Sygn. akt: KIO 3386/26

WYROK

Warszawa, dnia 4 września 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki

Protokolant: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 lipca 2026 r. przez wykonawcę Center-Gaz spółka z o.o. sp. k. w Częstochowie

w postępowaniu prowadzonym przez Szpital Powiatowy w Chrzanowie

na dostawę gazów medycznych dla Szpitala Powiatowego w Chrzanowie

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy Messer Polska sp. z o.o. w Chorzowie

orzeka:

1.uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania w zakresie pakietu nr 3 z dnia 7 lipca 2026 r.,

2.kosztami postępowania obciąża Szpital Powiatowy w Chrzanowie i:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,

2.2.zasądza od Szpitala Powiatowego w Chrzanowie na rzecz wykonawcy Center-Gaz spółka z o.o. sp. k. w Częstochowie kwotę 11.100 zł 00 gr (słownie: jedenaście tysięcy sto złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………………….…


‎
Sygn. akt: KIO 3386/26

U z a s a d n i e n i e

Szpital Powiatowy w Chrzanowie, zwany dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 793), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest dostawa gazów medycznych dla Szpitala Powiatowego w Chrzanowie.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 2 czerwca 2026 r., nr 2026/BZP 00271900/01.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 13 lipca 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wniósł odwołanie wykonawca Center-Gaz spółka z o.o. sp. k. w Częstochowie, zwany dalej „odwołującym”.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 255 pkt 6 Pzp przez bezzasadne unieważnienie części 3 postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, pomimo, że nie jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego a zamawiający nie wykazał, że wskazane w uzasadnieniu przyczyny unieważnienia – uniemożliwiają zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia części/pakietu nr 3 postępowania.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie wykonawca Messer Polska sp. z o.o. w Chorzowie. W zgłoszeniu przystąpienia, piśmie procesowym i na rozprawie wniósł o oddalenie odwołania. W zgłoszeniu, piśmie i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ, modyfikacje SWZ, oferty wykonawców złożone w postępowaniu, wezwania zamawiającego kierowane do wykonawców w toku postępowania, odpowiedzi wykonawców na ww. wezwania, zawiadomienie o unieważnieniu postępowania w części nr 3, załączniki do pism procesowych stron i uczestnika, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestnika w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Art. 255 pkt 6 Pzp stanowi, że Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Art. 457 Pzp stanowi, że:

1. Umowa podlega unieważnieniu, jeżeli zamawiający:

1) z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia, zawarł umowę ramową lub ustanowił dynamiczny system zakupów bez uprzedniego zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo przekazania Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia wszczynającego postępowanie lub bez wymaganego ogłoszenia zmieniającego ogłoszenie wszczynające postępowanie, jeżeli zmiany miały znaczenie dla sporządzenia wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo ofert;

2) zawarł umowę z naruszeniem art. 264 lub art. 308 ust. 2 lub 3 lub art. 421 ust. 1 lub 2 albo art. 577, jeżeli uniemożliwiło to Krajowej Izbie Odwoławczej uwzględnienie odwołania przed zawarciem umowy;

3) zawarł umowę przed upływem terminu, o którym mowa w art. 216 ust. 2;

4) z naruszeniem art. 314 ust. 1 pkt 3, ust. 3 i 4, art. 315 lub art. 422 ust. 2 lub 3 udzielił zamówienia objętego umową ramową;

5) z naruszeniem art. 323, art. 324 lub art. 391 ust. 4 lub 5 udzielił zamówienia objętego dynamicznym systemem zakupów.

5. Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości żądania unieważnienia umowy na podstawie art. 705 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Art. 70 5 . § 1. Kodeksu cywilnego stanowi, że Organizator oraz uczestnik aukcji albo przetargu może żądać unieważnienia zawartej umowy, jeżeli strona tej umowy, inny uczestnik lub osoba działająca w porozumieniu z nimi wpłynęła na wynik aukcji albo przetargu w sposób sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami. Jeżeli umowa została zawarta na cudzy rachunek, jej unieważnienia może żądać także ten, na czyj rachunek umowa została zawarta, lub dający zlecenie.

Ustalono, że przedmiotem zamówienia jest dostawa gazów medycznych dla Szpitala Powiatowego w Chrzanowie.

Kolejno ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział m.in.

III. Opis przedmiotu zamówienia.

1. Przedmiotem zamówienia jest Dostawa gazów medycznych dla Szpitala Powiatowego w Chrzanowie –4 pakiety.

3. Zamawiający dopuszcza składanie ofert częściowych

6. Szczegółowy opis oraz sposób realizacji zamówienia zawiera pakiet/y (kosztorys szczegółowy) oraz wzór umowy.

7. Wszystkie dostarczone produkty mają spełniać wymogi ustawy o wyrobach medycznych.

(por. SWZ w aktach sprawy)

Kolejno ustalono, że w załączniku nr 2 do SWZ (Pakiety) zamawiający wskazał, że przedmiotem zamówienia w ramach pakietu (części) nr 2 jest Tlen medyczny ciekły do dwóch zbiorników Zamawiającego wraz z transportem tego tlenu medycznego ciekłego do obydwu zbiorników. Z kolei w ramach pakietu (części) nr 3 przedmiotem zamówienia jest dostawa tlenu medycznego w butlach wraz z dzierżawą i transportem tych butli.

(por. załącznik nr 2 do SWZ, w aktach sprawy)

Kolejno ustalono, do upływu terminu składania ofert do zamawiającego w ramach części nr 3 wpłynęły oferty odwołującego i wykonawcy Messer Polska sp. z o.o. w Chorzowie (przystępującego). Z kolei w zakresie części nr 2 do zamawiającego wpłynęła wyłącznie oferta przystępującego.

(por. informacja z otwarcia ofert, w aktach postępowania, w dokumentacji przekazanej przez zamawiającego elektronicznie).

Kolejno ustalono, że pismem z 7 lipca 2026 r. zamawiający zawiadomił odwołującego o unieważnieniu postępowania w części nr 2 i nr 3 na podstawie art. 255 pkt 6 w zw. z art. 259 ust. 2 Pzp, gdyż postępowanie w zakresie tych części obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. W uzasadnieniu czynności zamawiający wskazał, co następuje.

Zamawiający dokonał podziału zamówienia na pakiety w sposób, który po otwarciu ofert okazał się wadliwy merytorycznie i technologicznie. W pakiecie nr 2 przewidziano dostawy ciekłego tlenu medycznego, natomiast w pakiecie nr 3 dostawy tlenu medycznego sprężonego w butlach.

Na etapie badania ofert Zamawiający zidentyfikował istotną i niemożliwą do usunięcia wadę polegającą na wadliwym podziale przedmiotu zamówienia na te pakiety. Przedmiotem obu części jest dostawa tlenu medycznego. Rozdzielenie tych pakietów i potencjalny wybór dwóch różnych wykonawców doprowadziłby do sytuacji, w której do instalacji szpitalnej/zbiorników dostarczany mógłby być tlen medyczny pochodzący od różnych producentów.

Zgodnie z przepisami prawa farmaceutycznego oraz względami bezpieczeństwa pacjentów, Zamawiający ma obowiązek zapewnić pełną identyfikowalność i śledzenie partii produktów leczniczych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, awarii lub decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego o wycofaniu danej partii tlenu z rynku, wymieszanie gazu od różnych producentów w obrębie tej samej infrastruktury uniemożliwiłoby wskazanie wadliwego produktu. Stwarza to bezpośrednie i niedopuszczalne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów.

Wada ta polega na błędnym ukształtowaniu opisu przedmiotu zamówienia i podziału na pakiety. Ponieważ wada została ujawniona po otwarciu ofert, ma charakter nieusuwalny w bieżącym postępowaniu. Dalsze prowadzenie procedury i zawarcie umów z różnymi dostawcami generowałoby bezpośrednie i niedopuszczalne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów. W związku z powyższym, unieważnienie pakietów 2 i 3 jest konieczne i w pełni uzasadnione.

(por. ww. zawiadomienie, w aktach sprawy, na nośniku elektronicznym przekazanym przez zamawiającego)

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności przypomnienia wymagało, że Prawo zamówień publicznych przewiduje zamknięty katalog podstaw unieważnienia postępowania uregulowany przez ustawodawcę w przepisach art. 255-258 Pzp. Unieważnienie postępowania jest także wyjątkiem od zasady zakończenia postępowania zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego. Z tego powodu przesłanki unieważnienia postępowania podlegają wykładni ścisłej. Odwołujący wniósł odwołanie wobec czynności unieważnienia postępowania w pakiecie nr 3 dokonanej przez zamawiającego pismem z 7 lipca 2026 r. Zamawiający dokonał tej czynności powołując się na przepis art. 255 pkt 6 Pzp. Zgodnie z art. 255 pkt 6 ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jak wynika z ww. przepisu, aby unieważnić postępowanie na jego podstawie konieczne jest spełnienie łącznie wszystkich przesłanek z niego wynikających:

a)wada postępowania,

b)wada niemożliwa do usunięcia,

c)wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Jak wynika z ostatniej z przywołanych przesłanek, przepis art. 255 pkt 6 Pzp łączy obowiązek unieważnienia postępowania wyłącznie z takimi wadami, które uniemożliwiają zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Nie chodzi zatem o jakąkolwiek wadę postępowania, ale o wadę kwalifikowaną. Podkreślenia wymaga więc w tym miejscu, że katalog przesłanek unieważnialności umowy w sprawie zamówienia publicznego również jest zamknięty. Przesłanki unieważnialności umowy zostały przez ustawodawcę wymienione wyczerpująco w art. 457 ust. 1 ustawy Pzp a także w art. 457 ust. 5 ustawy Pzp z zw. z art. 705 § 1 Kodeksu cywilnego.

Art. 457 Pzp stanowi, że:

1. Umowa podlega unieważnieniu, jeżeli zamawiający:

1) z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia, zawarł umowę ramową lub ustanowił dynamiczny system zakupów bez uprzedniego zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo przekazania Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia wszczynającego postępowanie lub bez wymaganego ogłoszenia zmieniającego ogłoszenie wszczynające postępowanie, jeżeli zmiany miały znaczenie dla sporządzenia wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo ofert;

2) zawarł umowę z naruszeniem art. 264 lub art. 308 ust. 2 lub 3 lub art. 421 ust. 1 lub 2 albo art. 577, jeżeli uniemożliwiło to Krajowej Izbie Odwoławczej uwzględnienie odwołania przed zawarciem umowy;

3) zawarł umowę przed upływem terminu, o którym mowa w art. 216 ust. 2;

4) z naruszeniem art. 314 ust. 1 pkt 3, ust. 3 i 4, art. 315 lub art. 422 ust. 2 lub 3 udzielił zamówienia objętego umową ramową;

5) z naruszeniem art. 323, art. 324 lub art. 391 ust. 4 lub 5 udzielił zamówienia objętego dynamicznym systemem zakupów.

Art. 457 ust 5 Pzp stanowi, że Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości żądania unieważnienia umowy na podstawie art. 705 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Wreszcie przepis art. 70 5 § 1. Kodeksu cywilnego stanowi, że Organizator oraz uczestnik aukcji albo przetargu może żądać unieważnienia zawartej umowy, jeżeli strona tej umowy, inny uczestnik lub osoba działająca w porozumieniu z nimi wpłynęła na wynik aukcji albo przetargu w sposób sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami. Jeżeli umowa została zawarta na cudzy rachunek, jej unieważnienia może żądać także ten, na czyj rachunek umowa została zawarta, lub dający zlecenie.

Dostrzeżenia wymaga również, że zgodnie z art. 260 ust. 1 Pzp obowiązkiem zamawiającego jest sporządzenie i przesłanie wykonawcy stosownego uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności unieważnienia postępowania. Obowiązek podania uzasadniania faktycznego czynności unieważnienia stanowi przejaw zasady przejrzystości postępowania, o której mowa w art. 16 Pzp. Podkreślenia wymagało również, że podanie podstawy faktycznej czynności unieważnienia jest kluczowe w celu zapewnienia wykonawcy pełnej i rzetelnej wiedzy na temat przyczyn podjęcia określonych czynności przez zamawiającego. Poznanie motywacji zamawiającego ma wpływ nie tylko na podjęcie przez wykonawcę decyzji o skorzystaniu ze środków ochrony prawnej, ale także wywiera wpływa na kształt i treść środka odwoławczego. Dopiero należycie uzasadniona czynność unieważnienia postępowania pozwala wykonawcy prawidłowo sformułować i uzasadnić zarzuty odwołania.

Wszystkie ww. przesłanki łącznie zamawiający powinien zatem wskazać w uzasadnieniu czynności unieważnienia postępowania. Podkreślić należy przy tym, że niedopuszczalne jest także rozszerzanie podstaw faktycznych i prawnych czynności unieważnienia postępowania dopiero w toku postępowania odwoławczego przed Izbą. Powyższe wynika z faktu, że zgodnie z art. 555 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Za zarzut zaś uznaje się wskazanie przez odwołującego w odwołaniu konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych, które świadczą o naruszeniu przez zamawiającego przepisów Pzp. Po wniesieniu odwołania odwołujący nie może zatem skutecznie rozszerzać podstaw faktycznych odwołania, tak aby objąć nimi zaskarżenie nowych motywów czynności zamawiającego zakomunikowanych mu dopiero na etapie postępowania odwoławczego przez Izbą.

Izba podziela zatem w całej rozciągłości stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r., XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy, sygn. akt sygn. akt XXIII Ga 416/11, iż „(…) Z punktu widzenia Zamawiającego, oznacza to że nie może on zmienić ani rozszerzać podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania po wniesieniu przez tego drugiego odwołania. W świetle związania KIO, Sądu Okręgowego i Odwołującego zarzutami podniesionymi w odwołaniu, sprzeczne z naczelną zasadą postępowania cywilnego, jaką jest zasada równouprawnienia stron, byłoby dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu Odwołującego. Wobec związania swoimi zarzutami, Odwołujący nie mógłby bowiem odnieść się do nowych okoliczności przedstawionych przez Zamawiającego, po wniesieniu odwołania. Z tych względów postępowanie Zamawiającego, polegającego na przedstawieniu nowych dowodów w odpowiedzi na odwołanie i skardze, nie można traktować jedynie jako rozszerzenia argumentacji zawartej w decyzji o wykluczeniu. Powyższej wykładni nie podważa zasada ekonomiki procesowej ani zasada dyspozycyjności formalnej czyli rozporządzania przez stronę czynnościami procesowymi. Zasady te aczkolwiek ważne, nie mogą mieć charakteru dominującego. Z punktu widzenia naczelnych zasad postępowania cywilnego z pewnością ważniejszą rolę odgrywa zasada równouprawnienia stron a dokładniej zasada równości środków procesowych. Podsumowując, skoro Odwołujący – wykonawca był związany swoimi zarzutami zawartymi w odwołaniu to również Zamawiający był związany podstawą faktyczną decyzji od której to odwołanie wniesiono. Dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji przez Zamawiającego uniemożliwiłoby jednocześnie Odwołującemu – wykonawcy przedstawienie zarzutów, co do tych nowych okoliczności. Wobec tego dowody zgłoszone przez Zamawiającego jako dotyczące okoliczności związanych z rozszerzoną podstawą faktyczną decyzji o wykluczeniu, nie mogły zostać uwzględnione (…)”. Orzeczenie to dotyczyło wprawdzie przypadków rozszerzania podstaw faktycznych i prawnych czynności odrzucenia oferty, jednakże wydźwięk orzeczenia ma charakter uniwersalny, gdyż zgodnie z art. 260 ust. 1 Pzp czynność unieważnienia postępowania podlega uzasadnieniu faktycznemu i prawnego analogicznie, jak czynność odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp. Analogicznie obowiązuje także wynikający z art. 555 Pzp uniwersalny zakaz orzekania co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu.

Odwołujący trafnie zarzucił w odwołaniu, że zamawiający w uzasadnieniu zaskarżonej czynności unieważnienia postępowania ani jednym zdaniem nie wskazał, w jaki sposób rzekoma wada postępowania uniemożliwia zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Odwołujący prawidłowo dostrzegł w pkt 16 odwołania, że Zamawiający w treści uzasadnienia nie wyjaśnia, dlaczego w jego ocenie w sprawie nie zachodzi możliwość zawarcia niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Przesłanka/okoliczność ta została kompletnie pominięta i Zamawiający jej w ogóle nie ujął.

Podkreślenia wymaga, że nie każda wada postępowania uniemożliwia zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, w rozumieniu art. 255 pkt 6 Pzp. Przepis art. 255 pkt 6 Pzp łączy bowiem obowiązek unieważnienia postępowania wyłącznie z takimi wadami, które uniemożliwiają zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Regulacja ta nakazuje zatem odwołanie się przez zamawiającego i wykazanie jednej z przesłanek unieważnienia umowy, które z kolei zostały opisane przez ustawodawcę zamkniętym katalogu w art. 457 ust. 1 ustawy Pzp a także w art. 457 ust. 5 ustawy Pzp z zw. z art. 705 § 1 Kodeksu cywilnego. Zamawiający w uzasadnieniu zaskarżonej czynności unieważnienia postępowania nie wskazał natomiast, który konkretnie przypadek unieważnialności umowy zaszedłby w sytuacji, gdyby umowa została zawarta. Powyższy brak słusznie został wytknięty przez odwołującego w odwołaniu.

Na marginesie dostrzeżenia wymagało, że zamawiający nie wskazał, który przypadek unieważnialności umowy o zamówienie publiczne wynikający z art. 457 ust. 1 Pzp lub art. 457 ust. 5 Pzp w zw. z art. 705 KC zachodzi nawet w treści odpowiedzi na odwołanie ani na rozprawie (choć jak wskazano wcześniej byłoby to spóźnione i nieskuteczne na tym etapie). Próbę uzupełnienia brakującej przesłanki podjął jedynie przystępujący. Na stronie 6 zgłoszenia przystąpienia przystępujący wskazał, że umowa zawarta w wyniku takiego postępowania podlegałaby unieważnieniu na podstawie art. 457 ust. 1 pkt 1 Pzp. Przepis ten stanowi, że Umowa podlega unieważnieniu, jeżeli zamawiający z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia, zawarł umowę ramową lub ustanowił dynamiczny system zakupów bez uprzedniego zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo przekazania Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia wszczynającego postępowanie lub bez wymaganego ogłoszenia zmieniającego ogłoszenie wszczynające postępowanie, jeżeli zmiany miały znaczenie dla sporządzenia wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo ofert. Przystępujący zdawał się utrzymywać, jakoby w myśl ww. przepisu art. 457 ust. 1 pkt 1 Pzp umowa w sprawie zamówienia publicznego podlega unieważnieniu, jeśli zamawiający z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia. Rezultat wykładni dokonanej przez przystępującego okazał się błędny zarówno biorąc pod uwagę reguły wykładni literalnej, jak i systemowej. Analizowany przepis zawiera kilka przesłanek unieważnienia umowy, lecz sformułowanie „z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia”, analogicznie jak „zawarł umowę ramową” czy „ustanowił dynamiczny system zakupów” jest zawężone jedynie do naruszeń związanych z niezamieszczeniem ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo nieprzekazaniem ogłoszenia Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej. Przyjęcie założenia, że sformułowanie „z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia”, o którym mowa w art. 457 ust. 1 pkt 1 Pzp, stanowi samodzielną przesłankę unieważnienia umowy oznaczałoby, że każde bez wyjątku naruszenie ustawy, nawet niemające wpływu na wynik postępowania, prowadziłoby do takiego skutku. W tej sytuacji wszystkie inne przesłanki unieważnienia umowy opisane odrębnie przez ustawodawcę w art. 457 ust. 1 pkt 2-5 Pzp czy art. 457 ust. 5 Pzp w zw. z art. 705 KC Pzp okazałyby się zbędne, gdyż objęte byłyby zakresem przesłanki „z naruszeniem ustawy udzielił zamówienia”. Wykładnia przepisu art. 457 ust. 1 pkt 1 Pzp dokonana jedynie przez przystępującego i to dopiero na etapie postępowania odwoławczego okazała się zatem chybiona.

Już z samego tylko tego powodu zaskarżona odwołaniem czynność unieważnienia postępowania w zakresie pakietu nr 3 z takim uzasadnieniem, jakie sporządził zamawiający 7 lipca 2026 r., okazała się chybiona. Nie wiadomo było bowiem, jaki konkretnie przypadek unieważnialności umowy w sprawie zamówienia publicznego miałby miejsce, gdyby zamawiający kontynuował postępowanie i zawarł umowę na pakiet nr 3.

Niezależnie od powyższego odwołujący w odwołaniu trafnie wytknął zamawiającemu niedostatki w opisywaniu rzekomej samej wady postępowania. Jak wynikało z uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania z 7 lipca 2026 r., zamawiający zidentyfikował wyłącznie następujące wady postępowania:

a)wadliwy podział przedmiotu zamówienia na te pakiety. Przedmiotem obu części jest dostawa tlenu medycznego. Rozdzielenie tych pakietów i potencjalny wybór dwóch różnych wykonawców doprowadziłby do sytuacji, w której do instalacji szpitalnej/zbiorników dostarczany mógłby być tlen medyczny pochodzący od różnych producentów,

b)Zgodnie z przepisami prawa farmaceutycznego oraz względami bezpieczeństwa pacjentów, Zamawiający ma obowiązek zapewnić pełną identyfikowalność i śledzenie partii produktów leczniczych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, awarii lub decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego o wycofaniu danej partii tlenu z rynku, wymieszanie gazu od różnych producentów w obrębie tej samej infrastruktury uniemożliwiłoby wskazanie wadliwego produktu. Stwarza to bezpośrednie i niedopuszczalne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów.

Nie było sporne między stronami, że – w okolicznościach tej sprawy – kontynuacja postępowania mogła doprowadzić do sytuacji, w której zamówienie w części 2 (dostawa ciekłego tlenu medycznego) zostanie powierzone przystępującemu, natomiast zamówienie w części 3 (dostawa sprężonego tlenu medycznego w butlach) – odwołującemu. Z dowodu – analiza ofert złożonych przez wykonawców dla pakietu 2 i 3 (załącznik do odpowiedzi na odwołanie) wynikało, że ofertę w części 2 złożył zamawiającemu wyłącznie przystępujący, zaś w pakiecie 3 oferta odwołującego była ofertą korzystniejszą od oferty przystępującego.

Odwołujący trafnie podniósł jednak w odwołaniu, że podział zamówienia na części, w których przedmiotem części 2 była dostawa ciekłego tlenu medycznego, natomiast w części 3 dostawa sprężonego tlenu medycznego w butlach, nie jest sam w sobie podziałem zakazanym jakimkolwiek przepisem prawa powszechnie obowiązującego. Żaden przepis nie zabrania bowiem sam w sobie, aby szpital dysponował jednocześnie tlenem ciekłym innego producenta niż producent tlenu sprężonego w butlach. Odwołujący wykazał także, że niektórzy inni zamawiający praktykują podział zamówienia na części, w których jedna dotyczy ciekłego tlenu medycznego (tlen w zbiornikach), a druga sprężonego tlenu medycznego (tlen w butlach):

a) w postępowaniu na sprzedaż i dostawę gazów medycznych dla potrzeb Szpitala Specjalistycznego im. Edmunda Biernackiego w Mielcu – vide rozdział II SWZ, gdzie w ramach grupy 2 przewidziano tlen medyczny sprężony w butlach, a w ramach grupy 3 tlen medyczny ciekły (w rozdziale III ust. 2 SWZ wskazano jednocześnie, że grupy to części zamówienia);

b) w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego o nazwie: „Dostawa gazów medycznych na potrzeby Szpitala Miejskiego w Siemianowicach Śląskich Sp. z o.o.” – tlen medyczny sprężony w butlach stanowi przedmiot pakietu nr 1, natomiast tlen medyczny ciekły pakietu nr 2 (vide r. III ust. 3 SWZ);

c) w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Dostawa gazów medycznych dla potrzeb Szpitala św. Anny w Miechowie, gdzie przedmiotem zadania 1 była dostawa ciekłego tlenu medycznego (dostawa tlenu medycznego skroplonego do zbiorników Zamawiającego), a w zad. 2 dostawa tlenu sprężonego w butlach (dostawa tlenu medycznego w butlach wraz z dzierżawą butli.);

d) w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Szpital Wojewódzki w Bielsku Białej pn. Dostawa gazów medycznych (postępowanie nr Z9/169649), gdzie przedmiotem części 1 była dostawa ciekłego tlenu medycznego z dzierżawą systemu zdalnej bezprzewodowej telemetrii, a w cz. 2 dostawa sprężonego tlenu medycznego z dzierżawą butli.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie i przystępujący w zgłoszeniu przystąpienia i w piśmie procesowym nie wskazali żadnego przepisu Pzp, z którego wynikałoby, że taki podział zamówienia na części sam w sobie jest nielegalny. Odnosząc się zaś do wyspecyfikowanych przez odwołującego przypadków z innych postępowań, przystępujący wskazał, że okoliczność ta sama w sobie nie przesądza jednak o prawidłowości takiego rozwiązania w każdym postępowaniu i przedstawił przykłady postępowań organizowanych przez innych zamawiających, jak i archiwalnych postępowań samego zamawiającego w których dostawa ciekłego tlenu medycznego oraz butli, została ukształtowana w ten sposób, że nie były one przedmiotem odrębnych części postępowania. Powyższe wynikało z dowodów, stanowiących załącznik nr 11 do zgłoszenia przystąpienia.

Zamawiający w reakcji na dowody odwołującego w odpowiedzi na odwołanie wskazał zaś, że przykładów, na jakie powołał się odwołujący, nie można porównywać z jego sytuacją. Dopiero jednak w odpowiedzi na odwołanie zamawiający wyjaśnił konkretnie, dlaczego tak uważa. Zamawiający dopiero na tym etapie ujawnił bowiem, że w Szpitalu funkcjonuje jeden układ zasilania instalacji tlenowej, obejmujący dwa zbiorniki tlenu ciekłego oraz rozprężalnie butli stanowiących źródło rezerwowe. Aktualnie cała instalacja Szpitala zasilana jest jednym rurociągiem wychodzącym z tlenowni. Obrazują to dwa dokumenty z rysunkami technicznymi i ze wskazaniem jaką drogą trafia do instalacji tlen sprężony ze zbiorników i z butli, gdzie ulega mieszaniu i jak jest dalej transportowany jednym rurociągiem zasilającym budynki Szpitala. Dopiero także w załączonej do odpowiedzi na odwołanie Opinii technicznej kierownika Działu Infrastruktury Technicznej Szpitala z 22 lipca 2026 r. (załącznik nr 6 do odpowiedzi) zamawiający zakomunikował, że „Szpitalny system tlenu nie posiada systemu nadzorującego skąd aktualnie pobierany jest tlen oraz nie posiada systemu teletransmisji zbiorników” oraz że „istnieje trwałe połączenie instalacji podstawowej (zbiorniki tlenu ciekłego) z instalacją rezerwową (rozprężalnia butli) oraz ich wspólne włączenie do jednego rurociągu zasilającego instalację gazów medycznych szpitala”. Powyższe zostało także zaprezentowane na rysunkach technicznych, stanowiących załącznik nr 6 do odpowiedzi na odwołanie. Dopiero także w załączonej do odpowiedzi na odwołanie Opinii technicznej kierownika Działu Infrastruktury Technicznej Szpitala z 22 lipca 2026 r. zamawiający wyjaśnił, że butle 2 l i 10 l są wykorzystywane indywidualnie dla pacjentów, ale już butle 50 l służą do zasilania rozprężalni.

Izba wzięła pod uwagę, że ww. uwarunkowania nie wynikały z opisu przedmiotu zamówienia zawartego w SWZ. W pkt III SWZ Opis przedmiotu zamówienia zamawiający wskazał tylko, że:

1. Przedmiotem zamówienia jest Dostawa gazów medycznych dla Szpitala Powiatowego w Chrzanowie –4 pakiety.

3. Zamawiający dopuszcza składanie ofert częściowych

6. Szczegółowy opis oraz sposób realizacji zamówienia zawiera pakiet/y (kosztorys szczegółowy) oraz wzór umowy.

Z kolei w załączniku nr 2 do SWZ (Pakiety) zamawiający ograniczył się do wskazania, że przedmiotem zamówienia w ramach pakietu (części) nr 2 jest tlen medyczny ciekły do dwóch zbiorników Zamawiającego wraz z transportem tego tlenu medycznego ciekłego do obydwu zbiorników. Z kolei w ramach pakietu (części) nr 3 przedmiotem zamówienia jest dostawa tlenu medycznego w butlach 50 l, 10 l oraz 2 l wraz z dzierżawą i transportem tych butli.

Ww. uwarunkowania nie zostały także zakomunikowane wykonawcom, w tym odwołującemu, w sposób precyzyjny w uzasadnieniu czynności unieważnienia postępowania. W uzasadnieniu unieważnienia zamawiający napisał jedynie enigmatycznie, że potencjalny wybór dwóch różnych wykonawców doprowadziłby do sytuacji, w której do instalacji szpitalnej/zbiorników dostarczany mógłby być tlen medyczny pochodzący od różnych producentów. Zamawiający nie napisał jednak nic o konkretnych, specyficznych cechach swej instalacji. Nie wspomniał ani jednym zdaniem o tym, że istnieje trwałe połączenie instalacji podstawowej (zbiorniki tlenu ciekłego) z instalacją rezerwową (rozprężalnia butli) oraz ich wspólne włączenie do jednego rurociągu zasilającego instalację gazów medycznych szpitala” ani o tym, że „Szpitalny system tlenu nie posiada systemu nadzorującego skąd aktualnie pobierany jest tlen oraz nie posiada systemu teletransmisji zbiorników”. Zamawiający nie wspomniał także, że butle 50 l będą służyły do zasilania rozprężalni. Skoro to nie sam podział zamówienia na części, ale podział w powiązaniu z jakimiś dodatkowymi uwarunkowaniami specyficznymi dla zamawiającego ma stanowić wadę postępowania, to te uwarunkowania powinny zostać szczegółowo i konkretnie opisane i zakomunikowane wykonawcom, czego jednak zabrakło.

W tej sytuacji nie można było się dziwić odwołującemu, który w pkt 6 odwołania podniósł, że nie zna podstaw twierdzenia Zamawiającego, iż (…) potencjalny wybór dwóch różnych wykonawców doprowadziłby do sytuacji, w której do instalacji szpitalnej/zbiorników dostarczany mógłby być tlen medyczny pochodzący od różnych producentów. W tym samym punkcie odwołania odwołujący trafnie także zarzucił, że okoliczność ta nie została wyjaśniona. Zresztą sam zamawiający przyznał, że butle 2 l i 10 l są wykorzystywane indywidualnie dla pacjentów. Izba stwierdziła, że próby uzupełniania uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności unieważnienia postępowania podjęte dopiero na etapie postępowania odwoławczego należało uznać za bezskuteczne. Odwołujący prawidłowo podniósł w pkt 26 odwołania, że Zamawiający jest ściśle związany treścią uzasadnienia unieważnienia cz. 2 oraz cz. 3 Postępowania, które zostało ujęte w piśmie z dnia 7 lipca 2026 r.

Zastrzeżenia Izby budziło także to, że zamawiający nie wskazał w uzasadnieniu czynności unieważnienia postępowania na żaden konkretny przepis innego niż Pzp prawa, który podział zamówienia na części miałby naruszać, wskazując na bliżej niezidentyfikowane „przepisy prawa farmaceutycznego”. Jeśli zamawiający uważał, że podział zamówienia na części narusza jakiś przepis prawa farmaceutycznego, to powinien konkretny przepis wskazać i wyjaśnić, dlaczego tak uważa. Tego w uzasadnieniu czynności unieważnienia również zabrakło. Zamawiający zaś powołał się ogólnie na „prawo farmaceutyczne”, co było niewystarczające.

Próby uzupełnienia tego braku zamawiający podjął dopiero w odpowiedzi na odwołanie i to pod wpływem argumentacji przystępującego zawartej w oświadczeniu z 22 lipca 2026 r. (załącznik nr 7 do odpowiedzi na odwołanie). Na str. 7 odpowiedzi zamawiający wskazał, że w art. 36e. ust 1 pkt 5 ppkt a ustawy Prawo Farmaceutyczne w zakresie działania niepożądanego produktu leczniczego zgłoszenie takiego przypadku powinno zawierać między innymi nazwę produktu, którego stosowanie podejrzewa się o spowodowanie tego działania niepożądanego, a także, że podmiot odpowiedzialny, który uzyskał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu a nie Wytwórca jest obowiązany do wdrożenia i utrzymania wymagań oraz obowiązków wskazanych w art. 36g. 1 w tym m.in.

a) wskazania osoby, do obowiązków której należeć będzie nadzór nad bezpieczeństwem stosowania produktów leczniczych,

b) wdrożenia i utrzymywania systemu gwarantującego, że informacje o zgłoszeniach pojedynczych przypadków działań niepożądanych, które są kierowane do tego podmiotu, będą zbierane i zestawiane w jednym miejscu.

Dodatkowo dopiero w załączonej do odpowiedzi na odwołanie opinii Kierownika Apteki Szpitalnej z 23 lipca 2026 r. znalazło się powołanie się na art. 39 ust. 5 pkt 1 Prawa farmaceutycznego, na podstawie którego wydane zostało Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań Dobrej Praktyki Wytwarzania. W opinii tej wskazano także, że zgodnie z ww. wymaganiami każda seria produktu leczniczego musi pozostawać w pełni identyfikowalna, a system jakości musi gwarantować możliwość prześledzenia drogi produktu od jego wytworzenia do odbiorcy.

Izba stwierdziła, że próby uzupełnienia uzasadnienia faktycznego czynności unieważnienia postępowania podjął także przystępujący w zgłoszeniu przystąpienia. W pkt 2.2. przystąpienia przystępujący wskazał bowiem, że Tlen medyczny stanowi produkt leczniczy w rozumieniu przepisów Prawa farmaceutycznego, a każdy podmiot odpowiedzialny ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo wprowadzanego do obrotu produktu oraz realizuje obowiązki związane z nadzorem nad bezpieczeństwem jego stosowania (tzw. „pharmacovigilance”). Obowiązki te obejmują w szczególności prowadzenie systemu monitorowania działań niepożądanych, ich dokumentowanie oraz przekazywanie właściwym organom informacji dotyczących bezpieczeństwa produktu leczniczego, zgodnie z przepisami Rozdziału 2 Prawa farmaceutycznego, w szczególności art. 36d i nast. Z kolei lekarze zobowiązani są do zgłaszania zaobserwowanych działań niepożądanych w odniesieniu do konkretnego produktu leczniczego, stosownie do art. 45a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 37 ze zm. – „Ustawa o zawodach lekarza”).

Próbę uzupełnienia uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania przystępujący podjął także w swym piśmie procesowym z 20 sierpnia 2026 r. wskazując, że Nie można wykluczyć, że podmioty lecznicze, na które powołuje się Odwołujący, wdrożyły środki pozwalające spełnić warunki wskazane w Opinii Medpipe (w szczególności rejestr serii przypisanej do źródeł zasilania, właściwe zabezpieczenia przed przepływem wstecznym, udokumentowaną ocenę ryzyka). Zamawiający natomiast – zgodnie z Odpowiedzią na odwołanie oraz stanowiskiem kierownika apteki szpitalnej – jednoznacznie stwierdził, że w obecnym stanie instalacji i sposobie prowadzenia dokumentacji nie jest w stanie zapewnić identyfikowalności serii w układzie dwóch dostawców. Izba stwierdziła, że w uzasadnieniu czynności unieważnienia postępowania zamawiający nic nie wspomniał na temat tego, że jego kierownik apteki szpitalnej uznał, iż w obecnym stanie instalacji i sposobie prowadzenia dokumentacji nie jest w stanie zapewnić identyfikowalności serii w układzie dwóch dostawców. Takich wywodów w uzasadnieniu nie było, w konsekwencji w odwołaniu nie zawarto zarzutów stanowiących polemikę z ww. okolicznościami.

Jak już wcześniej podkreślono, próby uzupełniania uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności unieważnienia postępowania podjęte dopiero na etapie postępowania odwoławczego przed Izbą należało uznać za bezskuteczne.

W konsekwencji Izba stwierdziła, że zaskarżona w odwołaniu czynność unieważnienia postępowania w pakiecie nr 3 z 7 lipca 2026 r., z takim uzasadnieniem faktycznym i prawnym, jakie sporządził zamawiający, nie odpowiadała prawu i powinna zostać unieważniona.

Izba, działając na podstawie art. 541 Pzp postanowiła oddalić zawarty w odpowiedzi na odwołanie wniosek zamawiającego o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka M.K., kierownika Działu Infrastruktury Technicznej Szpitala, z uwagi na słabą jakość załączonych rysunków technicznych na wykazanie faktu; to jest; funkcjonowania układu zasilania instalacji tlenowej obejmującej dwa zbiorniki tlenu ciekłego oraz rozprężalnie butli stanowiącą źródło rezerwowe, które tworzą jedną instalacje zasilającą budynki Szpitala jednym rurociągiem.

Zgodnie z art. 541 Pzp, Izba odmawia przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, jeżeli fakty będące ich przedmiotem zostały już stwierdzone innymi dowodami lub gdy zostały powołane jedynie dla zwłoki, a także jeżeli strona lub uczestnik postępowania odwoławczego utracili prawo powoływania dowodów w toku postępowania. Jak wynikało z uzasadnienia wniosku, został on zgłoszony z uwagi na słabą jakość załączonych rysunków technicznych. Izba stwierdziła, że rysunki techniczne, jakie zamawiający załączył do odpowiedzi na odwołanie, posiadały dostateczną jakość. Ponadto Izba stwierdziła, że dowód zmierzał do wykazania faktów, które nie były objęte uzasadnieniem faktycznym czynności unieważnienia postępowania zaskarżonej odwołaniem. Wobec powyższego prowadzenie dowodu z zeznań świadka na wskazane we wniosku okoliczności faktyczne okazało się bezcelowe, prowadziłoby jedynie do zwłoki postępowania i naruszenia przez Izbę zakazu orzekania co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu wynikającego z art. 555 Pzp.

Izba, działając na podstawie art. 541 Pzp postanowiła także oddalić zawarty w piśmie procesowym przystępującego z 20 sierpnia 2026 r. wniosek o przeprowadzenie dowodu z:

1)opinii technicznej Starszego Inżyniera Projektu Przystępującego („Opinia Przystępującego”) potwierdzonej przez ORBIT-GAZ spółka cywilna wraz z dokumentami potwierdzającymi doświadczenie i wiarygodność tego podmiotu,

2)korespondencji e‑mail z Przedsiębiorstwem Robót Instalacyjnych „INSMED” sp. z o.o. wraz z dokumentami potwierdzającymi specjalizację i wiarygodność tego podmiotu,

3)opinii Medpipe sp. z o.o. wraz z dokumentami potwierdzającymi specjalizację i wiarygodność tego podmiotu.

Izba stwierdziła, że dowody te oparte były na niedostatecznie niezakomunikowanym odwołującemu założeniu, że w szpitalu zamawiającego istnieje połączenie instalacji podstawowej (zbiorniki tlenu ciekłego) z instalacją rezerwową (rozprężalnia butli) oraz ich wspólne włączenie do jednego rurociągu zasilającego instalację gazów medycznych szpitala, a także, że butle z tlenem dostarczane w ramach pakietu nr 3 zamówienia będą służyły do zasilania rozprężalni. Dowody te zmierzały zatem do wykazania faktów, które nie były objęte uzasadnieniem faktycznym czynności unieważnienia postępowania zaskarżonej odwołaniem. Wobec powyższego prowadzenie dowodu z tych dokumentów na wskazane we wniosku okoliczności faktyczne okazało się bezcelowe, prowadziłoby jedynie do zwłoki postępowania, a także naruszenia przez Izbę zakazu orzekania co do zarzutów, które nie zostały przedstawione w odwołaniu wynikającego z art. 555 Pzp.

Stosownie do art. 553 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Orzeczenie Izby, o którym mowa w pkt 1 sentencji, miało charakter merytoryczny, gdyż odnosiło się do uwzględnienia odwołania. Z kolei orzeczenie Izby zawarte w pkt 2 sentencji miało charakter formalny, gdyż dotyczyło kosztów postępowania, a zatem było postanowieniem. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05 (OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 553 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok. Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym (pkt 1 sentencji) i formalnym (pkt 2 sentencji), całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku.

Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanej sprawie stwierdzone naruszenie art. 255 pkt 6 Pzp może mieć istotny wpływ na wynik postępowania w ramach pakietu nr 3, gdyż zamawiający bezzasadnie unieważnił postępowanie w ramach pakietu nr 3 z przyczyn wskazanych w piśmie z dnia 7 lipca 2026 r.

W świetle art. 554 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, uwzględniając odwołanie, Izba może jeżeli umowa nie została zawarta:

a) nakazać wykonanie lub powtórzenie czynności zamawiającego albo

b) nakazać unieważnienie czynności zamawiającego, albo

c) nakazać zmianę projektowanego postanowienia umowy albo jego usunięcie, jeżeli jest niezgodne z przepisami ustawy.

Na ww. podstawie Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania w ramach pakietu nr 3 z dnia 7 lipca 2026 r.

Wobec powyższego, na podstawie art. 554 ust. 1 pkt 1 i art. 554 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” J.J., Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: D.W.., J.J.., S.M.. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.

W analizowanej sprawie odwołanie okazało się zasadne. Odpowiedzialność za wynik postępowania ponosił zatem zamawiający. Na koszty postępowania składał się wpis od odwołania uiszczony przez odwołującego w kwocie 7.500 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika odwołującego w kwocie 3.600 zł, ustalone na podstawie rachunku złożonego do akt sprawy, łącznie 11.100 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 557 oraz art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący: ………………….…