zapotrzebowanie na zasoby infrastrukturalne, a tym samym odmienne koszty ich zapewnienia i późniejszego utrzymania. Rozwiązanie pozornie tańsze na etapie dostarczenia mogłoby
w rzeczywistości okazać się istotnie droższe dla zamawiającego, jeżeli jego wdrożenie wymagałoby zapewnienia dodatkowej infrastruktury albo ponoszenia związanych z nią kosztów przez cały pięcioletni okres utrzymania. Właśnie temu służył obowiązek wynikający
z pkt 21.6 SWZ, zgodnie z którym w wycenie należało uwzględnić zasoby infrastrukturalne konieczne do spełnienia wymagań zamawiającego w zakresie integracji. Zamawiający oczekiwał zatem, aby cena przedstawiona przez każdego wykonawcę odzwierciedlała rzeczywisty koszt przyjętej przez niego koncepcji technicznej, w tym konsekwencje infrastrukturalne wynikające z jej wdrożenia. W konsekwencji, diagram miał charakter informacyjny. Nie stanowił zapewnienia, że którykolwiek z elementów infrastrukturalnych zostanie nieodpłatnie udostępniony na potrzeby realizacji zamówienia, ani nie określał dostępności, parametrów technicznych lub kosztów utrzymania tych elementów. Ponadto, treść postanowienia pkt 21.6 SWZ przeczy stanowisku odwołującego, jakoby zasoby niezbędne do realizacji jego koncepcji miały być już na dzień składania ofert zapewnione przez zamawiającego. Gdyby bowiem zamawiający posiadał wszystkie zasoby infrastrukturalne konieczne do integracji niezależnie od rozwiązania zaoferowanego przez wykonawcę, nakaz ich uwzględnienia w wycenie byłby pozbawiony praktycznego i ekonomicznego znaczenia. Zakres zasobów wymaganych po stronie zamawiającego zależał od architektury rozwiązania oferowanego przez konkretnego Wykonawcę. Zamawiający nie mógł z góry wskazać wszystkich elementów ani ich parametrów sprzętowych bez znajomości specyfiki danego rozwiązania. To wykonawca jako podmiot znający oferowaną technologię i sposób realizacji integracji, był zobowiązany wskazać pełny zakres zasobów infrastrukturalnych wymagających zapewnienia przez Zamawiającego oraz oszacować koszty ich utrzymania. Informacja ta była niezbędna do oceny kompletności Oferty oraz całkowitego kosztu posiadania Usługi. Odwołujący w swojej ofercie wskazał natomiast koszt zasobów infrastrukturalnych wraz
z sumaryczną kwotą 5-letniego utrzymania na kwotę „0” EUR. Zamawiający wezwał więc odwołującego do złożenia wyjaśnień w zakresie tak „oszacowanego” kosztu. Skoro zamawiający wymagał od wykonawców wskazania kosztów zasobów infrastrukturalnych wraz z sumarycznym kosztem ich pięcioletniego utrzymania, określił jednocześnie narzędzie, za pomocą którego wycena ta miała zostać dokonana, oraz ustanowił tak ustalony koszt jednym z kryteriów oceny ofert, racjonalne i zgodne z celem dokumentacji postępowania jest przyjęcie, że zamawiający oczekiwał przedstawienia rzeczywistej i odpowiadającej przyjętemu rozwiązaniu technicznemu kalkulacji kosztów infrastrukturalnych, umożliwiającej porównanie ekonomicznych konsekwencji poszczególnych ofert. W tym kontekście, wskazania przez odwołującego wartości 0 EUR nie można oceniać w oderwaniu od funkcji, jaką wycena kosztów infrastruktury pełniła w niniejszym postępowaniu. Zamawiający nie żądał bowiem podania tej wartości wyłącznie w celach informacyjnych. Przeciwnie - wymagał zidentyfikowania zasobów infrastrukturalnych koniecznych dla realizacji zaoferowanego rozwiązania, określenia związanych z nimi kosztów, uwzględnienia pięcioletniego okresu utrzymania, a następnie poddał tak określony koszt punktowej ocenie w ramach kryteriów oceny ofert. Tym samym wysokość tego kosztu bezpośrednio wpływała na konkurencyjność oferty i jej pozycję w rankingu. W wyroku z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt: KIO 1079/24 Izba wskazała, że cena zerowa określonego elementu może budzić uzasadnione wątpliwości co do jej realnego charakteru i uzasadniać badanie sposobu jej kalkulacji. Profesjonalny wykonawca biorący udział w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, jakim jest odwołujący, powinien być świadomy konsekwencji związanych z zaoferowaniem zerowej ceny. Najczęściej takie ujęcie ceny powoduje konieczność złożenia wyjaśnień potwierdzających prawidłowość kalkulacji. W większości orzeczeń dopuszczających zerową wycenę, dotyczy ona jednej z pozycji kosztorysowej albo świadczenia, za które wykonawca otrzymuje ekwiwalent od innego podmiotu, np. w przypadku usług pośrednictwa w zakupie biletów od przewoźnika. Niniejszy stan faktyczny jest przy tym istotnie odmienny od typowej sytuacji, w której wartość 0 zł wpisywana jest przy jednej z wielu pomocniczych pozycji kosztorysowych. Tutaj koszt infrastruktury oraz jej pięcioletniego utrzymania został przez zamawiającego wyodrębniony jako wartość mająca samodzielne znaczenie dla porównania ofert i stanowiąca element kryterium ich oceny. Poza tym, biorąc pod uwagę przedmiot zamówienia, trudno nawet laikowi wyobrazić sobie sytuację, w której implementacja określonego rozwiązania nie będzie się wiązała z żadnymi kosztami utrzymania w dalszym okresie. Ma to zasadnicze znaczenie. Jeżeli bowiem jeden wykonawca identyfikuje zasoby infrastrukturalne konieczne do realizacji swojego rozwiązania i przypisuje im rzeczywiste koszty wraz z kosztami pięcioletniego utrzymania, podczas gdy inny wykonawca wskazuje dla infrastruktury wartość 0 zł na podstawie własnego założenia, że wszystkie potrzebne zasoby posiada już zamawiający, to przyjęcie takiej wartości bez wykazania podstaw tego założenia prowadziłoby do sztucznego obniżenia wartości podlegającej ocenie punktowej.
W konsekwencji wykonawca, który nie uwzględniłby rzeczywistych kosztów infrastruktury wymaganej przez jego rozwiązanie, uzyskiwałby przewagę punktową w tym kryterium nad wykonawcami, którzy koszty te skalkulowali zgodnie z wymaganiami SWZ. Tymczasem celem ustanowienia tego kryterium było właśnie umożliwienie zamawiającemu porównania całkowitych kosztowych konsekwencji wyboru poszczególnych rozwiązań, a nie wyłącznie kosztów formalnie przypisanych przez wykonawców do wybranych pozycji. Uzasadnieniem dla wartości 0 zł, jak wynika z wyjaśnień odwołującego jak i samej treści odwołania, jest wyłącznie założenie, że cała wymagana infrastruktura znajduje się już w posiadaniu zamawiającego, podczas gdy - jak wskazano powyżej - dokumentacja postępowania nie zawierała katalogu konkretnych zasobów gwarantowanych wykonawcom. Wyjaśnienie takie nie potwierdza prawidłowości kalkulacji. Przeciwnie, wskazuje, że wartość zerowa została oparta na założeniu wykonawcy sprzecznym z warunkami zamówienia. Pozostałe dywagacje odwołującego a dotyczące braku wezwania pozostałych wykonawców do wyjaśnień
w zakresie niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, czy nieporównywalności ofert pozostają bez znaczenia dla oceny prawidłowości czynności odrzucenia oferty odwołującego, która została dokonana na podstawie treści jego własnej oferty, złożonych przez niego wyjaśnień oraz wynikającego wprost z dokumentacji postępowania jednoznacznego obowiązku uwzględnienia w wycenie wszystkich zasobów infrastrukturalnych niezbędnych do realizacji zaoferowanego rozwiązania. Zamawiający w tym zakresie wskazuje jedynie, że zarzut rzekomego nierównego traktowania wykonawców w postępowaniu nie został wykazany. Obowiązek kierowania wezwania do wyjaśnień ocenia się w odniesieniu do treści każdej oferty i rzeczywistych wątpliwości powstałych podczas jej badania. Sam fakt, że przystępujący
i odwołujący nie zostały wezwane w takim samym zakresie jak odwołujący, nie świadczy
o naruszeniu zasady równego traktowania, jeżeli treść ich ofert nie wywoływała analogicznych wątpliwości. W przypadku odwołującego wątpliwość wynikała z wykazania wartości „0” oraz
z braku możliwości potwierdzenia, że oferowane rozwiązanie nie wymaga po stronie zamawiającego żadnych zasobów ani kosztów ich utrzymania. Jeżeli oferty innych wykonawców identyfikowały zasoby i przypisywały im koszty, sytuacja faktyczna nie była tożsama, nawet gdy z dokumentów nie wynikało (co zamawiający kwestionuje), czy poszczególne zasoby są już w dyspozycji zamawiającego. Zgodnie z jednoznacznymi postanowieniami SWZ, wykonawcy byli zobowiązani przedłożyć wycenę niezbędnych kosztów infrastrukturalnych, która nie została przez odwołującego przygotowana. Odwołujący wskazał w swoich wyjaśnieniach, że realizacja oferowanego przez niego rozwiązania wymaga po stronie zamawiającego określonych zasobów infrastrukturalnych oraz rozwiązań technicznych, nie mniej nie ujął ich w wymaganej specyfikacji infrastrukturalnej i nie dokonał ich wyceny. Tym samym treść złożonych wyjaśnień potwierdziła, że oferta odwołującego została skalkulowana z pominięciem elementów niezbędnych do realizacji zaoferowanego rozwiązania, mimo jednoznacznego obowiązku wynikającego z pkt 21.6 SWZ uwzględnienia w wycenie zasobów infrastrukturalnych koniecznych do spełnienia wymagań zamawiającego w zakresie integracji. Skoro zatem z samych wyjaśnień odwołującego wynika, że zaoferowane przez niego rozwiązanie wymaga zasobów infrastrukturalnych, których nie uwzględnił on
w wymaganej specyfikacji i wycenie, oferta nie odpowiada wymaganiom określonym przez zamawiającego w dokumentach zamówienia. Niezgodność ta jest jednoznaczna, zasadnicza i nieusuwalna, a w konsekwencji skutkuje obowiązkiem odrzucenia oferty na podstawie
art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP2.
Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego. Izba ustaliła w szczególności,
że w załączniku 5 do OPZ zamawiający podał w pkt 2 „Stan docelowy – architektura”
i w opisie: „W tej części dokumentu został przedstawiony diagram prezentujący Ekosystemu PPM wraz z integracjami z innymi systemami. Diagram i lista interfejsów zawierają jedynie bezpośrednie otoczenie oraz komponenty ważne z punktu widzenia zaplanowania koncepcji Implementacji Usługi Biznesowej. Przedstawiona została również warstwa aplikacyjna modelu w celu pokazania założeń dotyczących funkcjonalności poszczególnych systemów.”.
W ocenie izby odwołujący nie udowodnił zarzutu odwołania z uwagi na fakt,
że oferowane produkty mają być dostosowane do potrzeb zamawiającego, a nie stanowić produktów z tzw. pudełka. Odwołujący nie udowodnił, że wykonawcy nie mogą dostosować oferowanych produktów według potrzeb zamawiającego, samo powoływanie się na instrukcje producentów są niewystarczające, ponadto odwołujący nie wskazał wymagań, wynikających z SWZ co do potwierdzenia bądź udowodnienia spełniania poszczególnych parametrów,
na które wskazał w odwołaniu;
- odnośnie zarzutu 6 (zaniechanie wykluczenia wykonawcy Deloitte
i odrzucenia jego oferty, w sytuacji, gdy co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił on informacje wprowadzające w błąd w zakresie spełniania przez ServiceNow wymogu określonego w 1.19.51 OPZ)
Odwołujący w odwołaniu w szczególności podał, że konfrontacja treści udzielonych wyjaśnień przez Deloitte z dokumentacją producenta ServiceNow daje podstawy
do stwierdzenia, że złożone przez Deloitte oświadczenia wprowadzało zamawiającego
w błąd w zakresie miejsca generowania kluczy szyfrujących, wywołując mylne przekonanie
o spełnieniu przez ServiceNow wymagań zamówienia. Dla uznania, że wykonawca działał lekkomyślnie wystarczającym jest przy aby, zdawał on sobie sprawę z tego, że określone zachowanie może prowadzić do naruszenia zobowiązania, ale bezpodstawnie sądził, że uda mu się jednak tego uniknąć, zaś Deloitte wykorzystując platformę ServiceNow jako profesjonalista powinien mieć świadomość istniejących funkcjonalności lub ich braku, którą są wymogiem zamówienia.
Dowód: https://www.servicenow.com/docs/r/platform-security/cloud-encryption/dare-overview.html, wezwanie do wyjaśnień skierowane do Deloitte z dnia 31 lipca 2026 r., odpowiedź Deloitte na wyjaśnienia z dnia 5 sierpnia 2026 r.
W odpowiedzi na odwołanie zamawiający w szczególności podał, że odwołujący nie udowodnił niezgodności oferty przystępującego z warunkami zamówienia. Z tej już przyczyny brak jest podstaw do przyjęcia, że przystępujący przedstawił zamawiającemu informację wprowadzającą w błąd co do spełnienia tego wymagania. Nie można bowiem uznać za informację wprowadzającą w błąd oświadczenia o zgodności oferowanego rozwiązania z wymaganiami zamawiającego, jeżeli odwołujący nie wykazał uprzednio, że oświadczenie to było niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Sam zarzut odwołującego przedstawiony
w odwołaniu dotyczy zaniechania wezwania przystępującego do wyjaśnień w zakresie „istniejących wątpliwości”, a nie odrzucenia oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia. Już sposób sformułowania zarzutu potwierdza zatem, że odwołujący nie wykazał istnienia konkretnej, jednoznacznej i definitywnej sprzeczności pomiędzy treścią oferty Przystępującego a warunkami zamówienia, lecz co najwyżej wskazuje na własne wątpliwości dotyczące sposobu spełnienia określonych wymagań. Odwołujący powinien wykazać wszystkie elementy z art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP. Nie jest przy tym wystarczające samo zakwestionowanie prawdziwości określonego oświadczenia przystępującego – do czego sprowadza się uzasadnienie przedmiotowego zarzutu. Odwołujący nie wykazał podstawowej przesłanki zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP, tj. przedstawienia przez przystępującego informacji wprowadzającej w błąd. Argumentacja odwołującego opiera się przede wszystkim na analizie standardowych właściwości platformy ServiceNow SaaS i wymogów Załącznika nr 15 mających zastosowanie do zaimplementowanej Usługi Biznesowej. Już z tego względu przedmiotowy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.
Izba zgadza się ze stanowiskiem zamawiającego. W ocenie izby jest to zarzut wynikowy wcześniejszych zarzutów co do niespełnienia przez przystępującego danych warunków zamówienia. Skoro zarzuty wcześniejsze nie potwierdziły się, to również ten zarzut jako wynikowy nie potwierdził się;
- odnośnie zarzutu 7 (brak należytego zbadania i oceny przez zamawiającego ofert,
a w konsekwencji bezpodstawne utrzymanie informacji i dokumentów zastrzeżonych przez wykonawców Deloitte i Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa)
W odwołaniu odwołujący w szczególności zarzucił, że Deloitte oraz Transition Technologies zastrzegli jako tajemnicę przedsiębiorstwa część informacji lub dokumentów zawartych w przedkładanych zamawiającemu wyjaśnieniach. Deloitte jako tajemnicę przedsiębiorstwa zastrzegł zawarte w wyjaśnieniach dotyczących rażąco niskiej ceny informacje w zakresie wyliczenia ceny istotnych części składowych oferty, takie jak cena licencji, rabaty przyjęte poziomy marży, wewnętrzna struktura kosztów operacyjnych oraz szczegółowy model kalkulacji zysku. Transition Technologies jako tajemnicę przedsiębiorstwa zastrzegł wyjaśnienia składane w odpowiedzi na wezwania zamawiającego z dnia 27 lipca 2026 r. oraz 31 lipca 2026 r. – zgodnie z mailową informacją od zamawiającego, ponieważ
w tym zakresie nie przedstawiono odrębnego uzasadnienia zastrzeżenia, lecz oparto się na uzasadnieniu zastrzeżenia przedłożonego wraz z ofertą, co w ocenie odwołującego stanowi działanie nieprawidłowe i już z tej przyczyny powinno prowadzić do udostępnienia treści wyjaśnień. Tym bardziej w sytuacji, gdy z udostępnionej odwołującemu dokumentacji nie wynika, aby wraz z przedstawieniem wyjaśnień odwołano się do poprzednio złożonego uzasadnienia zastrzeżenia i wykazano, że ma ono zastosowanie. Zgodnie z art. 18 ust. 1 PZP, postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne. Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 11 ust. 4 uznk, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób,
o ile uprawniony co do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął przy zachowaniu należytej staranności działania w celu utrzymaniu ich w poufności. Naczelną zasadą postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest zatem jego jawność, a dla skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa wymagane jest wykazanie,
że (i) informacje mają wartość gospodarczą, (ii) nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne, (iii) podjęto konkretne i adekwatne działania w celu zachowania ich w poufności. Zamawiający nie przeanalizował spełnienia wszystkich ww. przesłanek. Sama okoliczność, że wolą danego wykonawcy było, aby określone informacje pozostały tajemnicą, nie uzasadniało takiego zastrzeżenia i naruszenia podstawowej zasady udzielania zamówień, jaką jest ich jawność. Zamawiający zamiast bezkrytycznie akceptować zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa, powinien zweryfikować wykazanie ww. przesłanek wymaganych dla skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Obowiązek wykazania oznacza coś więcej niż wyjaśnienie przyczyn objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa, w szczególności wykazaniem takim nie jest przedstawienia ogólnikowego uzasadnienia, skupiającego się na przytaczaniu legalnej definicji tajemnicy przedsiębiorstwa wynikającej z art. 11 ust. 2 uznk, czy gołosłowne zapewnienia o znaczeniu dla wykonawcy zastrzeganych informacji. Ocenie powinny podlegać również to czy i jakie dowody przedstawione dla uzasadnienia zastrzeżenia. Żadne
z opisanych aktów staranności nie zostało jednak dopełnione przez zamawiającego. Każde
z uzasadnień zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przedstawione przez Deloitte miało charakter ogólny, nie zostało zindywidualizowane na potrzeby niniejszego postępowania i nie wykazano w nich spełnienia przesłanek z art. 11 ust. 2 uznk w odniesieniu do konkretnych, wyselekcjonowanych informacji. Uzasadnienia te było do tego stopnia ogóle, że mogłyby zostać wykorzystane przez każdego wykonawcę i to w zasadzie na potrzeby każdego postępowania, co potwierdził pośrednio również Deloitte, ponieważ oba ze złożonych uzasadnień zawierają w dużej mierze tożsame sformułowania i argumenty. Również analizując treść uzasadnienia Transition Technologies nie sposób nie odnieść wrażenia,
że było ono tworzone w oderwaniu od charakteru, zawartości i celu zastrzeganych dokumentów, bazując na ogólnikowych i hasłowych stwierdzeniach, bez wykazania rzeczywistej potrzeby zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, a nawet zaprzeczając tej potrzebie z uwagi na brak poufnego charakteru zastrzeganych informacji. Odwołujący zwraca uwagę na to, że uzasadnienie zastrzeżenia złożone przez Deloitte odnosi się w swej argumentacji wyłącznie do nazw klientów i już z tej przyczyny informacje zawarte w ww. Załączniku nr 4 w kolumnie uwagi/załączniki powinny być udostępnione odwołującemu jako nieobjęte skutecznie tajemnicą przedsiębiorstwa. Wklejenie treści klauzuli do uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa nie jest bowiem równoznaczne z wykazaniem, że dana klauzula faktycznie jest elementem umowy i że jakakolwiek umowa zawierająca taką klauzulę została zawarta. Odwołujący zwraca także uwagę na to,
że Deloitte w żaden sposób nie określił wartości gospodarczej zastrzeganych informacji, ani nie przedstawił dowodów w tym zakresie, co równoznaczne jest z niewykazaniem tej przesłanki. Wartość gospodarcza to wartość informacji w obrocie, pozwalająca wycenić informację i ująć ją w postaci danych o wymiarze finansowym, których w uzasadnieniu Deloitte brak. Przedstawione przez Deloitte wyjaśnienia w zakresie wartości gospodarczej mają charakter skrótowy i szablonowy, brak jest faktycznej argumentacji, która mogłaby zostać poddana ocenie. Deloitte ograniczył się w tym zakresie do wymieniania hasłowo rzekomych działań, przy czym żadne z nich nie zostało poparte stosownym dowodem. Powyższe aktualizowało po stronie zamawiającego obowiązek odtajnienia zastrzeżonych informacji. Odwołujący zakwestionował ponadto uznanie za skutecznie zastrzeżone przez Deloitte jako tajemnica przedsiębiorstwa części uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa (złożonego wraz z wyjaśnieniami ceny). W złożonych przez Deloitte uzasadnieniach zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa wskazano bowiem, że „Szczegółowe informacje na temat wartości gospodarczej tych informacji oraz potencjalnej szkody w wyniku ich ujawnienia, zostały przedstawione w wydzielonej części pisma.”, która to część pisma (w obu przypadkach) nie została udostępniona odwołującemu. Brak udostępnienia pełnego uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa stanowi działanie contra legem. Samo zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa nie stanowi bowiem tajemnicy przedsiębiorstwa i nie istnieje podstawa prawa dla zastrzeżenia uzasadnienia jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Uzasadnienie nie zawiera bowiem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, lecz jest dokumentem zawierającym argumenty i motywy przemawiające za uznaniem konkretnych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Odwołujący zwraca przy tym uwagę na to, że nie przedstawiono również uzasadnienia zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa tej utajnionej części pisma, co już samo stanowi o niewypełnieniu wymogów dla skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. 27 lipca 2026 r. zamawiający skierował do Deloitte wezwanie do wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty oraz wyliczenia ceny, na które odpowiedź udzielono 31 lipca 2026 r., przy czym informacje w zakresie wyliczenia ceny istotnych części składowych oferty zostały zastrzeżone przez Deloitte jako tajemnica przedsiębiorstwa. Następnie w dniu 31 lipca 2026 r. zamawiający skierował kolejne wezwanie do wyjaśnień w zakresie treści złożonej oferty, na które Deloitte udzielił odpowiedzi w dniu
5 sierpnia 2026 r. W zakresie złożonych przez Deloitte wyjaśnień ceny, zamawiający udostępnił odwołującemu jedynie ogólnikowy fragment, nie zawierający informacji w zakresie wyliczeń istotnych części składowych oferty. Jak wskazano wcześniej, jest to w ocenie odwołującego równoznaczne z uznaniem przez zamawiającego, że Deloitte dokonał skutecznego zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa dalszej części wyjaśnień. Odwołujący kwestionuje prawidłowość takiego działania i skuteczność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w omawianym zakresie. Odwołujący zauważa przede wszystkim, że Deloitte nie zastrzegł wybranych informacji zawartych w konkretnych fragmentach wyjaśnień ceny jako tajemnicę przedsiębiorstwa, lecz całą odrębną część wyjaśnień. Działanie takie równoznaczne jest z zastrzeżeniem dokumentu, a nie informacji, jako tajemnicy przedsiębiorstwa i już z tej przyczyny było podstaw do uznania, że tajemnica przedsiębiorstwa została skutecznie zastrzeżona. Jednocześnie działaniem takim w sposób oczywisty uniemożliwiono innym oferentom weryfikację treści wyjaśnień w zakresie istotnych części składowych oferty.
W odniesieniu do uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożonego wraz
z wyjaśnieniami ceny, w szczególności odwołujący wskazuje, że Deloitte nie wykazał:
1) wartości gospodarczej żadnej z informacji zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa – ponownie w ogóle nie skonkretyzowano i nie zobiektywizowano wartości gospodarczej, ograniczając się do ogólnych stwierdzeń niepopartych dowodami. Niewyjaśnionym pozostaje, jak uzyskanie wglądu w pełną treść wyjaśnień ceny mogłoby narazić przedsiębiorstwo na utratę przewagi konkurencyjnej (tak co do zasady, jak i w odniesieniu do konkretnych informacji), w szczególności biorąc pod uwagę to, że każde wyjaśnienia powinny być tworzone pod wymagania konkretnego postępowania. Nie skonkretyzowano również, na czym miałaby polegać nieuczciwe działania konkurencyjne i czy w ogóle mają one miejsce,
2) że ujawnienie informacji zawartych w utajnionych wyjaśnieniach mogłoby narazić Deloitte na szkodę,
3) poufnego charakteru informacji oraz podjęcia jakichkolwiek działań ukierunkowanych na zachowanie informacji w poufności – Deloitte ograniczył się do gołosłownych twierdzeń w tym zakresie, bez potwierdzenia ich dowodami. Odwołujący, ponownie kwestionuje podstawy do przyjęcia, że takim dowodem są wklejone do wyjaśnień klauzule umowne i certyfikat ISO. Co więcej, zarówno argumenty Deloitte, jak i przedstawione „dowody” (klauzule oraz certyfikat ISO) są tożsame do tych zawartych w uzasadnieniu złożonym z ofertą, stąd również zastrzeżenia do odwołującego do tych „dowodów” pozostają aktualne. Jednocześnie należy stwierdzić, że sam fakt odwoływania się do tych samych klauzul i certyfikatu potwierdza ogólnikowy charakter uzasadnienia i brak doboru metod dowodzenia do rodzaju zastrzeganych informacji. Udostępniona odwołującemu część uzasadniania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożona wraz z wyjaśnieniami ceny jest lakoniczna, ogólnikowa
i w żaden sposób nie dowodzi skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Deloitte nie wykazał, aby podjął działania ukierunkowane na to, aby żadnej inne podmiot nie mógł wejść w posiadanie zastrzeżonych informacji. Samo ogólne stwierdzenie, że wykonawca podejmuje działania w celu zachowania poufności, nie stanowią wykazania ich podjęcia. Stanowisko Deloitte zostało oparte na ogólnych, subiektywnych stwierdzeniach, bez wskazania żadnych danych pozwalających na obiektywne zweryfikowanie jego twierdzeń. Uzasadnienie zastrzeżenia informacji zawiera hasłowe zapewnienia, których zamawiający nie był w stanie zweryfikować, mimo że samo uzasadnienie zastrzeżenia powinno taką weryfikację umożliwiać. Wobec powyższego, należało uznać, że zastrzeżenie nie było skuteczne,
a zastrzeżone dokumenty i informacje powinny zostać udostępnione odwołującemu.
Również uzasadnienie przedstawione przez Transition Technologies nie zawiera pogłębionej argumentacji wykazującej podstawy do zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, opierając się na hasłowych stwierdzeniach o poufnym charakterze informacji i podejmowanych działań organizacyjnych i technicznych w celu ochrony tych informacji. Odwołujący w pierwszej kolejności zwraca uwagę na to, że Transition Technologies zastrzegł jako tajemnicę przedsiębiorstwa całe pliki (dokumenty), nie zaś wyłącznie wybrane informacje i już z tej przyczyny dokonane zastrzeżenie ocenić należy jako nieskuteczne. Odwołujący zwrócił także uwagę, że nawet w odniesieniu do plików, w których zastrzeżono enumeratywne pozycje/elementy, to zamawiający nie udostępnił tych plików odwołującemu nawet w zakresie jawnym. Prowadzi to do wniosku, że zakres utajnienia de facto prowadził do uznania przez zamawiającego, że Transition Technologies zastrzegł dany dokument w całości jako niejawny, mimo że (jak wykazano powyżej) działanie polegające na zastrzeganiu jako tajemnicę przedsiębiorstwa całych dokumentów powinno prowadzić do automatycznego stwierdzenia, że zastrzeżenie takie zostało dokonane w sposób nieskuteczny. Tym bardziej w sytuacji, gdy w odniesieniu do pliku obejmującego Specyfikację Niezbędnych Zasobów Infrastrukturalnych doszło do sytuacji, w której nie udostępniono odwołującemu także pozycji dot. wyliczenia ceny, mimo że utajnienie ceny nie powinno zostać uznane za dopuszczalne. Nawet jeżeli część dokumentu mogłaby korzystać z ochrony, pozostała część powinna zostać ujawniona po anonimizacji lub usunięciu konkretnych danych wrażliwych. Zastrzeżenie całego dokumentu może świadczyć o braku należytej staranności w identyfikacji zakresu tajemnicy.
Niezależnie od samej nieskuteczności zastrzeżenia przez Transition Technologies jako tajemnicę przedsiębiorstwa całych dokumentów/plików, a nie informacji, odwołujący wskazuje na to, że nie wykazano również spełnienia poszczególnych przesłanek dla uznania tych dokumentów za tajemnicę przedsiębiorstwa. W tym kontekście należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na (i) powtarzanie treści art. 18 ust. 3 PZP i art. 11 ust. 2 UZNK, co nie ma waloru dowodzenia, (ii) wielokrotne powtarzania tych samych lub podobnych stwierdzeń
o „know-how”, czy ”przewadze konkurencyjnej”, a także na (iii) brak wykazania wartości gospodarczej poszczególnych informacji zawartych w dokumentów. Transition Technologies posłużył się argumentacją na tyle hasłową i ogólnikową, że mogłaby mieć ona zastosowanie do każdego uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, niezależnie od rodzaju zastrzeganych dokumentów, ponieważ nie odnoszono się do konkretnych informacji zawartych w tych dokumentach. W orzecznictwie podkreśla się, że każda z przesłanek powinna być wykazana w odniesieniu do konkretnych informacji, a nie jedynie do całych dokumentów lub ogólnie określonych kategorii. Natomiast Transition Technologies przedstawił ogólną argumentacją dotyczącą wartości gospodarczej, zbiorczo w odniesieniu do wszystkich dokumentów zastrzeganych jako tajemnica przedsiębiorstwa, co przeczy wykazaniu,
że argumentacja ta obiektywnie wykazuje wartość gospodarczą tych dokumentów (niezależnie od bezskuteczności zastrzegania jako tajemnica przedsiębiorstwa dokumentów zamiast konkretnych informacji). Deklarowana globalna wycena wartości gospodarczej zastrzeganych informacji jest niewystarczająca, a przy tym brak jest miarodajnych informacji, mogących pozwolić na weryfikację prawidłowości złożonego w tym zakresie oświadczenia.
W szczególności jaką liczbę przyszłych postępowań zakładano, jakie prawdopodobieństwa uzyskania zamówienia przyjęta, jaki miałby być udział zastrzeżonych informacji w osiągnięciu zysku, jaki miałby być związek pomiędzy ujawnieniem konkretnych informacji w konkretnych dokumentach a utratą przyszłych kontraktów. Wartość gospodarcza nie powinna być ponadto utożsamiana z całym potencjalnym zyskiem z przyszłej działalności. W orzecznictwie wskazuje się, że wartość powinna być oceniana w odniesieniu do konkretnej informacji oraz jej przydatności dla innych uczestników rynku, na którym działa wykonawca, a nie wynikać wyłącznie z subiektywnej wyceny Wykonawcy. Potencjalna utrata przyszłych zamówień jest na tyle ogólnym argumentem, że można go podnieść wobec niemal każdej oferty. Nie wykazuje on jednak samodzielnie realnej i obiektywnej wartości gospodarczej zastrzeganych danych.
Transistion Technologies zastrzegając tajemnicę przedsiębiorstwa powinien był rozdzielić informacje poufne od treści wymagań zamawiającego, a także autorskie rozwiązania od informacji stanowiących de facto standardowe funkcjonalności i rozwiązania powszechnie stosowane, czy wynikające z publicznie dostępnych dokumentacji producenta. Zamawiający bezpodstawnie zaniechał odtajnienia informacji zastrzeżonych w wymienionych wyjaśnieniach jako tajemnica przedsiębiorstwa. Uniemożliwiło to odwołującemu skuteczną weryfikację prawidłowości badania tych ofert oraz pełne sformułowanie zarzutów dotyczących ich zgodności z dokumentami zamówienia. Odtajnienie dokumentów może stanowić podstawę do ponownego badania i oceny ofert.
Dowód: uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożone przez Deloitte oraz Transistion Technologies.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie podał w szczególności, że kwestionowana jest zasadność objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa: informacji przystępującego – zawartych
w wyjaśnieniach dotyczących rażąco niskiej ceny informacje w zakresie wyliczenia ceny istotnych części składowych oferty, takie jak cena licencji, rabaty uzyskane od ServiceNow Ireland Ltd – dostawcy Oprogramowania Standardowego ServiceNow, jak również przyjęte poziomy marży, wewnętrzna struktura kosztów operacyjnych oraz szczegółowy model kalkulacji zysku; informacji Transition Technologies – zawartych w wyjaśnieniach składanych na wezwanie z dnia 27 lipca 2026 r. oraz 31 lipca 2026 r. Zamawiający uznał zastrzeżenia za skuteczne na podstawie uzasadnień i dowodów przedstawionych przez wykonawców – uwzględniając wszystkie przesłanki ochrony określone w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako „UZNK”), których wykazania wymaga art. 18 ust. 3 PZP. Wbrew twierdzeniom odwołującego zamawiający nie zaakceptował zastrzeżeń w sposób automatyczny ani „bezkrytyczny”. Dokonał oceny przedstawionych uzasadnień
z uwzględnieniem zarówno rodzaju zastrzeganych informacji, jak i argumentacji przystępującego odnoszącej się do ich gospodarczego znaczenia, niepublicznego charakteru oraz stosowanych mechanizmów ochrony. W przypadku przystępującego zastrzeżone dane pokazują, na jakich warunkach nabywa licencje ServiceNow i jak na tej podstawie kalkuluje ofertę. Ujawnienie rabatów, kosztów oraz marży pozwoliłoby konkurentom ustalić poziom kosztów zakupu i założenia dotyczące zysku, a następnie wykorzystać tę wiedzę przy przygotowywaniu ofert w kolejnych postępowaniach. Na tym polega gospodarcze znaczenie zachowania tych danych w poufności. Posiadane przez organizację specyficzne łańcuchy dostaw oraz wynegocjowane warunki handlowe stanowią poufne informacje organizacyjne
i handlowe posiadające istotną wartość gospodarczą, pozwalającą na zaoferowanie rynkowi korzystniejszych rozwiązań jakościowych i cenowych. Zarazem ochrona informacji
o stosowanych rabatach i upustach jest konieczna również z punktu widzenia producenta lub dalszego dostawcy, gdyż ujawnienie ich ograniczonemu kręgowi kontrahentów mogłoby narazić go na presję cenową i wymuszanie analogicznych, preferencyjnych warunków przez pozostałe podmioty na rynku. Mechanizm ten widać na przykładzie np. sieci dyskontowych, które dzięki korzystnym warunkom zakupu mogą oferować niższe ceny. Podobnie działa to
w branży IT. Znaczenie ochrony takich informacji potwierdzają doktryna i orzecznictwo, w tym rozstrzygnięcia organów ochrony konkurencji oraz Krajowej Izby Odwoławczej. Przystępujący przedstawił uzasadnienie wartości gospodarczej informacji w niejawnej części uzasadnienia zastrzeżenia. Brak przypisania poszczególnym informacjom konkretnej kwoty nie przesądza
o braku tej wartości. Znaczenie ma wykazanie, w jaki sposób ujawnienie danych mogłoby zostać wykorzystane przez konkurencję. W odniesieniu do cen zakupu, rabatów i marż chodzi o ujawnienie warunków handlowych oraz sposobu kalkulowania ofert. Przystępujący przedstawił także dokumenty dotyczące procedur służących utrzymaniu informacji
w poufności. Zamawiający uwzględnił je przy ocenie zastrzeżeń. Sam brak pełnych umów
z klientami lub odrębnego dokumentu potwierdzającego każdy zastosowany środek ochrony nie przesądza o nieskuteczności zastrzeżenia. Art. 18 ust. 3 PZP wymaga wykazania przesłanek ochrony konkretnych informacji, ale nie określa zamkniętego katalogu dowodów. Odwołujący wskazuje również, że niektóre dane, w tym numery katalogowe, regiony
i kategorie usług, są publicznie dostępne. Nie rozstrzyga to jednak o jawności ich konkretnego zestawienia. Publiczna dostępność danych o pojedynczym komponencie nie oznacza, że dostępne jest również zestawienie komponentów i parametrów przyjętych przez wykonawcę dla danego zamówienia. Ochronie może podlegać takie zestawienie, jeżeli wykonawca wykazał jego wartość gospodarczą, niepubliczny charakter i stosowane środki poufności. Już literalne brzmienie przepisu wskazuje, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią informacje, które „jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób”. Ustawodawca bezpośrednio przewidział więc sytuację, w której pojedyncze elementy mogą być powszechnie znane, ale to ich unikalne zestawienie, selekcja lub wzajemny układ podlegają ochronie. Potwierdza to zresztą dominująca, a wręcz jednolita linia orzecznicza w tym zakresie.
Odrębnego odniesienia wymaga brak ponownego uzasadnienia zastrzeżenia przy wyjaśnieniach Transition Technologies. Zamawiający ustalił, że wyjaśnienia rozwijały informacje zastrzeżone już w ofercie, a przedstawione wówczas uzasadnienie pozostawało aktualne. Podstawą zachowania poufności była zatem zgodność zakresu tych informacji
i przyczyn ich ochrony z wcześniejszym zastrzeżeniem. W tych okolicznościach zamawiający nie wymagał powielenia uzasadnienia dotyczącego tych samych informacji i tych samych podstaw ich ochrony. Stanowisko to nie oznacza, że zastrzeżenie oferty automatycznie obejmuje wszystkie późniejsze wyjaśnienia. Nowe informacje wymagałyby odrębnego wykazania przesłanek poufności, jeżeli nie obejmowałoby ich wcześniejsze uzasadnienie. Powielanie argumentacji dotyczącej informacji już skutecznie zastrzeżonych, przy braku zmiany okoliczności uzasadniających ich ochronę, byłoby jednak zbędne i sprzeczne
z ekonomiką postępowania. Jednocześnie zamawiający podkreślił, że dokonując oceny skuteczności zastrzeżenia informacji zawartych w wyjaśnieniach Transition Technologies, nie poprzestał na samym fakcie wcześniejszego ich zastrzeżenia, lecz uwzględnił treść uzasadnienia przedstawionego wraz z ofertą oraz zweryfikował, czy argumenty w nim zawarte pozostają aktualne i adekwatne względem informacji przedstawionych następnie
w wyjaśnieniach. W wyniku tej oceny zamawiający stwierdził, że informacje te mają tożsamy rodzaj i charakter oraz podlegają ochronie z tych samych przyczyn, które zostały wskazane
i wykazane przez Transition Technologies już wraz z ofertą. Nie sposób zatem utożsamiać braku ponownego przedłożenia uzasadnienia z brakiem wykazania przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa, skoro przesłanki te zostały uprzednio wykazane w odniesieniu do tych samych informacji, a na dalszym etapie postępowania nie nastąpiła zmiana ich charakteru ani okoliczności uzasadniających zachowanie ich w poufności.
Zarzuty odwołującego zmierzają w swój istocie do zastąpienia oceny dokonanej przez zamawiającego własną oceną znaczenia poszczególnych informacji w kontekście uzasadnienia objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa. Tymczasem przedmiotem oceny
w niniejszej sprawie powinno być to, czy w chwili podejmowania kwestionowanej czynności zamawiający, na podstawie uzasadnienia i materiału przedstawionego przez wykonawców wraz z zastrzeżeniem, miał podstawy do uznania przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa za wykazane. Nie jest więc wystarczające wskazanie przez odwołującego argumentacji wskazującej, że ocenia przedstawione uzasadnienie jako „ogólnikowe”, „hasłowe” czy „szablonowe”. Konieczne jest wykazanie, że w odniesieniu do konkretnych informacji zamawiający błędnie ocenił określoną przesłankę z art. 11 ust. 2 UZNK. Tymczasem, odwołujący nie wykazał tych okoliczności, a znaczna część odwołania sprowadza się do generalnego zakwestionowania sposobu wykazywania poufności oraz postulowania standardu dowodowego, który nie wynika wprost z art. 18 ust. 3 PZP. Ponadto, zgodnie
z art. 554 ust. 1 pkt 1 PZP, izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. Zarzuty odwołania dotyczą m.in. rzekomej niezasadności odrzucenia oferty odwołującego. Zamawiający stoi na stanowisku, że czynność odrzucenia oferty odwołującego była prawidłowa i zgodna z PZP. W takim wypadku ujawnienie informacji zastrzeżonych przez przystępującego jak i Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa nie ma wpływu na wynik postępowania.
W pierwszej kolejności izba wskazuje, że na uwadze:
1)wyrok TSUE z 17 listopada 2022 r. w sprawie C-54/21: „(…) (47) W tym względzie należy na wstępie zauważyć, że art. 18 dyrektywy 2014/24 ustanawia zasady regulujące udzielanie zamówień publicznych, których dyrektywa ta dotyczy. Jak wynika z ust. 1 tego przepisu, instytucje zamawiające muszą zapewnić „równe i niedyskryminacyjne” traktowanie wykonawców oraz działać w szczególności „w sposób przejrzysty”. |
| (48) Instytucja zamawiająca, niezależnie od spoczywającego na niej obowiązku działania w sposób przejrzysty, zgodnie z art. 21 ust. 1 wspomnianej dyrektywy nie może ujawniać „informacji przekazanych jej przez wykonawców i oznaczonych przez nich jako poufne”. |
| (49) W tym względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że podstawowy cel przepisów Unii w dziedzinie zamówień publicznych polega na zapewnieniu istnienia niezakłóconej konkurencji oraz że aby zrealizować ten cel, ważne jest, by instytucje zamawiające nie ujawniały związanych z postępowaniami o udzielenie zamówienia publicznego informacji, których treść mogłaby zostać wykorzystana w celu zakłócenia konkurencji bądź to w przetargu będącym właśnie w toku, bądź też w późniejszych przetargach. |
2)motyw (14) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia
8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 157, str. 1): "Należy przyjąć jednolitą definicję tajemnicy przedsiębiorstwa bez ograniczania zakresu ochrony przed przywłaszczeniem. Taka definicja powinna zatem być sformułowana
w sposób uwzględniający know-how, informacje handlowe i informacje techniczne
w przypadkach, w których istnieje zarówno uzasadniony interes w utrzymaniu poufności, jak i uzasadnione oczekiwanie, że taka poufność zostanie zachowana. Ponadto taki know-how lub informacje powinny mieć rzeczywistą lub potencjalną wartość handlową. Takie informacje lub know-how powinny być uważane za informacje o wartości handlowej wówczas, gdy przykładowo ich bezprawne pozyskiwanie, wykorzystywanie lub ujawnianie może spowodować szkody dla interesów osoby, która zgodnie z prawem sprawuje nad nimi kontrolę, szkodząc jej naukowemu lub technicznemu potencjałowi, interesom gospodarczym lub finansowym, pozycji strategicznej lub zdolności do konkurowania. Definicja tajemnicy handlowej nie obejmuje nieistotnych informacji oraz doświadczeń i umiejętności, które zostały zdobyte przez pracowników w trakcie prowadzenia normalnej pracy, a także nie obejmuje informacji, które są powszechnie znane lub łatwo dostępne osobom z kręgów zajmujących się zwykle tym rodzajem informacji.”;
3)wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt XXIII Zs 19/23 (LEX nr 3569823), w którym Sąd w szczególności podniósł: „W ocenie Sądu Okręgowego, jak już wskazano wyżej, wykonawca (...) zastosował się do wymogów wskazanych przepisów prawa materialnego. Trafnie podniesiono w zarzutach skargi, że w świetle wadliwie ocenionych przez KIO dowodów, wykonawca (...) wykonał nałożony przepisem art. 18 ust. 3 ustawy PZP obowiązek "wykazania", że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Co ważne, przepis ów nie wymaga złożenia dowodów (por. przepis art. 224 ust. 1 ustawy PZP) (…) Na tle stanu faktycznego tej sprawy, nie ma wątpliwości, że trafny był zarzut skargi naruszenia prawa materialnego polegającego na przyjęciu przez (...) zawężającego rozumienia przepisu art. 18 ust. 3 ustawy PZP do sytuacji, w której obowiązkiem (...) było w istocie udowodnienie, a nie jak stanowi ten przepis "wykazanie", że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa (...). Rację ma skarżący, że uzasadnienie zastrzeżenia przekazywanych informacji, jako tajemnicy przedsiębiorstwa może opierać się na oświadczeniu wykonawcy, które zawiera przekonującą argumentację, zaś złożenie dowodów należy ocenić pozytywnie, jako działanie mające na celu uwiarygodnienie informacji zawartych w złożonym oświadczeniu. Przedstawienie przez (...) dowodów potwierdzających argumentację (...) o zasadności dokonywanego zastrzeżenia, tj. dowodów z Zarządzenia jak i zanonimizowanej umowy o pracę (Załączniki nr 2 i 3), świadczy o zachowaniu przez (...) szczególnej staranności, wyższej niż wymagana art. 18 ust. 3 ustawy PZP, która miała
na celu wykazanie, że zastrzegane przez (...) informacje rzeczywiście stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa (...)..”
W ocenie izby w sprawie kluczowe było udowodnienie twierdzeń odwołania, któremu jednak odwołujący nie sprostał. To na odwołującym spoczywał ciężar udowodnienia zarzutów odwołania, ponieważ wynika to z art. 534 ust. 1 ustawy Pzp, który stanowi, że „1. Strony
i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.”.
Izba zauważa, że nie istnieje określony przepisami wzorzec uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Każdy wykonawca samodzielnie ustala informacje konieczne do objęcia ochroną i odpowiednio uzasadnia zastrzeżenie tych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa.
W ocenie izby odwołujący nie udowodnił, że wykonawcy nie wykazali spełnienia przesłanek zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w uzasadnieniu zastrzeżenia informacji. Izba nie zgodziła się z odwołującym co do tego w jaki sposób wykonawcy winni byli zastrzec informacje, ponieważ odwołujący przedstawił własne oczekiwania co do skutecznego w jego ocenie zastrzegania informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego, także co do braku wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia wobec potwierdzenia się zasadności odrzucenia oferty odwołującego;
- odnośnie zarzutu 8 (brak prowadzenia postępowania w sposób przejrzysty, zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców,
w szczególności poprzez zaniechanie udostępnienia odwołującemu dokumentów zastrzeżonych nieskutecznie przez wykonawców Deloitte i Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa, a także nieudostępnienie części jawnej dokumentów, które
w części zostały zastrzeżone przez Transition Technologies jako tajemnica przedsiębiorstwa)
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie podał w szczególności, że odwołujący nie sformułował żadnego zarzutu wobec oferty Transition Technologies, lecz ograniczył się do przytoczenia w treści uzasadnienia odwołania argumentacji mającej świadczyć o rzekomej niezgodności rozwiązania oferowanego przez Transition Technologies z wymaganiami stawianymi w załączniku nr 15 do Umowy, na zasadzie podobnej jak w przypadku zarzutów kierowanych do przystępującego. W stosunku do oceny ofert przystępującego, odwołujący zarzucił zamawiającemu zaniechanie wezwania do wyjaśnień w zakresie wskazywanych wątpliwości, czyli art. 223 ust. 1 Pzp. Zarzut zaniechania wezwania do wyjaśnień opiera się na twierdzeniu, że istnieje stan niepewności wymagający dalszego badania. Zarzut zaniechania odrzucenia oferty wymaga natomiast twierdzenia, że oferta już na podstawie materiału istniejącego w postępowaniu pozostaje w konkretnej niezgodności z warunkami zamówienia, a zamawiający mimo tego zaniechał zastosowania art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP. Dlatego, wobec braku postawienia przez odwołującego konkretnego zarzutu w stosunku do oferty Transition Technologies nie jest możliwe rozpoznanie tego zarzutu. Odwołujący wskazuje na rzekomą niezgodność oferty Transition Technologies z warunkami zamówienia, odnosząc się do określonych w załączniku nr 15 do Umowy wymagań względem gotowego produktu. Argumentacja ta ponownie opiera się jednak na błędnym założeniu, że wymagania te powinny być spełnione przez standardowy produkt już na etapie składania oferty, bez uwzględnienia przewidzianego dokumentacją postępowania procesu implementacji. Jak już wskazano w pkt 4.2 niniejszego stanowiska, przedmiotem zamówienia nie jest bowiem dostarczenie zamawiającemu standardowego, niezmodyfikowanego produktu w jego konfiguracji dostępnej „out of the box”, lecz wykonanie określonej w dokumentacji zamówienia Usługi Biznesowej, której ostateczny kształt ma zostać osiągnięty w wyniku implementacji. Proces ten obejmuje w szczególności odpowiednią konfigurację i parametryzację rozwiązania, jego integrację ze środowiskiem zamawiającego oraz wykonanie pozostałych przewidzianych dokumentacją czynności wdrożeniowych. Tym samym dla oceny zgodności oferty Transition Technologies
z wymaganiami Załącznika nr 15 nie jest rozstrzygające to, czy określona funkcjonalność występuje w standardowej wersji Atlassian Jira Cloud w sposób wskazywany przez odwołującego. Istotne jest natomiast, czy zaoferowana Usługa Biznesowa, po przeprowadzeniu przewidzianej Umową implementacji, będzie spełniała wymagania określone przez zamawiającego. Odwołujący w stosunku do oferty Transition Technologies (jak
i przystępującego) dokonuje w istocie nieuprawnionego utożsamienia produktu bazowego, stanowiącego technologiczny fundament oferowanego rozwiązania, z docelowym przedmiotem świadczenia wykonawcy. Tymczasem nawet ograniczenie dotyczące standardowej funkcjonalności Atlassian Jira Cloud nie jest jeszcze dowodem, że wymaganie nie może zostać zrealizowane poprzez przewidzianą w ramach zamówienia konfigurację, parametryzację, integrację lub inne czynności implementacyjne. Co szczególnie istotne, wymagania zawarte w Załączniku nr 15 do Umowy powinny być odczytywane w kontekście całej dokumentacji zamówienia, w tym postanowień określających proces implementacji oraz moment weryfikacji prawidłowości wykonanego rozwiązania. Jeżeli zgodność z tymi wymaganiami podlega weryfikacji w ramach Odbioru Końcowego, dodatkowo potwierdza to, że dotyczą one stanu docelowego rozwiązania osiągniętego w wyniku implementacji, a nie wyłącznie właściwości standardowego produktu bazowego przed rozpoczęciem prac wdrożeniowych. Argumentacja podniesiona przez odwołującego w stosunku do oferty Transition Technologies nie może więc świadczyć o niezgodności oferty z warunkami zamówienia.
Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego.
W wyniku niezasadności odpowiednich zarzutów powyższych zarzut 8 jako wynikowy nie potwierdził się;
- odnośnie zarzutu 9 (brak dokonania przez zamawiającego należytego badania
i oceny ofert, a w konsekwencji dokonanie wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty, która nie została wybrana zgodnie z kryteriami oceny ofert, gdyż zamawiający nie zweryfikował należycie kryterium Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy, a także uniemożliwił wykonanie weryfikacji odwołującemu – zarówno w zakresie tego kryterium, jak i innych kryteriów, których weryfikacja wymagała zapoznania się z dokumentami i informacjami nieudostępnionymi odwołującemu jako zastrzeżonymi jako tajemnica przedsiębiorstwa, pomimo braku skuteczności takiego zastrzeżenia, przez co postępowanie straciło walor przejrzystości, zaś samo zamówienie zostało udzielone Deloitte z naruszeniem przepisów ustawy Pzp)
Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie
w zakresie tego zarzutu. W ocenie izby odwołujący nie udowodnił zarzutu odwołania.
ewentualnie
- odnośnie zarzutu 10 (zaniechanie unieważnienia postępowania w sytuacji, gdy obarczone jest ono niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego)
Odwołujący w odwołaniu zarzucił w szczególności, że analiza treści uzasadnienia odrzucenia ofert odwołującego oraz Primaris Services Sp. z o.o. w powiązaniu z brzmieniem SWZ i Załącznika nr 5 do OPZ prowadzi do wniosku, że dokumenty postępowania nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i zapewniający porównywalność ofert. Ich kształt nie pozwala na weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawianych w ofertach. Wada ta ujawniła się dopiero na obecnym etapie, kiedy zamawiający w uzasadnieniu odrzucenia ofert przedstawił interpretację w zakresie kalkulacji niezbędnych zasobów infrastrukturalnych, których dostarczenie będzie leżało po stronie zamawiającego nieprzystającą do literalnego brzmienia SWZ i Załącznika nr 5 do OPZ. W przypadku, gdy poszczególne oferty zostały sporządzone przy uwzględnieniu różnych interpretacji wymagań zamówienia, to oznacza to taką wadliwość postępowania, której nie można usunąć na obecnym etapie postępowania, ponieważ nie ma prawnej możliwości ponownej kalkulacji już złożonych ofert. Nawet gdyby uznać za właściwą i jednoznacznie wynikającą z dokumentów zamówienia interpretację przedstawioną przez zamawiającego, to nadal równoznaczne byłoby to z istnieniem niemożliwej do usunięcia na obecnym etapie wady postępowania. Obowiązek uwzględnienia w kalkulacji zasobów infrastruktury już istniejących u zamawiającego, których rzeczywisty koszt zna wyłącznie zamawiającego, nie pozwalałoby na weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia, ponieważ cena ofertowa obejmowałaby koszty, które
(i) nie są wymagane do poniesienia (ii) koszty szacowane, które mogą nie mieć pokrycia
z kosztami rzeczywistymi, (iii) koszty niewynikające z rozwiązania z rozwiązania oferowanego przez danego wykonawcę, co powinno prowadzić do tożsamej oceny wszystkich ofert w tym kryterium, a tym samym do bezprzedmiotowości tego kryterium. Wobec tego również sposób wyliczenia punktów w tym kryterium powinien być spójny z literalnym brzmieniem SWZ
i Załącznika nr 5 do OPZ i uwzględniać możliwość zadeklarowania zerowej wartości za infrastrukturę. Nie można przy tym pomijać faktu, że dla zachowania równego traktowania wykonawców i zasad uczciwej konkurencji, zawarcia umowy powinno być poprzedzone takim postępowaniem, które stwarza wykonawcom warunki do złożenia ofert w oparciu o tożsame założenia wynikające z dokumentacji postępowania i takiej ich kalkulacji, które będą obiektywnie porównywalne i podadzą się rzetelnej oceny w świetle jednoznacznych kryteriów, co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu. Dodatkowo, w świetle rozbieżności interpretacyjnych w powiązaniu z różnicą pomiędzy ustaloną przez Zamawiającego wartością zamówienia a wartością złożonych ofert, rodzi się wątpliwość, jakie założenia w rzeczywistości zamawiający brał pod uwagę dokonując szacowania zamówienia i czy dochowano w tym zakresie należytej staranności, w tym czy brano pod uwagę już istniejącą infrastrukturę. Powyższe przesądza o spełnieniu się przesłanek, o których mowa w wart. 255 ust. 1 pkt 6 PZP, istniejąca wada postępowania jest bowiem niemożliwa do usunięcia i uniemożliwia ona zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. W przypadku zawarcia umowy na podstawie oferty, która nie koreluje w wymaganym zakresem świadczenia równoznaczne byłoby
z zawarciem umowy obarczonej wadą prawną. Z taką nieprawidłowością w zakresie kryterium „Infrastruktura” wpływającą na brak porównywalności ofert mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu, co daje podstawy do unieważnienia postępowania.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie w szczególności poddał, że zgodnie z art. 255 pkt 6 Pzp, „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.”. Oznacza to, że aby przedmiotowa przesłanka mogła zostać zastosowana, musi wystąpić błąd, który prowadzi do unieważnienia umowy. Umowa podlega unieważnieniu, zgodnie z art. 457 Pzp,
z następujących przyczyn: jeżeli zamawiający z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia, zawarł umowę ramową lub ustanowił dynamiczny system zakupów bez uprzedniego zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo przekazania Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia wszczynającego postępowanie lub bez wymaganego ogłoszenia zmieniającego ogłoszenie wszczynające postępowanie, jeżeli zmiany miały znaczenie dla sporządzenia wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo ofert; zawarł umowę z naruszeniem art. 264 lub art. 308 ust. 2 lub 3 lub art. 421 ust. 1 lub 2 albo art. 577, jeżeli uniemożliwiło to Krajowej Izbie Odwoławczej uwzględnienie odwołania przed zawarciem umowy; zawarł umowę przed upływem terminu, o którym mowa w art. 216 ust. 2; z naruszeniem art. 314 ust. 1 pkt 3, ust. 3 i 4, art. 315 lub art. 422 ust. 2 lub 3 udzielił zamówienia objętego umową ramową; z naruszeniem art. 323, art. 324 lub art. 391 ust. 4 lub 5 udzielił zamówienia objętego dynamicznym systemem zakupów; na podstawie art. 705 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Żadna z powyższych przesłanek unieważnienia umowy nie zachodzi w przedmiotowym postępowaniu. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 21 kwietnia 2026 r., sygn. akt: KIO 1035/26 potwierdziła, że: „Możliwość unieważnienia umowy została zatem ograniczona wyłącznie do okoliczności wskazanych w art. 457 ust. 1 i 5 p.z.p. Zamawiający winien wykazać zaistnienie przesłanek do unieważnienia postępowania
w informacji o dokonaniu takiej czynności”. Odwołujący nie wykazał więc, aby w przedmiotowym postępowaniu wystąpiła wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Argumentacja odwołującego sprowadza się wyłącznie do polemiki z jednoznacznymi postanowieniami dokumentacji. Ponadto, argumentacja dotycząca rzekomego braku jednoznaczności dokumentacji postępowania nie jest trafna, jak już wykazywał zamawiający. Potwierdza to fakt, że tylko oferta odwołującego została sporządzona w oparciu o odmienną - wadliwą interpretację warunków zamówienia. W pozostałym zakresie wykonawcy wzięli pod uwagę koszt niezbędnej infrastruktury. Stanowisko odwołującego jest także wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony odwołujący twierdzi, że literalne brzmienie SWZ i Załącznika nr 5 do OPZ przemawia jednoznacznie za prezentowaną przez niego interpretacją i dopuszcza wskazanie wartości zerowej. Z drugiej strony na potrzeby zarzutu ewentualnego utrzymuje, że te same dokumenty były na tyle niejednoznaczne, że wykonawcy nie mogli sporządzić porównywalnych ofert. Ta niekonsekwencja świadczy o niezasadności przedmiotowego zarzutu. Unieważnienie postępowania stanowi rozwiązanie wyjątkowe i nie może być traktowane jako automatyczna konsekwencja każdego sporu dotyczącego wykładni SWZ, do czego tak naprawdę sprowadza argumentacja odwołującego.
W ocenie izby odwołujący błędnie wywodzi wadę postępowania, podczas gdy zamawiający w sposób jasny sformułował obowiązek wyceny infrastruktury, a zatem zarzut nie potwierdził się.
Izba ustaliła następujący niesporny stan faktyczny i prawny, również za odwołującym
w sprawie KIO 4213/26:
27 lipca 2026 r. zamawiający wezwał Deloitte do wyjaśnień kalkulacji ceny (DZAK/449/W/2026) na podstawie art. 224 ust. 2 pkt 1 PZP. Zamawiający stwierdził,
że całkowita cena oferty Deloitte jest niższa o co najmniej 30% od średniej arytmetycznej cen ofert niepodlegających odrzuceniu, a następnie zażądał wyjaśnień i dowodów dotyczących ceny.
Zamawiający szczegółowo wskazał cenę 37,50 zł za użytkownika miesięcznie
w zamówieniu podstawowym; cenę 42,50 zł za dodatkowego użytkownika; obowiązek wykazania, że ceny obejmują pełny zakres świadczeń; obowiązek wyjaśnienia różnicy pomiędzy cenami; obowiązek potwierdzenia braku ograniczeń funkcjonalnych i licencyjnych; obowiązek potwierdzenia braku dodatkowych opłat. Zamawiający przypomniał również,
że ciężar wykazania realności ceny spoczywa na Deloitte, a niewystarczające wyjaśnienia
i dowody prowadzą do odrzucenia oferty.
31 lipca 2026 r. Deloitte złożyło wyjaśnienia wraz z uzasadnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa. Z uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa wynika, że Deloitte zastrzegło: cenę licencji; rabaty uzyskane od ServiceNow Ireland Ltd; poziom marży; wewnętrzną strukturę kosztów operacyjnych; szczegółowy model kalkulacji zysku. Deloitte wskazało przy tym, że nie zastrzegło całych wyjaśnień, lecz jedynie wybrane informacje. Deloitte powołuje się także na dokument określony jako „Formularz zamówienia” – dowód
nr 2, który ma zawierać informacje o rabatach uzyskanych od producenta.
Odwołującemu nie udostępniono ani jawnej części wyjaśnień, ani zanonimizowanego „Formularza zamówienia”, ani informacji pozwalających zweryfikować zakres licencji, liczbę entitlementów, okres obowiązywania oferty producenta i objęte nią komponenty.
31 lipca 2026 r. zamawiający dodatkowo wezwał Deloitte do potwierdzenia,
że w zakresie i cenie oferty uwzględniono m.in.: Platform Encryption; integrację z IAM; integrację z SIEM; eksport logów i zdarzeń; szyfrowanie oparte na kluczach generowanych
w środowisku zamawiającego przy wykorzystaniu HSM zamawiającego; zgodność z RODO
i przetwarzanie danych w EOG.
Deloitte potwierdziło, że Platform Encryption zostało uwzględnione w zakresie
i wycenie oferty.
Deloitte potwierdziło ponadto, że wszystkie wymienione wyżej koszty zostały ujęte
w ofercie i że zamawiający nie będzie ponosił dodatkowych kosztów.
13 sierpnia 2026 r. zamawiający wybrał ofertę Deloitte, przyznając jej: 40 pkt za cenę Zamówienia podstawowego; 5 pkt za Opcję 1; 0,9 pkt za Opcję 2; 0,2 pkt za Infrastrukturę;
10 pkt za termin; 10 pkt za potencjał wdrożeniowy; 30 pkt za potencjał funkcjonalny; łącznie 96,1 pkt.
Na podstawie ustawy Pzp:
1)art. 16 pkt 1-3: „Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:
1)zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;
2)przejrzysty;
3) proporcjonalny.”;
2)art. 17 ust. 1 i 2:
„1. Zamawiający udziela zamówienia w sposób zapewniający:
1) najlepszą jakość dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, oraz
2) uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów.
2. Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.”;
3)art. 18 ust. 1-3:
„1. Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne.
2. Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem
o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie.
3. Nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa
w .”;
4)art. 74 ust. 1 i 2:
„1. Protokół postępowania jest jawny i udostępniany na wniosek.
2. Załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, z tym że:
1) oferty wraz z załącznikami udostępnia się niezwłocznie po otwarciu ofert, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia otwarcia ofert, z uwzględnieniem lub
zdanie drugie,
2) wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wraz z załącznikami udostępnia się od dnia poinformowania o wynikach oceny tych wniosków
- przy czym nie udostępnia się informacji, które mają charakter poufny, w tym przekazywanych w toku negocjacji lub dialogu.”;
5)art. 224 ust. 5 i 6:
„5. Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.
6. Odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.”;
6)art. 226 ust. 1 pkt 8:
“1. Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:
8) zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia;”;
7)art. 239 ust. 1:
„1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.”.
Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85): „2. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania
z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.”.
Odwołujący w odwołaniu podał w szczególności, że w postępowaniu cena pięcioletniej Usługi Biznesowej wynosi 4 500 000 zł netto i stanowi około 47,4% wartości Zamówienia podstawowego. Jest to więc niewątpliwie istotna część składowa ceny. Deloitte powołuje się na ofertę zewnętrznego producenta – ServiceNow Ireland Ltd. Deloitte powinno zatem wykazać treścią wiążącego dokumentu producenta, że rzeczywiście może nabyć
i dostarczyć cały wymagany zakres na zaoferowanych warunkach.
OPZ wymaga zapewnienia Usługi Biznesowej dla 2000 unikalnych użytkowników, niezależnie od liczby przypisanych im ról i person. Wykonawca musi zapewnić model umożliwiający elastyczne przypisywanie ról i person użytkownikom, bez ograniczeń innych niż wskazany limit liczby użytkowników. Usługa ma być świadczona przez 60 miesięcy. Nie jest zatem wystarczające wykazanie, że oferta producenta obejmuje 2000 dowolnych kont ServiceNow.
Wyjaśnienia muszą wykazać: ile użytkowników posiada pełne uprawnienia SPM; ile posiada ograniczone uprawnienia; jakie funkcje są dostępne dla każdego rodzaju licencji; czy role mogą być przenoszone pomiędzy użytkownikami; czy przypisanie określonej persony nie wymaga dokupienia licencji; czy wszystkie wymagane funkcje będą dostępne przez cały okres 60 miesięcy; czy oferta producenta obejmuje 5 lat, a nie jedynie pierwszy rok subskrypcji.
Zgodnie z SWZ za każde spełnione wymaganie funkcjonalne przyznawano 1 albo 1,5 punktu, natomiast za wymaganie niespełniane – 0 punktów. Deloitte uzyskało maksymalne 30 pkt. Oznacza to, że kalkulacja Deloitte musiała obejmować całość funkcji zadeklarowanych jako spełniane, w tym funkcje AI. Z formularza funkcjonalnego wynika m.in., że: funkcja wspomagania decyzji przez AI ma być realizowana z wykorzystaniem Now Assist for SPM; podsumowania portfela i projektu generowane przez AI mają być realizowane w ramach Now Assist for SPM; wykrywanie anomalii i potencjalnych zagrożeń ma wykorzystywać mechanizmy Now Assist for SPM i odpowiednio skonfigurowanego asystenta lub agenta. Oficjalna dokumentacja ServiceNow wskazuje, że Now Assist for SPM wymaga licencji Strategic Portfolio Management Pro Plus. Nie oznacza to automatycznie, że każdy z 2000 użytkowników musi posiadać identyczny rodzaj licencji. Oznacza natomiast, że Deloitte musi wykazać konkretny model licencyjny i liczbę entitlementów pozwalającą rzeczywiście spełnić wymagania PGE, w tym elastycznie przypisywać wymagane role i funkcje bez dodatkowych opłat. Izba powinna sprawdzić, czy dokument określony przez Deloitte jako „Formularz zamówienia”: został wystawiony przez ServiceNow Ireland Ltd albo inny uprawniony podmiot; jest rzeczywistą, wiążącą ofertą, a nie jedynie orientacyjną kalkulacją; był ważny w chwili składania wyjaśnień; obejmuje pełne 60 miesięcy; obejmuje warunki cenowe wszystkich pięciu lat; obejmuje 2000 użytkowników w modelu zgodnym z OPZ; obejmuje SPM w wersji funkcjonalnie odpowiadającej ofercie Deloitte; obejmuje SPM Pro Plus i Now Assist for SPM w wymaganej liczbie; obejmuje Platform Encryption; obejmuje wymagane mechanizmy bezpieczeństwa i integracji; obejmuje wsparcie producenta przez cały okres; nie zawiera ograniczeń konsumpcyjnych AI, limitów transakcyjnych albo dodatkowych opłat niewskazanych w ofercie; obejmuje cenę dodatkowych użytkowników odpowiadającą pozycji Opcji 1; nie jest uzależniony od warunku, który może nie zostać spełniony po zawarciu umowy; pozwala na coroczne odnowienia bez ryzyka podwyższenia ceny ponad kwoty zaoferowane PGE. Jeżeli jakikolwiek z powyższych elementów nie wynika z dokumentu producenta, Deloitte powinno było przedstawić dodatkowe wiarygodne dowody.
Jeżeli Deloitte twierdzi, że część kosztów licencji, AI, bezpieczeństwa albo wsparcia została uwzględniona w pozycjach dotyczących implementacji lub Asysty Technicznej, taki podział powinien zostać przedstawiony w wyjaśnieniach RNC w sposób liczbowy i weryfikowalny. Deloitte nie może na rozprawie przed KIO uzupełniać braków swoich pierwotnych wyjaśnień nowymi kalkulacjami, ofertami producenta ani nowym podziałem kosztów.
Deloitte określiło zakres tajemnicy następująco: ceny licencji; rabaty ServiceNow; marża; koszty operacyjne; kalkulacja zysku. Nie wskazało natomiast, że tajemnicą jest całość odpowiedzi na wezwanie. Deloitte samo podkreśliło, że zastrzeżenie obejmuje wybrane informacje. Tymczasem zamawiający nie udostępnił żadnej merytorycznej wersji jawnej. Jest to sprzeczne z art. 18 ust. 3 Pzp, który odnosi się do konkretnych informacji, a nie do całych dokumentów. KIO w sprawie KIO 2087/23 podkreśliła, że zamawiający ma obowiązek ujawnić wszystkie informacje, wobec których nie spełniono łącznie przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa. Odwołujący dopuszcza możliwość ochrony dokładnej ceny zakupu, indywidualnego rabatu i warunków ściśle handlowych. Nie ma jednak podstaw
do automatycznego utajnienia: nazwy produktu; symbolu SKU; poziomu licencji; liczby użytkowników; liczby licencji poszczególnych rodzajów; okresu subskrypcji; wykazu modułów; informacji o objęciu Now Assist; informacji o objęciu Platform Encryption; terminu ważności dokumentu; charakteru dokumentu jako wiążącej albo niewiążącej oferty; informacji, czy dokument obejmuje cały wymagany zakres.
Informacje te są konieczne do zweryfikowania zgodności oferty z OPZ i nie ujawniają same przez się marży ani szczegółowej strategii cenowej Deloitte.
Deloitte jako dowody ochrony informacji wskazało m.in.: ogólne klauzule poufności
w umowach z pracownikami; ogólne warunki umowne stosowane wobec klientów; certyfikat ISO 27001; część niejawną uzasadnienia.
Dokumenty te mogą potwierdzać, że Deloitte stosuje ogólny system ochrony informacji. Nie przesądzają jednak, że każda informacja zawarta w wyjaśnieniach RNC posiada indywidualną wartość gospodarczą i jest niepubliczna.
Co więcej, Deloitte wskazuje, że poufne informacje pochodzą od ServiceNow Ireland Ltd jako dostawcy, natomiast załączone klauzule z ogólnych warunków umownych dotyczą relacji Deloitte z jego klientami i ochrony „Porad” oraz „Wiedzy Deloitte”.
Nie jest to automatycznie dowód, że „Formularz zamówienia” ServiceNow został objęty przez jego wystawcę obowiązkiem poufności ani że tajne są wszystkie zawarte w nim informacje.
Izba powinna zbadać część niejawną uzasadnienia i ustalić, czy zawiera ona konkretną klauzulę poufności odnoszącą się do oferty ServiceNow. Nawet jeżeli tak jest, nie uzasadnia to nieujawnienia pozostałych informacji po odpowiedniej anonimizacji i redakcji cen.
Wykaz Deloitte nie był dokumentem o marginalnym znaczeniu. Stanowił podstawę oceny
w kryterium o wadze 10%. Zamawiający w wezwaniu z 27 lipca 2026 r. zażądał od Deloitte: wskazania nazwy zaoferowanego rozwiązania; potwierdzenia, że każde wdrożenie dotyczyło tego rozwiązania; wskazania komponentów wykorzystanych w każdym wdrożeniu.
Oznacza to, że sam Zamawiający miał wątpliwości, czy wszystkie pozycje Deloitte rzeczywiście dotyczą zaoferowanego rozwiązania PPM.
Odwołującemu nie udostępniono odpowiedzi Deloitte, przez co nie może sprawdzić: czy wszystkie wdrożenia dotyczyły ServiceNow SPM; czy dotyczyły jedynie innych produktów ServiceNow; czy obejmowały komponenty wskazane w ofercie PGE; czy Deloitte nie uzupełniło Wykazu po terminie; dlaczego przyznano 10 punktów za 8 pozycji.
Jeżeli nazwa konkretnego klienta prywatnego jest rzeczywiście objęta obowiązkiem poufności, Zamawiający powinien ją zanonimizować. Nie uzasadnia to nieujawnienia kraju, dat, produktu i zakresu wdrożenia. W odniesieniu do każdej zastrzeżonej informacji Deloitte powinno wykazać odrębnie: wartość gospodarczą; brak powszechnej dostępności; podjęcie realnych działań w celu ochrony. Ogólne wskazanie, że zestawienie klientów było czasochłonne do przygotowania albo że obrazuje strukturę portfela klientów, nie może automatycznie uzasadniać utajnienia całego punktowanego Wykazu. Odwołujący nie przesądza, że każdy
z ośmiu wpisów zawiera informację o wartości umowy. Jeżeli jednak Wykaz, załączniki do niego albo wyjaśnienia RNC zawierają wartości wdrożeń lub cen licencji, Izba powinna uwzględnić je przy badaniu realności ceny. Porównanie musi być dokonane z uwzględnieniem: okresu realizacji; liczby użytkowników; poziomu licencji; zakresu SPM; zakresu AI; zakresu bezpieczeństwa; kosztu implementacji; kosztu utrzymania; zakresu wsparcia.
Nie można bezpośrednio porównywać nominalnej wartości wdrożenia trwającego rok albo dwa lata z Zamówieniem PGE obejmującym 60 miesięcy i 2000 użytkowników.
Jeżeli Deloitte powołało się w wyjaśnieniach RNC na historyczne projekty jako potwierdzenie realności ceny albo polityki licencyjnej ServiceNow, powinno wykazać ich rzeczywistą porównywalność. KIO 4657/24 wskazuje, że ogólne twierdzenie o dotychczasowej polityce licencyjnej powinno być poparte konkretnymi wcześniejszymi transakcjami o porównywalnym charakterze i cenie.
Ostateczna treść SWZ przewiduje prosty mechanizm:
jedno kwalifikowane wdrożenie = jeden punkt.
Deloitte wskazało 8 pozycji. Nawet przy założeniu, że każda pozycja jest prawidłowa, maksymalny wynik to 8 punktów. Przyznanie 10 punktów może wynikać wyłącznie z:
1.oczywistego błędu Zamawiającego albo
2.uwzględnienia dwóch dodatkowych wdrożeń niewskazanych w Wykazie złożonym wraz z ofertą.
W pierwszym przypadku punktacja podlega korekcie. W drugim przypadku doszło do niedopuszczalnej zmiany oferty po terminie jej złożenia.
Wyjaśnienia z art. 223 ust. 1 Pzp mogą służyć wyjaśnieniu znaczenia informacji już zawartych w ofercie. Nie mogą służyć przedstawieniu dodatkowych referencji, które dopiero po terminie zwiększają liczbę punktów.
Prawidłowa punktacja Deloitte w kryterium KP wynosi zatem najwyżej 8 pkt, a łączna punktacja – najwyżej 94,1 pkt, z zastrzeżeniem dalszego obniżenia, jeżeli nie wszystkie pozycje spełniają wymagania SWZ.
Zarzut ten ma charakter dodatkowy wobec zarzutów dotyczących RNC. Samo odjęcie dwóch punktów nie powoduje zmiany pierwszego miejsca Deloitte, ale błąd ten potwierdza, że badanie oferty Deloitte i dokumentów niejawnych nie zostało przeprowadzone z wymaganą starannością. Decydujące znaczenie dla wyniku Postępowania ma zarzut RNC, którego uwzględnienie może prowadzić do odrzucenia oferty Deloitte.
Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:
1.pisma zamawiającego z 13 sierpnia 2026 r., znak DZAK/499/W/2026 – na okoliczność wyboru Deloitte i przyznanej punktacji;
2.finalnej SWZ oraz modyfikacji z 15 czerwca 2026 r. – na okoliczność zasad przyznawania punktów w kryterium KP;
3.formularza cenowego Deloitte – na okoliczność wysokości ceny i jej części składowych;
4.OPZ i Projektowanych Postanowień Umowy – na okoliczność wymogu 2000 użytkowników, elastycznego przypisywania ról i okresu 60 miesięcy;
5.wezwania z 27 lipca 2026 r., znak DZAK/449/W/2026 – na okoliczność uruchomienia procedury RNC, zakresu wezwania i wątpliwości Zamawiającego;
6.pełnych wyjaśnień Deloitte złożonych w odpowiedzi na wezwanie z 27 lipca 2026 r.;
7.wszystkich dowodów załączonych do wyjaśnień RNC;
8.dokumentu określonego jako „Formularz zamówienia”;
9.pełnej, w tym niejawnej części uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa odnoszącej się do RNC;
10.wezwania z 31 lipca 2026 r., znak DZAK/469/W/2026;
11.odpowiedzi Deloitte z 6 sierpnia 2026 r. – na okoliczność objęcia ofertą Platform Encryption, IAM, SIEM, HSM, RODO i EOG oraz braku dodatkowych opłat;
12.Wykazu Deloitte obejmującego 8 pozycji;
13.wyjaśnień Deloitte dotyczących nazwy systemu i komponentów wdrożonych w każdym projekcie;
14.pełnego uzasadnienia zastrzeżenia Wykazu jako tajemnicy przedsiębiorstwa wraz z częścią niejawną;
15.formularza wymagań funkcjonalnych Deloitte – na okoliczność zadeklarowania pełnego zakresu funkcjonalnego, w tym funkcjonalności AI;
16.oficjalnej dokumentacji ServiceNow dotyczącej wymaganego poziomu licencyjnego dla Now Assist for SPM;
17.protokołu Postępowania oraz dokumentacji czynności badania wyjaśnień RNC przez Komisję Przetargową;
18.wszelkich analiz, notatek albo opinii, na podstawie których Zamawiający uznał wyjaśnienia Deloitte za wystarczające;
19.korespondencji Zamawiającego z Deloitte dotyczącej dostępu do dokumentów
i tajemnicy przedsiębiorstwa.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że cena Deloitte była co najmniej o 30% niższa od średniej ofert, co zamawiający sam stwierdził; zamawiający uruchomił procedurę RNC
i zażądał dowodów; cena Usługi Biznesowej wynosi 37,50 zł za użytkownika miesięcznie; zamówienie obejmuje 2000 użytkowników i 60 miesięcy; Deloitte zaoferowało pełny, maksymalnie punktowany zakres funkcjonalny; zakres ten obejmuje funkcje AI realizowane za pomocą Now Assist for SPM; Now Assist for SPM wymaga odpowiedniego poziomu SPM Pro Plus; Deloitte potwierdziło, że w cenie ujęto Platform Encryption, integracje bezpieczeństwa, HSM, IAM i SIEM; Deloitte potwierdziło brak jakichkolwiek dodatkowych opłat po stronie PGE; Deloitte jako dowód realności ceny przedstawiło dokument producenta określony jako „Formularz zamówienia”; ani wyjaśnienia, ani ten dokument nie zostały udostępnione Odwołującemu nawet w zanonimizowanej lub częściowo zredagowanej wersji; Deloitte samo oświadczyło, że zastrzegło jedynie wybrane informacje, a nie całe wyjaśnienia. Istotą odwołania nie jest twierdzenie, że ServiceNow nie mógł zaoferować Deloitte szczególnego rabatu. Istotą jest to, że po uruchomieniu procedury z art. 224 Pzp Deloitte musiało udowodnić, że konkretny, wiążący i zgodny z pełnym zakresem PGE koszyk produktów może zostać dostarczony przez pięć lat za zaoferowaną cenę. Nie wystarcza sama informacja o rabacie. Konieczne było wykazanie: dokładnego produktu; właściwego poziomu licencji; liczby entitlementów; zgodności z modelem 2000 użytkowników; pełnego okresu 60 miesięcy; objęcia AI; objęcia funkcji bezpieczeństwa; braku dodatkowych opłat; wiążącego charakteru oferty producenta.
Odwołujący został pozbawiony możliwości zweryfikowania tych okoliczności wskutek nadmiernego i nieproporcjonalnego utajnienia dokumentów.
W konsekwencji wybór oferty Deloitte został dokonany przed zapewnieniem transparentnej
i podlegającej kontroli weryfikacji jej ceny oraz przy jednoczesnym błędnym przyznaniu punktów w kryterium KP.
W odpowiedzi na odwołanie zamawiający w szczególności podał, że argumentacja przedstawiona w odpowiedzi na odwołanie Simplicity Sp. z o.o. w zakresie materii utajnienia informacji znajduje także zastosowanie do przedmiotowego zarzutu. Rolą zamawiającego jest zbadanie uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przedstawianej przez wykonawcę. Zarzut powinien być więc skierowany przeciwko czynności zamawiającego polegającej na ocenie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Tymczasem odwołujący
w odwołaniu nie odnosi się do treści uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, tylko do wskazania, że Deloitte zastrzegło wybrane informacje a nie całość wyjaśnień,
a odwołującemu nie zostały przekazane informacje nie zastrzeżone jako tajemnica. Nie jest to prawdą, bowiem w dniu 19 sierpnia 2026 r. zamawiający udostępnił odwołującemu, zgodnie
z jego żądaniem, część jawną wyjaśnień przystępującego. Dowód: Wiadomość na platformie zakupowej z dnia 19.08.2026 r. wraz z załącznikami. Zarzut nie zasługuje więc
na uwzględnienie.
Odnośnie zarzutu ewentualnego - rzekomego naruszenia art. art. 224 ust. 5 i 6 Pzp w zw.
z art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp, art. 239 ust. 1 Pzp oraz art. 16 pkt 1–3 Pzp, zamawiający
w odpowiedzi na odwołanie podał, że odwołujący w treści odwołania ograniczył się do lakonicznych stwierdzeń dotyczących znaczenia kosztów licencji i abstrakcyjnych założeń co do zakresu wyjaśnień w ramach rażąco niskiej ceny. Odwołujący nie odniósł się do części jawnej wyjaśnień ceny przystępującego. Odwołujący w rzeczywistości nie przedstawił więc okoliczności faktycznych będących podstawą sformułowania zarzutu. Odwołujący po upływie terminu na wniesienie odwołania nie może uzupełniać zarzutów odwołania. Dotyczy to zarówno podstaw prawnych, jak i faktycznych składających się na zarzut. Zgodnie z art. 224 ust. 6 Pzp, odrzuceniu jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu. Co istotne, nie istnieje jeden miarodajny sposób przedstawienia wyjaśnień w odpowiedzi na wezwanie wyjaśnień ceny. Wezwany wykonawca ma złożyć wyjaśnienia zgodnie ze wskazaniami zamawiającego i uwzględniając szczególne okoliczności sprawy. Przystępujący w odpowiedzi na wezwanie przedstawił szczegółowe wyjaśnienia oraz szereg dowodów na potwierdzenie rynkowego charakteru oferowanej ceny. Nie sposób oczekiwać od przystępującego udzielenia wyjaśnień jeszcze bardziej szczegółowych, skoro złożone wyjaśnienia w pełni odpowiadały wezwaniu zamawiającego i uwzględniały wszelkie koszty związane z realizacją zamówienia. Należy przy tym pamiętać, że „Celem instytucji rażąco niskiej ceny nie jest kreowanie po stronie wykonawcy obowiązku wykazywania szczegółowych kalkulacji odnoszących się do nawet najdrobniejszych kosztów wykonania zamówienia, ale wymaganie przedstawienia takich wyjaśnień, które przekonają zamawiającego co do powodzenia realizacji zamówienia za cenę wskazaną w ofercie poprzez zaakcentowanie aspektów mających wpływ na daną wycenę i wykazanie, że te okoliczności są realne i uzasadnione poprzez złożenie dowodów”14. Ponadto Przystępujący przedstawił szereg dowodów przystających do treści wyjaśnień. Przystępujący swoimi wyjaśnieniami obalił więc domniemanie rażąco niskiej ceny. Odwołującemu umknął fakt, że dla uznania zarzutu rażąco niskiej ceny za zasadny nie jest wystarczające samo jego podniesienie. „Odwrócenie ciężaru dowodu w przypadku zarzutu dotyczącego rażąco niskiej ceny oferty, nie oznacza, że wykonawca kwestionujący dokonaną przez zamawiającego ocenę wyjaśnień ceny konkurencyjnego wykonawcy, jest zwolniony z wykazania zasadności swoich twierdzeń i zaistnienia podstawy do odrzucenia oferty tego wykonawcy”15. Odwołujący oprócz deklaratywnych stwierdzeń dotyczących sposobu w jaki powinny zostać przedstawione wyjaśnienia i „wytycznych” w zakresie elementów koniecznych do sprawdzenia przez Izbę, w żaden sposób nie próbuje nawet wykazać, że zaoferowana przez przystępującego cena jest rażąco niska. Odwołujący w rzeczywistości kwestionuje więc nie wysokość ceny zaoferowanej przez przystępującego, a sposób przedstawienia wyjaśnień ceny. Same zastrzeżenia co do treści i szczegółowości wyjaśnień ceny, przy jednoczesnym braku kwestionowania przedstawionych w wyjaśnieniach kwot i kosztów, nie mogą prowadzić do odrzucenia oferty jako zawierającej rażąco niską cenę. Krajowa Izba Odwoławcza wielokrotnie podkreślała, że nie jest podstawą do odrzucenia oferty wykonawcy samo złożenie wyjaśnień, które w ocenie odwołującego nie są wystarczająco szczegółowe lub nieprzedłożenie wystarczających dowodów, w sytuacji, przystępujący złożył wyjaśnienia zgodnie z treścią wezwania zamawiającego, w szczególności m.in., że: wskazane
w Formularzu cenowym wartości zostały skalkulowane prawidłowo, są zgodne z intencją Przystępującego oraz obejmują pełny zakres świadczeń wymaganych dokumentacją postępowania, wyjaśnił przyczyny zastosowania różnych cen jednostkowych, wskazane ceny nie wiążą się z ograniczeniem zakresu funkcjonalnego Usługi Biznesowej, zakresu uprawnień Użytkowników ani innych świadczeń wymaganych dokumentacją postępowania oraz że korzystanie z Usługi Biznesowej przez wskazaną liczbę Użytkowników nie będzie wymagało ponoszenia przez zamawiającego dodatkowych opłat niewskazanych w Formularzu cenowym. Wyjaśnienia w kształcie przedłożonym przez przystępującego nie budziły wątpliwości zamawiającego. Podkreślenia wymaga także, że w ramach postępowania odwoławczego Izba ocenia jedynie prawidłowość czynności zamawiającego w postępowaniu, a nie samą cenę oferty. Weryfikacji podlega zatem sama czynność wezwania do złożenia wyjaśnień, ocena przez zamawiającego tych wyjaśnień, a następnie prawidłowość decyzji co do odrzucenia lub nie danej oferty. Przystępujący w należyty sposób odpowiedział na wezwanie zamawiającego, odnosząc się do kwestii wskazanych przez zamawiającego
w wezwaniu. Informacje podawane w wyjaśnieniach są konkretne i dają podstawę przełożenia ich na uchwytne i wymierne wartości ekonomiczne potwierdzone stosownymi dowodami. Obiektywnie więc zamawiający należycie dokonał oceny wyjaśnień przyjmując, że wezwany przystępujący wykazał, że jego oferta nie nosi znamion ceny rażąco niskiej. Zamawiający prawidłowo dokonał weryfikacji wyjaśnień ceny przedstawionych przez przystępującego. Cena zaoferowana przez przystępującego została skalkulowana rzetelnie i posiada ekwiwalentny charakter względem warunków przedmiotu zamówienia, sposobu jego realizacji,
z uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań dostępnych przystępującemu. Co istotne, jedynie oferta przystępującego mieści się w kwocie przeznaczonej na realizację zamówienia, ustalonej w oparciu o szacunkową wartość zamówienia. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku o sygn. akt: KIO 1886/18, wskazała, że skoro cena oferty była zbliżona do wartości zamówienia i mieściła się w kwocie przeznaczonej przez zamawiającego na jego sfinansowanie, to przy założeniu prawidłowego oszacowania wartości zamówienia, zamawiający nie miał podstaw do powzięcia wątpliwości co do rażąco niskiego charakteru zaoferowanej ceny. Cena przystępującego mieści się w poziomie wydatków, który sam zamawiający, dysponujący wiedzą o zakresie i wymaganiach przedmiotu zamówienia, uprzednio uznał za wystarczający dla jego realizacji. Zarzut nie zasługuje więc na uwzględnienie. W odniesieniu do zarzutu w zakresie niezasadnego przyznania ofercie Przystępującego 10 punktów w ramach kryterium oceny ofert pn. „Potencjał wdrożeniowy, serwisowy i rozwojowy” zamawiający przyznał się do omyłki w tym zakresie – przystępującemu powinno zostać przyznane 8 punktów w ramach kryteriów oceny ofert. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na wynik postępowania, gdyż oferta przystępującego pozostaje w dalszym ciągu najkorzystniejsza, co wynika z załączonego do stanowiska zestawienia punktowego.
Izba zgodziła się ze stanowiskiem zamawiającego co do niezasadności zarzutów odwołania. Izba wskazuje, że w ocenie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa ma znaczenie argumentacja przywołana wyżej w odniesieniu się do podobnych zarzutów w sprawie KIO 4172/26 i nie ma potrzeby jej powielania. W zakresie zarzutu co do rażąco niskiej ceny izba ustaliła, że odwołujący nie udowodnił, że przystępujący nie złożył adekwatnych wyjaśnień
w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego.
Izba nie orzeka poza zakresem zarzutów odwołania, w tym także podstawy faktycznej przywołanej w odwołaniu (podstawa prawna: 555 ustawy Pzp).
W tym stanie rzeczy, izba na podstawie art. 553 ustawy Pzp orzekła jak w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 4172/26 orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy
ust. 2, § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r.
w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania
oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. ). Wobec oddalenia odwołania, koszty ponosi odwołujący. W związku z tym, że zamawiający wniósł o zasądzenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika i złożył fakturę, izba zasądziła takie koszty na rzecz zamawiającego.
O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 4213/26 orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy
ust. 2, § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r.
w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania
oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. ). Wobec oddalenia odwołania, koszty ponosi odwołujący. W związku z tym, że zamawiający wniósł o zasądzenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika i złożył fakturę, izba zasądziła takie koszty na rzecz zamawiającego.
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji.
Przewodnicząca: ………………………….…