Sygn. akt: KIO 3963/26
POSTANOWIENIE
Warszawa, dnia 4 września 2026 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników postępowania odwoławczego w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 10 sierpnia 2026 r. przez wykonawcę Nexio Management sp. z o.o. w Warszawie
w postępowaniu prowadzonym przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie
na usługę asysty technicznej i konserwacji oraz modyfikacji i rozwoju Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji (SODiR 2.0)
postanawia:
1.umorzyć postępowanie odwoławcze,
2.znieść wzajemnie koszty postępowania odwoławczego i nakazać Urzędowi Zamówień Publicznych zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy Nexio Management sp. z o.o. w Warszawie, stanowiącej wpis od odwołania.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący: ………….…………
Sygn. akt: KIO 3963/26
U z a s a d n i e n i e
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, zwany dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 793), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest usługa asysty technicznej i konserwacji oraz modyfikacji i rozwoju Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji (SODiR 2.0).
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 27 kwietnia 2026 r., Dz.U. S: 81/2026, nr 285143-2026.
Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 10 sierpnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wniósł odwołanie wykonawca Nexio Management sp. z o.o. w Warszawie, zwany dalej „odwołującym”.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:
1)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b i c Pzp w zw. z art. 112 ust. 2 pkt 4, art. 116 ust. 1, art. 128 ust. 1 Pzp oraz pkt 7.1.2, 7.1.3 i 10.2.2.2 SWZ, a także art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji („UZNK”), art. 16 pkt 1–3 i art. 239 ust. 1 Pzp przez:
2)w przypadku nieuwzględnienia zarzutu nr 1, naruszenie art. 128 ust. 1, 4 i 5 w zw. z art. 16 pkt 1–3 oraz art. 239 ust. 1 Pzp, a także pkt 7.1.2–7.1.3 SWZ oraz postanowienia SWZ dotyczącego przeliczania wartości kontraktów wyrażonych w walutach obcych (ostatnie tiret w „Uwadze” do pkt 7.1.3 SWZ) przez zaniechanie należytego wyjaśnienia i zweryfikowania informacji oraz dokumentów przedstawionych przez P20 na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu,
3)art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 UZNK oraz art. 16 pkt 1–3 i art. 239 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty P20 jako złożonej w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, polegającego na sztucznym ukształtowaniu cen w tabeli nr 1 formularza oferty, aby uzyskać nienależną przewagę punktową,
4)art. 224 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 16 pkt 1–3 i art. 239 ust. 1 Pzp przez zaniechanie wezwania P20 do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów, dotyczących wyliczenia ceny oferty oraz jej istotnych części składowych, w tym w szczególności kalkulacji ceny ATiK i całego podkryterium CA, w tym zasad alokacji kosztów wspólnych pomiędzy ATiK i MR,
5)art. 17 ust. 2, art. 16 pkt 1–3 i art. 239 ust. 1 Pzp przez wybór oferty P20, która podlega odrzuceniu albo co najmniej nie została poddana wymaganym ustawą czynnościom wyjaśniającym, oraz przez zaniechanie wyboru oferty najkorzystniejszej spośród ofert niepodlegających odrzuceniu.
Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu:
1)unieważnienia czynności wyboru oferty P20 jako najkorzystniejszej;
2)unieważnienia czynności badania i oceny ofert w zakresie, w jakim uwzględniono ofertę P20;
3)odrzucenia oferty P20 na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b i c Pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp;
4)powtórzenia czynności badania i oceny ofert bez oferty P20;
5)wezwania Odwołującego do złożenia podmiotowych środków dowodowych na podstawie art. 126 ust. 1 Pzp, a po potwierdzeniu braku podstaw wykluczenia i spełniania warunków udziału – wyboru oferty Nexio jako najkorzystniejszej;
6)ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia żądania odrzucenia oferty P20 i uwzględnienia zarzutu nr 2 – powtórzenia czynności badania i oceny ofert, w tym wezwania P20 na podstawie art. 128 ust. 1 i 4 Pzp do złożenia, uzupełnienia lub poprawienia podmiotowych środków dowodowych oraz do przedstawienia dalszych wyjaśnień, zwrócenia się na podstawie art. 128 ust. 5 Pzp bezpośrednio do RG Log GmbH i XFortis GmbH o informacje i dokumenty źródłowe dotyczące wskazanych usług, a także dokonania niezależnej weryfikacji danych XFortis GmbH w Handelsregister B Amtsgericht Hamm, HRB 11941;
7)ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia żądania odrzucenia oferty P20 i uwzględnienia zarzutu nr 4 – powtórzenia czynności badania i oceny ofert, w tym wezwania P20, na podstawie art. 224 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 Pzp, do złożenia wyjaśnień i dowodów dotyczących ceny.
Ustalono także, że 10 sierpnia 2026 r. zamawiający zawiadomił wykonawców, iż unieważnia przeprowadzoną czynność wyboru najkorzystniejszej oferty oraz o przystępuje do ponownego badania i oceny ofert (por. ww. zawiadomienie, załącznik do odpowiedzi).
Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje.
Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła umorzyć odwoławcze, gdyż dalsze postępowanie stało się zbędne. Stosownie do art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.
Zbędność postępowania odwoławczego wynikała z faktu, że po wniesieniu odwołania zamawiający 10 sierpnia 2026 r. unieważnił przeprowadzoną czynność wyboru najkorzystniejszej oferty oraz zawiadomił, że powtórzy czynność badania i oceny ofert oraz wyboru najkorzystniejszej oferty.
Na uwagę zasługuje fakt, że czynność wyboru oferty najkorzystniejszej jest tym momentem, który wyznacza koniec procesu badania i oceny ofert, w tym analizy istnienia podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania, podstaw odrzucenia oferty, czy badania skuteczności zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstw informacji składanych przez wykonawców. Zamawiający wybierając daną ofertę jako najkorzystniejszą przesądza, że oferta ta nie podlega odrzucaniu, a wykonawca który ją złożył nie podlega wykluczeniu z udziału w postępowaniu. Skutkiem unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej było to, że zamawiający powrócił do etapu badania i oceny ofert. O zakończeniu tego procesu będzie można mówić w momencie zawiadomienia wykonawców o rezultatach badania (np. zawiadomienia o wyborze oferty najkorzystniejszej czy unieważnienia postępowania).
Dostrzeżenia wymaga również, że zgodnie z art. 513 ust. 1 ustawy Pzp odwołanie przysługuje na:
1) niezgodną z przepisami ustawy czynność zamawiającego, podjętą w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, w tym na projektowane postanowienie umowy;
2) zaniechanie czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy;
3) zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie ustawy, mimo że zamawiający był do tego obowiązany.
Z przepisu tego wynika zatem, że odwołanie nie przysługuje wobec zamiaru czy zapowiedzi dokonania bądź niedokonania jakiejś czynności. W tej sytuacji rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów skierowanych wobec historycznych, nieistniejących na moment wyrokowania, czynności zamawiającego stało się zbędne. Wykonawcom służyć będzie prawo wniesienia odwołania w terminie liczonym od dnia zawiadomienia o nowej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej lub czynności unieważnienia postępowania, gdyż dopiero w tym momencie będzie można mówić o istnieniu nowego substratu zaskarżenia (to jest czynności lub zaniechania zamawiającego).
Na konieczność umorzenia postępowania odwoławczego w analogicznej sytuacji wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Izby, por. przykładowo postanowienie Izby z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt KIO 3094/21 oraz KIO 3105/21.
W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła jak w pkt 1 sentencji.
Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.
Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” J.J., Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: D.W.., J.J.., S.M.. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.
Izba, kierując się wynikiem postępowania odwoławczego, stosując przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), postanowiła znieść wzajemnie koszty postępowania odwoławczego oraz zwrócić odwołującemu kwotę uiszczoną tytułem wpisu od odwołania.
Przewodniczący: ………….…………