Sygn. akt: KIO 4870/25

WYROK

Warszawa, dnia 15 grudnia 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodnicząca: Emilia Garbala

Protokolant: Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 3 listopada 2025 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: MAXTO ITS sp. z o.o., ul. Willowa 87, 32-085 Modlniczka oraz Suntar sp. z o.o., ul. Marii Drozd 12, 33-100 Tarnów,

w postępowaniu prowadzonym przez: Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, Al. J. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów,

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: K.L. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. „HORYZONT” K.L., ul. Parkowa 6, 38-300 Gorlice,

orzeka:

1.uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów nr 3 i nr 8 i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, odtajnienie wyjaśnień rażąco niskiej ceny złożonych przez wykonawcę K.L. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. „HORYZONT” K.L., odrzucenie oferty tego wykonawcy na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert,

2.w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

3.kosztami postępowania obciąża zamawiającego w części 2/5 oraz odwołującego w części 3/5, i:

3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego,

3.2.zasądza od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 7 440 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy czterysta czterdzieści złotych zero groszy) stanowiącą należną część kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Przewodnicząca: …………………………

Sygn. akt: KIO 4870/25

UZASADNIENIE

Zamawiający – Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, Al. J. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa sprzętu komputerowego dla sądów z obszaru apelacji rzeszowskiej”, numer referencyjny: OKAiZP.261.2.2025. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 01.08.2025 r., nr 146/2025 505401-2025.

W dniu 03.11.2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: MAXTO ITS sp. z o.o., ul. Willowa 87, 32-085 Modlniczka oraz Suntar sp. z o.o., ul. Marii Drozd 12, 33-100 Tarnów (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1)art. 239 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez wybór oferty wykonawcy Horyzont, pomimo że nie jest to oferta najkorzystniejsza,

2)art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Horyzont z uwagi na jej niezgodność z warunkami zamówienia,

3)art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Horyzont jako oferty zawierającej rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia (w uzasadnieniu wskazano braki w złożonych wyjaśnieniach),

4)art. 107 ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp poprzez wezwanie do złożenia/uzupełnienia dokumentu przedmiotowego służącego potwierdzeniu zgodności z cechami lub kryteriami określonymi w opisie kryteriów oceny ofert,

5)art. 223 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp poprzez prowadzenie negocjacji z Horyzont w zakresie treści oferty i w konsekwencji poprawienie omyłki niezgodnie z ww. przepisami,

6)art. 223 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wezwania Horyzont do wyjaśnień treści oferty (w uzasadnieniu zarzut opisany jako ewentualny),

7)art. 224 ust. 1 i art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wezwania Horyzont do udzielenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny oferty, pomimo że złożone wyjaśnienia wskazują, że cena wydaje się ona rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia i nadal powinna budzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami przez niego określonymi – jeśli Izba uzna, że dopuszczalne jest ponownie wezwanie tego wykonawcy do złożenia takich wyjaśnień (w uzasadnieniu zarzut opisany jako ewentualny),

8)art. 74 ust. 1 - 3 w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odtajnienia dokumentów/informacji - wyjaśnień w zakresie ceny złożonych przez Horyzont, mimo że Horyzont nie wykazał, aby zawierały one informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa,

9)art. 16 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców i nieprzejrzysty.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1)powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

2)odrzucenia oferty Horyzont,

3)odtajnienia wyjaśnień ceny Horyzont i udostępnienia ich Odwołującemu.

W dniu 07.11.2025 r. wykonawca K.L. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. „HORYZONT” K.L., ul. Parkowa 6, 38-300 Gorlice (dalej: „Przystępujący”) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie.

Pismem z dnia 04.12.2025 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. Pismem z dnia 05.12.2025 r. Przystępujący przedstawił swoją argumentację również wnosząc o oddalenie odwołania.

W trakcie rozprawy Strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie (Przystępujący nie stawił się).

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.

Przedmiotem zamówienia jest dostawa sprzętu komputerowego dla sądów z obszaru apelacji rzeszowskiej. Przedmiot zamówienia został podzielony na 4 części (pakiety). Niniejsze postępowanie odwoławcze dotyczy pakietu nr 2, którego przedmiotem jest dostawa komputerów All-in-One do 24,5 cala.

W rozdziale VII specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SWZ”) w pkt 7.4. Zamawiający wskazał wymagane przedmiotowe środki dowodowe, w tym dla pakietu nr 2:

 Deklaracje zgodności CE dla oferowanego modelu komputera lub równoważna,

 Wynik testu CPU Mark dla oferowanego procesora,

 Certyfikat dla producenta oferowanego sprzętu potwierdzający wdrożenie wymagań określonych w normie PN-EN ISO 9001 lub równoważny dokument wydany przez niezależny od producenta podmiot, potwierdzający spełnienie tych wymagań,

 Certyfikat dla producenta oferowanego sprzętu potwierdzający wdrożenie wymagań określonych w normie PN-EN ISO 14001 lub równoważny dokument wydany przez niezależny od producenta podmiot, potwierdzający spełnienie tych wymagań,

 Certyfikat dla producenta oferowanego sprzętu potwierdzający wdrożenie wymagań określonych w normie PN-EN ISO 50001 lub równoważny dokument wydany przez niezależny od producenta podmiot, potwierdzający spełnienie tych wymagań,

 Dokument (karta katalogowa lub specyfikacja techniczna lub oświadczenie producenta lub oświadczenie autoryzowanego przedstawiciela producenta), potwierdzający zaoferowane parametry urządzenia w zakresie wskazanym w SWZ,

 certyfikat Microsoft dla oferowanego modelu komputera, potwierdzający poprawną współpracę z oferowanym systemem operacyjnym Windows 11 Professional lub nowszym (Zamawiający dopuszcza dokument w postaci wydruku ze strony Microsoft WHCL lub oświadczenie producenta komputera), a w przypadku zaoferowania równoważnego systemu operacyjnego certyfikat producenta tego systemu operacyjnego dla oferowanego modelu komputera, potwierdzający poprawną współpracę z oferowanym systemem operacyjnym (Zamawiający dopuszcza dokument w postaci wydruku ze strony producenta systemu operacyjnego lub oświadczenie producenta komputera),

 Certyfikat EPEAT Gold dla Polski – dopuszcza się wydruk ze strony: https://www.epeat.net/search-computers-and-displays

 Certyfikat Energy STAR – dopuszcza się wydruk ze strony: https://www.energystar.gov/productfinder/product/certified-computers/results

 Certyfikat TCO lub równoważny.

Zamawiający wskazał też, że jeżeli wykonawca nie złoży wraz z ofertą przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w pkt 7.4 powyżej lub złożone przedmiotowe środki dowodowe będą niekompletne, Zamawiające wezwie Wykonawcę do ich złożenia lub uzupełnienia w terminie nie krótszym niż 3 dni.

W rozdziale XII pkt 2 SWZ zamawiający wskazał: Cena winna zawierać wszelkie koszty Wykonawcy związane z realizacją przedmiotu umowy (w szczególności wszelkie podatki i koszty związane z prawidłowym wykonaniem przedmiotu umowy, które mogą powstać w trakcie jej realizacji, w szczególności: koszt przedmiotu umowy, podatki, koszt transportu, rozładunku, wdrożenia, montażu, wsparcia, usług powdrożeniowych, wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich i praw zależnych, własność egzemplarzy i nośników Utworów, koszty licencji, marżę i szkolenia oraz inne niezbędne do prawidłowego wykonania niniejszego zamówienia), co oznacza, iż Wykonawcy nie przysługują w stosunku do Zamawiającego ani jednostek sądownictwa żadne dodatkowe roszczenia z tego tytułu.

W poz. 6 i 7 tabeli na str. 7 OPZ (zał. nr 1.2. do SWZ) Zamawiający zamieścił wymogi:

W rozdziale XVI SWZ zamawiający opisał kryteria oceny ofert, w tym dla pakietu nr 2:

Zamawiający wskazał też, że: Ocena w zakresie w/w kryteriów odbędzie się na podstawie złożonych w Formularzu ofertowym - Załączniku Nr 2 oraz Załączniku Nr 1 (odpowiednio 1.1.-1.4.) do SWZ - oświadczeń lub oświadczeń i dokumentów (jeśli dotyczy).

Przystępujący złożył ofertę z ceną 1.228.032,00 zł brutto (za zamówienie podstawowe). Przystępujący zaoferował komputer HP ProOne 440 G9, przy czym cena jednego komputera wynosiła 4.797,00 zł brutto. Jednocześnie w zał. 1.2. złożonym wraz z ofertą Przystępujący w poz. 6 wskazał: „Dysk M.2 SSD NVME TLC o pojemności 256 GB”, natomiast w poz. 7 nie wypełnił miejsca dotyczącego rodzaju złączy RJ-45. Ponadto Przystępujący dołączył do oferty jako przedmiotowy środek dowodowy tylko wynik testu CPU Mark dla oferowanego procesora.

W dniu 10.09.2025 r. Zamawiający:

1)na podstawie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp wezwał Przystępującego do złożenia brakujących przedmiotowych środków dowodowych,

2)na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień, jaki oferuje rodzaj złączy RJ-45,

3)na podstawie art. 224 ust.1 i ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień dotyczących elementów oferty, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu lub ich istotnych części składowych oferty mających wpływ na wysokość ceny. Zamawiający wskazał, że cena oferty Przystępującego jest niższa o 39,06% od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o VAT oraz odwołał się do art. 224 ust. 3 ustawy Pzp.

W dniu 16.09.2025 r. Przystępujący:

1)przedłożył przedmiotowe środki dowodowe;

2)wyjaśnił, że: „zaoferowany komputer All-in-One: HP ProOne 440 G9 wyposażony jest w złącze 1 x LAN RJ-45 o prędkości 10/100/1000. Wykonawca do wyjaśnień załącza QuickSpecs (plik „Opis techniczny” wraz z tłumaczeniem) producenta HP potwierdzający spełnianie wymogów postępowania. We wskazanej oficjalnej dokumentacji producenta HP, na stronie nr 9 (plik „Opis techniczny” wraz z tłumaczeniem) wskazany jest wymagany rodzaj złącza RJ-45 – zintegrowany kontroler Ethernet 10/100/1000, który jest jednakowy dla całej serii komputerów stacjonarnych HP Pro Series 400 G9. W zaoferowanym modelu producent oferuje tylko i wyłącznie złącze LAN RJ 45 (10/100/1000) w każdej konfiguracji sprzętowej i nie występuje żaden inny model złącza, co definitywnie potwierdza oficjalna dokumentacja producenta Firmy HP”. Do wyjaśnień Przystępujący dołączył dokument QuickSpecs dotyczący oferowanego komputera z zaznaczonym fragmentem: „Integrated 10/100/1000 Ethernet Controller”;

3)złożył wyjaśnienia rażąco niskiej ceny (bez dowodów), których treść zastrzegł jako tajemnicę przedsiębiorstwa.

W dniu 26.09.2025 r. Zamawiający zawiadomił Przystępującego o poprawieniu w jego ofercie na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp omyłki poprzez dopisanie w poz. 6 załącznika 1.2.: „rodzaj: (10/100/1000)”. Zamawiający dodał, że „mając wskazany w ofercie Wykonawcy konkretny model sprzętu, a to komputer All-in-One do 24,5 cala: HP ProOne 440 G9, jest w stanie uzyskać brakujący element formularza na podstawie przesłanych przez Wykonawcę dokumentów i wyjaśnień oraz ogólnodostępnej karty technicznej sprzętu”.

W dniu 24.10.2025 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego. Uzasadniając wybór Zamawiający wskazał: „W przedmiotowym postępowaniu złożono dwie ważne oferty, niepodlegające odrzuceniu. Zamawiający wymagał od Wykonawcy złożenia obok oferty również Załącznika Nr 1.2 do SWZ, określającego ceny jednostkowe oferowanego sprzętu oraz jego parametry techniczne. Wśród informacji tych znajdują się parametry, których uzupełnienie lub potwierdzenie stanowi oświadczenie, na podstawie którego, zgodnie z zapisami Rozdziału XVI pkt 2 SWZ, Zamawiający dokonał weryfikacji informacji niezbędnych do przyznania punktów w pozacenowych kryteriach oceny ofert. Ponadto Zamawiający w dokumentach zamówienia nie wskazał konieczności przedłożenia dodatkowych przedmiotowych środków dowodowych, niezbędnych do przyznania punktów w pozacenowych kryteriach oceny ofert. Mając na uwadze powyższe, Zamawiający ocenił ofertę Wykonawcy, na podstawie złożonych w przedmiotowym postępowaniu w Formularzu ofertowym – Załączniku Nr 2 oraz Załączniku Nr 1.2 do SWZ oświadczeń, przyznając ofercie odpowiednią ilość punktów wg zestawienia jak niżej. W Rozdziale VII SWZ pkt 7.4 wskazano katalog przedmiotowych środków dowodowych, których złożenia wraz z ofertą wymagał Zamawiający. Zamawiający nie wskazał, by któryś z tych dokumentów miał służyć potwierdzeniu parametrów oferowanego sprzętu w ramach kryteriów oceny ofert. Przedmiotowe środki dowodowe służyły jedynie weryfikacji wymogów określonych przez Zamawiającego w ramach opisu przedmiotu zamówienia, nie zaś potwierdzeniu pewnych wymagań czy cech opisanych w kryteriach oceny ofert. Dodatkowo, w dalszej części SWZ w Rozdziale VII pkt 8, Zamawiający wskazał na możliwość złożenia lub uzupełnienia wszystkich przedmiotowych środków dowodowych w sytuacji, gdy Wykonawca nie złoży ich wraz z ofertą, co potwierdza, że są to dokumenty wymagane na poczet spełnienia wymogów określonych przez Zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia, nie zaś kryteriów oceny ofert”.

Z informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty wynika, że Przystępujący w każdym z kryteriów oceny ofert uzyskał maksymalną liczbę punktów, w tym również w pięciu kryteriach dotyczących parametrów sprzętu, w których uzyskał w sumie 25 pkt. Punktacja ofert Odwołującego i Przystępującego różniła się tylko w kryterium ceny. Łącznie oferta Przystępującego uzyskała 100 pkt, a Odwołującego – 76,79 pkt.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje.

W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane zaniechania Zamawiającego.

Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Zarzut dotyczący niezgodności oferty z warunkami zamówienia.

Odwołujący postawił w odwołaniu zarzut zaniechania odrzucenia oferty Przystępującego z powodu zaoferowania przez niego modelu komputera HP ProOne 440 G9 z dyskiem: „M.2 SSD NVME TLC o pojemności 256 GB”. Jak wskazał Odwołujący: „dysk TLC w Komputerze HP ProOne 440 G9 AiO nie posiada pojemności 256 GB deklarowanej przez Horyzont, dyski o takiej pojemności nie są dyskami TLC, więc nie spełniają przedmiotowego wymagania. Najmniejsza pojemność dysku TLC w tym Komputerze to pojemność 512 GB i taką lub wyższą pojemność dysku należało zaoferować, aby spełnić wymaganie (…). Tymczasem Horyzont zaoferował w rzeczywistości produkt nieistniejący na rynku (Komputer producenta HP, zawierający dysk TLC o pojemności 256 GB) lub ewentualnie zaoferował produkt, który na rynku jest dostępny, ale nie spełnia wymogów określonych przez Zamawiającego (Komputer zawierający dysk o pojemności 256 GB, który nie jest dyskiem TLC)”. Na poparcie swojego stanowiska Odwołujący przedstawił w dniu rozprawy następujące dowody:

1)oświadczenie prezesa zarządu spółki HP Inc Polska sp. z o.o., będącej autoryzowanym przedstawicielem producenta sprzętu komputerowego HP w Polsce, że: „Komputer HP ProOne 440 G9 AiO aktualnie nie występuje w konfiguracji z dyskiem M.2 SSD NVME TLC o pojemności 256 GB. Dyski TLC dostępne w tym komputerze mają pojemność 512 GB lub większą. Wymiana dysku w tym komputerze we własnym zakresie może powodować że wady komputera wywołane taką wymianą nie będą naprawiane w ramach gwarancji producenta. Dla komputera HP ProOne 440 G9 dysk 256 GB TLC możliwy był do skonfigurowania jedynie wraz z procesorami Intel Core 12 generacji”,

2)screen ze strony internetowej HP, w którym wskazano m.in. „256 GB.M2 2280 PCIe NVMe Solid State Drive”,

3)screeny ze stron sklepów internetowych z cenami komputera HP ProOne 440 G9 AiO i z opisami, z których wynika, że ww. model komputera z dyskiem o pojemności 256 GB występuje tylko wraz z procesorem 12 lub 13 generacji, większość zaś komputerów w tym modelu posiada dyski z pojemnością 512 GB lub 1000 GB,

4)zestawienie własne informacji z ww. screenów z zaznaczeniem przy komputerach z dyskiem o pojemności 256 GB, że: „dostępne 2 sztuki”, „brak dostępności – sprzęt na zamówienie”, „brak dostępności – zapytaj Handlowca – gwarancja 1 rok”.

Odpierając zarzuty Odwołującego Zamawiający przedstawił wraz z odpowiedzią na odwołanie i w dniu rozprawy następujące dowody:

1)dokument QuickSpecs, w którym na str. 19 wskazano m.in.: „Dysk SSD M.2 2280 PCIe NVMe z trzema warstwami 256”,

2)dokument Datasheet , w którym wskazano „256 GB up to 2 TB PCIe NVMe™ TLC M.2 SSD”, jak też wskazano procesory m.in. 12, 13 i 14 generacji (tylko w j. angielskim),

3)specyfikację techniczną HP, w której wskazano m.in. „256 GB M.2 2280 PCIe NVMe TLC SSD”, jak też wskazano procesory m.in. 12 i 13 generacji (tylko w j. angielskim),

4)zestawienie własne z linkami do sklepów internetowych z zaznaczeniem cen komputera HP ProOne 440 G9 AiO i z opisami, z których wynika, że ww. model komputera z dyskiem o pojemności 256 GB występuje tylko wraz z procesorem 12 lub 13 generacji, większość zaś komputerów w tym modelu posiada dyski z pojemnością 512 GB lub 1000 GB,

5)screen z chata HP, w którym wskazano, że jest dostępny model komputera All-in-One HP ProOne 440 G9 z dyskiem o pojemności 256 GB,

6)umowę realizacyjną nr WZP-43-30/2024 z 27.02.2024 r. zawartą między Sądem Apelacyjnym w Krakowie a konsorcjum: Maxto ITS sp. z o.o., Suntar sp. z o.o. i MBA sp. z o.o. wraz z Formularzem ofertowym, w którym zaoferowano komputer ProOne 440 G9 i wraz z opisem przedmiotu zamówienia, w którym wymagano dysku o pojemności 256 GB oraz procesora 13 generacji,

7)opis techniczny dysku z pojemnością 256 GB zamontowanego w komputerze dostarczonym do Sądu Rejonowego w Wieliczce, zweryfikowanego na podstawie ww. umowy i na podstawie numeru seryjnego konkretnego komputera (tylko w j. angielskim).

Ponadto Przystępujący dołączył do swojego pisma procesowego z 05.12.2025 r. dowód w postaci karty produktu (Datasheet – w j.polskim), w której wskazano: „256 GB maksymalnie TB Dysk SSD M.2 TLC PCIe® NVMe”, jak też wskazano procesory m.in. 12, 13 i 14 generacji.

W pierwszej kolejności Izba zauważa, że dowody złożone przez Odwołującego wskazują na niemożność zaoferowania dysku z pojemnością 256 GB przy jednoczesnym zastosowaniu procesora innego niż procesor 12 generacji. Również na rozprawie Odwołujący podkreślał, że w załączniku 1.2. Przystępujący wskazał procesor Intel Core i5-14500T, czyli procesor 14 generacji, co wyklucza możliwość zainstalowania dysku z pojemnością 256 GB. Należy jednak zwrócić uwagę, że w odwołaniu Odwołujący nie powoływał się na kwestię procesora. Innymi słowy: w odwołaniu Odwołujący nie twierdził, że dysk o pojemności 256 GB może być zastosowany wyłącznie z procesorem 12 generacji, zatem zaoferowanie przez Przystępującego procesora 14 generacji świadczy o zaoferowaniu przez niego produktu nieistniejącego.

W związku z tym należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 555 ustawy Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Przy czym „zarzut” w postępowaniu odwoławczym przed Izbą jest rozumiany jako substrat okoliczności faktycznych i prawnych, które zostały wskazane w odwołaniu i to właśnie one zakreślają zakres tego zarzutu. Innymi słowy: podane w odwołaniu okoliczności faktyczne będące podstawą postawienia zarzutu (w tym argumentacja zawarta w uzasadnieniu odwołania), jak też wskazane podstawy prawne tego zarzutu, określają jego granice (choć w przypadkach oczywistych Izba może samodzielnie dokonać subsumpcji). Oznacza to, że argumentacja (okoliczności faktyczne lub prawne) niezawarta w odwołaniu, a podnoszona przez odwołującego na dalszym etapie postępowania odwoławczego np. w kolejnych pismach procesowych lub na rozprawie, nie może być wzięta przez Izbę pod uwagę, gdyż stanowi już nowe zarzuty, które nie mogą być przez Izbę rozpoznane. Powyższe znajduje potwierdzenie w konsekwentnym orzecznictwie Izby i sądów, w tym np. w wyroku z dnia 09.05.2024 r. o sygn. akt XXIII Zs 16/24, w którym Sąd Okręgowy stwierdził: „Izba jest związana zarzutami odwołania i nie może wyjść poza ich zakres. Jednoznacznie wskazuje to zatem na konieczność ich przemyślanego i precyzyjnego formułowania przez odwołującego. Możliwość stawiania zarzutów upływa z terminem na wniesienie odwołania. Jeżeli więc odwołujący na późniejszym etapie postępowania odwoławczego podnosi okoliczności, które nie zostały wyraźnie i wprost ujęte w treści wniesionego odwołania, to ich spóźnione wskazywanie nie może być brane przez Izbę pod uwagę. Nawet jeżeli odwołujący próbowałby powiązać nowe zarzuty z ogólnie zakreślonymi okolicznościami faktycznymi wskazanymi w odwołaniu. Brak precyzyjnego przywołania podstawy prawnej i uzasadnienia zarzutu prowadzi do braku możliwości rozpatrzenia tego zarzutu przez Izbę (…). Stosownie zaś do treści art. 535 ustawy PZP odwołujący może przedstawiać dowody aż do zamknięcia rozprawy, natomiast okoliczności faktyczne, z których chce wywodzić skutki prawne, musi uprzednio przedstawić precyzyjnie w odwołaniu, pod rygorem ich nieuwzględnienia przez Krajową Izbę Odwoławczą z uwagi na treść wspomnianego już art. 555 ustawy PZP. Rozgraniczenia wymagają bowiem okoliczności faktyczne konstytuujące zarzut, czyli określone twierdzenia o faktach, z których wywodzone są skutki prawne, od dowodów na ich poparcie. W pierwszej kolejności w postępowaniu odwoławczym muszą zostać wskazane fakty, z których wywodzone są przez odwołującego skutki prawne”. Skoro zatem Odwołujący nie wskazywał w odwołaniu na generację procesora, przy której może być zainstalowany dysk z pojemnością 256 GB, to podnoszenie tej kwestii dopiero na rozprawie i w dowodach (składanych po wniesieniu odwołania - w dniu rozprawy) jest już działaniem spóźnionym, gdyż kwestia ta stanowi w istocie nowy zarzut, który nie podlega rozpoznaniu przez Izbę w myśl art. 555 ustawy Pzp.

Niezależnie od powyższego Izba zwraca uwagę na treść art. 506 ustawy Pzp, zgodnie z którym:

1. Postępowanie odwoławcze jest prowadzone w języku polskim.

2. Wszystkie dokumenty przedstawia się w języku polskim, a jeżeli zostały sporządzone w języku obcym, strona oraz uczestnik postępowania odwoławczego, który się na nie powołuje, przedstawia ich tłumaczenie na język polski. W uzasadnionych przypadkach Izba może żądać przedstawienia tłumaczenia dokumentu na język polski poświadczonego przez tłumacza przysięgłego.

Powyższe reguły dotyczące składania dokumentów w języku polskim odnoszą się także do dowodów w postaci dokumentów. Tymczasem Zamawiający złożył szereg dowodów opisanych powyżej w pkt 2, 3 i 7 wyłącznie w języku angielskim bez tłumaczenia na język polski, co powoduje, że nie mogą one zostać dopuszczone i poddane ocenie Izby.

Reasumując, z uwagi na treść art. 555 ustawy Pzp i art. 506 ustawy Pzp, Izba rozpoznając niniejszy zarzut, pominęła w ocenie kwestię generacji procesora oraz dowody złożone przez Zamawiającego w postaci Datasheet, specyfikacji technicznej HP i opisu dysku zamontowanego w komputerze dostarczonym do Sądu Rejonowego w Wieliczce.

Ponadto Izba pominęła dowód złożony przez Zamawiającego w postaci umowy realizacyjnej nr WZP-43-30/2024 z 27.02.2024 r. zawartej między Sądem Apelacyjnym w Krakowie a konsorcjum: Maxto ITS sp. z o.o., Suntar sp. z o.o. i MBA sp. z o.o., ponieważ przedmiot zamówienia w tym przypadku nie obejmował wymogu pamięci TLC, zatem umowa ta nie dotyczy takiej samej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszym postępowaniu i w konsekwencji dowód ten pozbawiony jest mocy dowodowej (art. 542 ust. 1 ustawy Pzp).

Opierając się zatem na pozostałej argumentacji i dowodach złożonych przez Strony i Przystępującego Izba stwierdziła, że w odwołaniu Odwołujący podkreślał, że nie istnieje komputer HP mający dysk o pojemności 256 GB będący jednocześnie dyskiem TLC. Wobec tak sformułowanego zarzutu Izba ustaliła, że:

z dowodu złożonego przez Zamawiającego w postaci screenu z chata HP wynika, że: „w katalogu HP Store znajdziesz różne konfiguracje serii ProOne 440 G9, a dysk 256 GB M.2.NVMe TLC jest jedną z opcji pamięci masowej oferowanych w tych komputerach”,

z dowodu złożonego przez Zamawiającego (a także przez Przystępującego w odpowiedzi na wezwania Zamawiającego) w postaci dokumentu QuickSpecs wynika, że występuje dysk o pojemności 256 GB z pamięcią TLC („Dysk SSD M.2 2280 PCIe NVMe z trzema warstwami 256”),

z dowodu złożonego przez Przystępującego w postaci karty produktu (Datasheet – w j.polskim) wynika, że występuje dysk o pojemności 256 GB z pamięcią TLC („256 GB maksymalnie TB Dysk SSD M.2 TLC PCIe® NVMe”),

z dowodu złożonego przez Odwołującego w postaci oświadczenia prezesa zarządu spółki HP Inc Polska sp. z o.o. wynika, że komputer HP ProOne 440 G9 AiO nie występuje w konfiguracji dysku o pojemności 256 GB z pamięcią TLC,

z dowodu złożonego przez Odwołującego w postaci screenu ze strony internetowej HP wynika, że występuje dysk „256 GB.M2 2280 PCIe NVMe Solid State Drive”, czyli bez pamięci TLC,

z dowodów złożonych przez Odwołującego i Zamawiającego w postaci screenów ze stron sklepów internetowych i zestawień z linkami do tych stron wynika, że komputer HP ProOne 440 G9 AiO z dyskiem o pojemności 256 GB nie występuje z pamięcią TLC (w poz. 3 – brak informacji, w poz. 5 – „Dysk SSD M.2 256 GB PCIe NVMe”, w poz. 7 – „Dysk SSD M.2 256 GB PCIe NVMe”).

Na podstawie ww. dowodów przedstawionych przez Strony nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, że nie istnieje komputer ProOne 440 G9 AiO produkowany przez HP w konfiguracji dysku TLC z pojemnością 256 GB, zwłaszcza że, jak wskazano już wyżej, zarzut dotyczący generacji procesora nie został podniesiony w odwołaniu, co oznacza, że na obecnym etapie Izba nie może uwzględnić w swojej ocenie dodatkowo kwestii procesora.

W związku z tym należy podkreślić, że niezgodność z warunkami zamówienia, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, zachodzi wówczas, gdy oferta wykonawcy jest niezgodna z jasno wyrażonym postanowieniem zawartym w dokumentach zamówienia (art. 7 pkt 29 ustawy Pzp) i niezgodność ta ma charakter niewątpliwy. Zamawiający nie może zatem odrzucić oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, jeżeli nie można jednoznacznie stwierdzić, jaki wymóg wynika z warunków zamówienia lub czy oferta wykonawcy rzeczywiście jest niezgodna z warunkami zamówienia. Odrzucenie oferty w sytuacji braku wyraźnego wymagania, z którym oferta ta miałaby być niezgodna lub w sytuacji, gdy nie można bez wątpliwości stwierdzić niezgodności oferty z określonym wymaganiem, stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad udzielania zamówień, o których mowa w art. 16 ustawy Pzp.

W przedmiotowym postępowaniu Zamawiający jasno sformułował wymóg co do dysku TLC o pojemności 256 GB, natomiast w oparciu o dowody przedstawione przez Strony, w tym przede wszystkim przez Odwołującego, nie sposób jednoznacznie stwierdzić, że taki dysk w oferowanym komputerze nie może istnieć. Izba przypomina przy tym, że zgodnie z art. 534 ust. 1 ustawy Pzp strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar dowodu w tym przypadku spoczywał zatem na Odwołującym, którego dowody w konfrontacji z dowodami złożonymi przez Zamawiającego i Przystępującego oraz wobec niepodniesienia w odwołaniu zarzutu dotyczącego generacji procesora, okazały się niewystarczające do stwierdzenia, że w komputerze HP ProOne 440 G9 AiO nie występuje dysk TLC z pojemnością 256 GB. W konsekwencji, skoro nie można bez wątpliwości - w świetle treści odwołania i dowodów złożonych przez Odwołującego - stwierdzić niezgodności oferty Przystępującego z warunkiem posiadania dysku TLC o pojemności min. 256 GB, to nie można też stwierdzić, że oferta ta podlega odrzuceniu jako niezgodna z warunkami zamówienia. Dlatego zarzut dotyczący art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp został oddalony.

Z uwagi na oddalenie ww. zarzutu Izba rozpoznała także zarzut ewentualny dotyczący zaniechania wezwania Przystępującego w trybie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp „do wyjaśnień czy Horyzont faktycznie oferuje komputer HP ProOne 440 G9 AiO o pojemności dysku TLC 256 GB”. Izba stwierdziła, że zadanie tak sformułowanego pytania byłoby bezcelowe, bo przecież w ofercie Przystępujący wyraźnie wskazał, że oferuje komputer właśnie z takimi parametrami. Oczywiście nie można wykluczyć, że skutkiem tak zadanego pytania byłaby próba wycofania się przez Przystępującego np. z oferowanej pojemności dysku, co skutkowałoby niedopuszczalną zmianą oferty (art. 223 ust. 1 ustawy Pzp) i koniecznością odrzucenia jej na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Jednak wzywanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień w trybie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, powinno służyć wyjaśnieniu rzeczywistych niejasności treści oferty i rozwianiu wątpliwości zamawiającego. Tymczasem wskazane w odwołaniu pytanie, jakie miałoby zostać zadane Przystępującemu, nie przyczyni się w ocenie Izby, do usunięcia niejasności czy wątpliwości w tej sprawie. Dlatego również zarzut ewentualny dotyczący art. 223 ust. 1 ustawy Pzp został uznany za niezasadny i odwołanie w tym zakresie zostało oddalone.

Zarzut dotyczący poprawienia tzw. innej omyłki.

Zgodnie z art. 223 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp:

1. W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.

2. Zamawiający poprawia w ofercie:

3) inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty

- niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.

Odwołujący podniósł, że Zamawiający nie był uprawniony do poprawienia w ofercie Przystępującego tzw. innej omyłki poprzez dopisanie w poz. 7 załącznika 1.2. rodzaju złączy RJ-45, „bowiem Wykonawca wraz z ofertą nie przedłożył żadnych dokumentów z których można było wywnioskować rodzaj złączy RJ-45”, a dopiero wskutek wezwania w dniu 16.09.2025 r. złożył specyfikację techniczną komputera, na której Zamawiający się oparł. „Jednocześnie Zamawiający nie był również uprawniony do poprawienia omyłki na podstawie ogólnodostępnej karty technicznej produktu, bowiem nie miał pewności czy faktycznie Komputer oferowany przez Horyzont będzie posiadać wszystkie parametry określone w takiej karcie technicznej (np. z uwagi na późniejsze modyfikacje)”.

Wobec powyższego należy zauważyć, że aby można było zastosować art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp musi być stwierdzona omyłka w ofercie wykonawcy (inna niż pisarska lub rachunkowa), wskutek tej omyłki musi zachodzić niezgodność oferty z dokumentami zamówienia i poprawienie omyłki nie może powodować istotnych zmian w treści oferty. Z orzecznictwa ponadto wynika, że sposób poprawienia omyłki nie może mieć charakteru dowolnego, ale powinien być oparty na informacjach zawartych w dokumentach zamówienia lub w ofercie wykonawcy (por. wyrok Izby z dnia 03.09.2024 r. o sygn. akt KIO 2815/24). Przepis nie przewiduje natomiast żadnych obostrzeń co do tego, czy dokumenty, na których oprze się zamawiający, muszą być złożone wraz z ofertą, czy dopiero w wyniku niezależnego od przedmiotu omyłki wezwania do ich złożenia/uzupełnienia np. w trybie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp.

W niniejszej sprawie Zamawiający stwierdził omyłkę polegającą na braku wskazania przez Przystępującego w poz. 7 załącznika 1.2. rodzaju złączy RJ-45 i wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień w tej sprawie. Należy przy tym zauważyć, że niezależnie od powyższego Zamawiający w tym samym dniu wezwał Przystępującego na podstawie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp do złożenia przedmiotowych środków dowodowych i w odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnień Przystępujący wskazał na złącze RJ-45 o prędkości 10/100/1000, a w odpowiedzi na oba ww. wezwania złożył dokument QuickSpecs potwierdzający ten parametr. Zatem Przystępujący nie musiał składać dokumentu QuickSpecs w związku z wyjaśnieniami rodzaju złączy, bo i tak złożył go w trybie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp jako przedmiotowy środek dowodowy. Ponadto, jak słusznie zauważył Zamawiający na rozprawie, w załączniku 1.2. złożonym wraz z ofertą w poz. 11 dotyczącej karty sieciowej Przystępujący wpisał: „10/100/1000 Ethernet – złącze RJ45”.

Tym samym w ofercie Przystępującego miała miejsce omyłka, powodowała ona niezgodność jego oferty z OPZ, a jej poprawienie nie skutkowało istotnymi zmianami w treści oferty. Dodatkowo Zamawiający mógł poprawić tę omyłkę kierując się nie tylko treścią uzupełnionego w trybie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp dokumentu QuickSpecs, ale także kierując się treścią złożonego wraz z ofertą załącznika 1.2. w poz. 11. W ocenie Izby opisana sytuacja jest klasycznym przypadkiem, w którym poprawienie tzw. innej omyłki było zasadne i zgodne z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Dlatego odwołanie w zakresie tego zarzutu zostało oddalone.

Co do podniesionych dopiero na rozprawie argumentów, że w uzupełnionym dokumencie jest zapis o tym, że nie wszystkie komponenty konfiguracji są dostępne we wszystkich krajach i regionach oraz że w zał. 1.2 Przystępujący opisał oferowany komputer jako "w konfiguracji CTO na zamówienie", więc nie jest to standardowy model komputera, Izba ponownie przypomina o treści art. 555 ustawy Pzp przewidującym zakaz rozpoznawania zarzutów niezawartych w odwołaniu. Ww. okoliczności faktyczne nie były podniesione w odwołaniu, zatem zgodnie z ww. przepisem, jako nowe zarzuty, nie podlegają rozpoznaniu przez Izbę.

Zarzut dotyczący punktacji przyznanej w pięciu kryteriach oceny ofert.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 – 3 ustawy Pzp:

1. Jeżeli zamawiający żąda złożenia przedmiotowych środków dowodowych, wykonawca składa je wraz z ofertą.

2. Jeżeli wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych lub złożone przedmiotowe środki dowodowe są niekompletne, zamawiający wzywa do ich złożenia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, o ile przewidział to w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotowy środek dowodowy służy potwierdzeniu zgodności z cechami lub kryteriami określonymi w opisie kryteriów oceny ofert lub, pomimo złożenia przedmiotowego środka dowodowego, oferta podlega odrzuceniu albo zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

Zgodnie z art. 239 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

Odwołujący zarzuca Zamawiającemu niezasadne przyznanie ofercie Przystępującego 25 punktów w pięciu kryteriach oceny ofert dotyczących parametrów oferowanego urządzenia (po 5 pkt w każdym z tych kryteriów), ponieważ zgodność oferowanego komputera z tymi parametrami musiała być oceniona w oparciu o przedmiotowe środki dowodowe, które zostały przez Przystępującego uzupełnione w trybie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp. Tymczasem w myśl art. 107 ust. 3 ustawy Pzp ustępu 2 tego przepisu nie stosuje się, jeżeli przedmiotowy środek dowodowy służy potwierdzeniu zgodności z cechami lub kryteriami określonymi w opisie kryteriów oceny. W efekcie, zdaniem Odwołującego, doszło do naruszenia art. 107 ust. 2 i ust. 3 ustawy Pzp oraz niezasadnego wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej (bo bez przyznania jej ww. 25 pkt, za najkorzystniejszą musiałaby zostać uznana oferta Odwołującego).

Izba wskazuje, że oczywiście art. 107 ust. 3 ustawy Pzp przewiduje zakaz wzywania do złożenia/uzupełniania przedmiotowych środków dowodowych w sytuacji, gdy miałyby one służyć do potwierdzenia zgodności z parametrami określonymi w kryteriach oceny ofert. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowym postępowaniu w rozdziale SWZ dotyczącym kryteriów oceny ofert Zamawiający wyraźnie wskazał, że: „Ocena w zakresie w/w kryteriów odbędzie się na podstawie złożonych w Formularzu ofertowym - Załączniku Nr 2 oraz Załączniku Nr 1 (odpowiednio 1.1.-1.4.) do SWZ - oświadczeń lub oświadczeń i dokumentów (jeśli dotyczy)”. Tym samym Zamawiający rozdzielił ocenę parametrów określonych w OPZ od oceny parametrów określonych w kryteriach oceny ofert. Te pierwsze miały być oceniane w oparciu o treść przedmiotowych środków dowodowych i w tym zakresie Zamawiający przewidział zastosowanie art. 107 ust. 2 ustawy Pzp, natomiast te drugie miały być oceniane na podstawie oświadczeń wykonawcy zawartych w załączniku nr 2, czyli w Formularzu oferty i w załączniku nr 1 (w zależności od części: 1.1., 1.2., 1.3. lub 1.4.). W tym stanie rzeczy nie można zarzucić Zamawiającemu, że naruszył art. 107 ust. 2 ustawy Pzp, skoro przewidział zastosowanie tego przepisu w SWZ. Nie można mu też zarzucić naruszenia art. 107 ust. 3 ustawy Pzp, skoro wyraźnie wskazał, że parametry z kryteriów oceny ofert będą oceniane w oparciu o Formularz oferty i załącznik 1.2. (w części, które dotyczy niniejsze postępowanie odwoławcze), nie zaś w oparciu o przedmiotowe środki dowodowe. W świetle takich postanowień SWZ przyznanie ofercie Przystępującego punktów w kryteriach 3 - 7 określających parametry sprzętu nie stanowiło naruszenia art. 107 ust. 3 ustawy Pzp, bo nie wymagało sięgnięcia do uzupełnionych przez Przystępującego przedmiotowych środków dowodowych. Dlatego odwołanie w zakresie tego zarzutu zostało oddalone.

Zarzut dotyczący tajemnicy przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy Pzp:

1. Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne.

2. Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie.

3. Nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2022 r. poz. 1233), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 222 ust. 5.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1233 ze zm.), zwanej dalej: „uznk”, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Z powyższych przepisów wynika przede wszystkim, że zasadą jest prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia w sposób jawny. Oznacza to, że w pierwszej kolejności należy dążyć do zachowania ww. jawności, zaś dopuszczone przez ustawodawcę wyjątki należy traktować w sposób ścisły. Wyjątkiem od zachowania jawności w postępowaniu o udzielenie zamówienia jest m.in. sytuacja, w której wymagana jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa. Należy jednak zauważyć, jak już wielokrotnie wskazywała Izba w swoich orzeczeniach, że w art. 18 ust. 3 ustawy Pzp ustawodawca wyraźnie uzależnił zaniechanie ujawnienia określonych informacji od tego, czy wykonawca „wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa”. Ustawodawca posłużył się w tym zakresie sformułowaniem „wykazał”, co z całą pewnością nie oznacza wyłącznie „oświadczenia”, czy „deklarowania”, ale w istocie stanowi obowiązek „udowodnienia”. Tym samym, aby zastrzeżone przez wykonawcę informacje mogły zostać nieujawnione, wykonawca musi najpierw „wykazać”, czyli udowodnić, że w stosunku do tych informacji ziściły się wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 11 ust. 2 uznk.

Zamawiający ocenia zatem zasadność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w oparciu o uzasadnienie przedstawione przez wykonawcę, nie zaś w oparciu o własne przekonania o tym, co może albo nie może być zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa. Nie jest bowiem rolą zamawiającego zastępowanie wykonawcy w wykazywaniu zasadności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. To wykonawca ma tę zasadność wykazać i jeśli temu ciężarowi nie podoła, obowiązkiem zamawiającego jest ujawnić zastrzeżone przez wykonawcę informacje.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone np. w wydanym w oparciu o przepisy ustawy Pzp z 2004 r., ale zachowującym aktualność w świetle obecnie obowiązujących przepisów wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 01.10.2021 r. o sygn. akt XXIII Zs 53/21, w którym stwierdzono: „Sąd dokonując oceny zasadności powyższych zarzutów w kontekście rozstrzygnięcia KIO przyjął jako punkt wyjścia prymat zasady jawności postępowania wynikający z art. 8 ust. 1 sPzp, który stanowi, iż postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne. Dlatego zdaniem Sądu wszelkie sposoby, metody i środki interpretacyjne związane z wykładnią przepisów dopuszczających możliwość zastrzegania tajemnicy przedsiębiorstwa muszą być stosowane z generalnym założeniem, że zasadą jest jawność. Sąd kierując się tym właśnie założeniem uznał, że powinno ono mieć wpływ również na wykładnię pojęcia „wykazanie”, o którym mowa w art. 8 ust. 3 sPzp, w tym sensie, że przewidziany tam przez ustawodawcę obowiązek „wykazania” winien być traktowany jako zbliżony do obowiązku „udowodnienia” w rozumieniu KPC. W konsekwencji za błędne należy uznać stanowisko skarżącego (w istocie zaakceptowane przez zamawiającego poprzez nie odtajnienie zaskarżonej części informacji), jakoby sam fakt traktowania przez przedsiębiorcę określonych informacji jako poufnych miałby być wystarczający dla potwierdzenia ich wartości gospodarczej, gdyż oznaczałoby to zwolnienie wykonawcy z wykazywania tej pierwszej i podstawowej przesłanki wynikającej z art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wbrew brzmieniu art. 8 ust. 3 sPzp. Sąd podziela stanowisko KIO, że z art. 8 ust. 3 sPzp wynika nałożenie na wykonawcę obowiązku wykazania zamawiającemu przesłanek zastrzeżenia informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa. W konsekwencji rolą zamawiającego w toku badania ofert jest ustalenie, czy wykonawca temu obowiązkowi sprostał udowadniając, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd zgadza się z poglądem KIO, że sformułowanie użyte przez ustawodawcę, w którym akcentuje się obowiązek "wykazania" oznacza coś więcej aniżeli wyjaśnienie (uzasadnienie) przyczyn co do objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa. Za wykazanie nie może być uznane ogólne uzasadnienie, sprowadzając się de facto do przytoczenia jedynie elementów definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, wynikającej z przepisu art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czy gołosłowne zapewnienie, że zastrzegana informacja ma walor tajemnicy przedsiębiorstwa”.

Przechodząc zatem do analizy uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożonego przez Przystępującego, należy zgodzić się z Odwołującym, że są one ogólnikowe, nie zawierają wskazania co do rodzaju zastrzeżonych informacji (techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne), nie zawierają wykazania ich wartości gospodarczej ani zachowywania tych informacji w poufności.

Przystępujący wskazał m.in., że.: „podkreślenia wymaga fakt, że dane o czynnikach cenotwórczych złożonej oferty (jej elementach kalkulacyjnych, w tym w szczególności o cenie zakupu towaru, stosowanej marży, wysokości zysku) oraz o partnerach handlowych Wykonawcy i zasadach współpracy z nimi, bez wątpienia stanowią dla F.H.U. „HORYZONT” K.L. tajemnicę przedsiębiorstwa. Wszystkie te okoliczności stanowią element organizacji przedsiębiorstwa Wykonawcy i prowadzonej działalności, wypracowanych do tej pory kontaktów handlowych i przez to bez wątpienia mają dla F.H.U. wartość gospodarczą, „HORYZONT” K.L. walor informacji posiadających o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (…)”. Przede wszystkim wskazać należy, że jak słusznie się domyślił Odwołujący, wyjaśnienia rażąco niskiej ceny nie zawierają żadnych konkretnych informacji o zasadach współpracy z jakimikolwiek partnerami handlowymi (poza wskazaniem producenta komputera, który jest przecież znany z treści oferty), więc już choćby z tego powodu nie można uznać, że zostały zastrzeżone zasadnie i że mają wartość gospodarczą. Przystępujący również w żaden inny sposób nie wykazał tejże wartości, np. poprzez wskazanie, jakie szkody może ponieść wskutek ujawnienia wyjaśnień rażąco niskiej ceny i dlaczego ryzyko poniesienia tej szkody jest realne. Sam fakt, że określone informacje „stanowią element organizacji przedsiębiorstwa Wykonawcy i prowadzonej działalności” absolutnie nie świadczy o wartości gospodarczej zastrzeżonych informacji.

W dalszej części uzasadnienia tajemnicy przedsiębiorstwa Przystępujący wskazał, że: „gdyby firmy konkurencyjne posiadały wiedzę na temat partnerów handlowych F.H.U. „HORYZONT” K.L., cen zakupu, czy warunków jakie należy spełnić, aby uzyskać konkurencyjne ceny zakupu mogłyby podejmować kroki zmierzające do próby nawiązania kontaktu z tymi samymi dostawcami i uzyskania podobnych cen, co z kolei mogłoby zachwiać konkurencyjność Wykonawcy. W tym miejscu wskazać należy, iż wypracowanie z korzystnych kontaktów handlowych dostawcami oraz własnych procedur współpracy wymagało ze strony F.H.U. „HORYZONT K.L. zaangażowania, rzetelności oraz kilkunastoletniej kooperacji, co daje Wykonawcy prawo do uznania tych danych za informację posiadającą wartość gospodarczą”. Ponownie należy stwierdzić, że wyjaśnienia rażąco niskiej ceny nie zawierają informacji o warunkach, jakie należy spełnić, aby uzyskać konkurencyjne ceny zakupu, czy o procedurach współpracy, a sam producent komputera jest znany już z oferty, zatem nie ma podstaw do uznania, że zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa jest uzasadnione. Przystępujący przytacza w istocie ogólnikowe sformułowania nie odnoszące się do rzeczywistej treści zastrzeżonych wyjaśnień i nie stanowiące wykazania ich wartości gospodarczej. Należy też zgodzić się z Odwołującym, że samo poznanie przez innych wykonawców cen zakupu komputerów nie daje im żadnej wiedzy o tym, w których kolejnych postępowaniach Przystępujący będzie chciał złożyć ofertę i czy będzie to oferta z taką samą ceną. Przystępujący też zresztą nie wyjaśnił, w jaki konkretnie sposób miałoby dojść do zachwiania konkurencyjności.

Dalej Przystępujący wskazał, że zastrzeżone informacje „mają charakter wyłącznie wewnętrzny, nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji, nie są łatwo dostępne dla takich osób. Informacje te nie zostały też w żaden sposób ujawnione do wiadomości publicznej, nie można ich bowiem uzyskać w ogólnie dostępnych rejestrach, dokumentach, na stronach internetowych, nie ujawni ich również osobom postronnym z uwagi na związanie tajemnicą handlową, dostawca sprzętu. Po trzecie Wykonawca oświadcza, że zadbał o utrzymanie poufności wyżej wskazanych informacji poprzez zawężenie kręgu osób dopuszczonych do negocjowania cen z dostawcami oraz przygotowywania ofert przetargowych i w związku z tym mających dostęp do czynników cenotwórczych w F.H.U. „HORYZONT”. Dostęp do tego rodzaju informacji jest ograniczony a osoby mające do nich dostęp zostały pisemnie zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy. Wszelkie dane na papierowych czy elektronicznych nośnikach informacji są zabezpieczone przed dostępem niepowołanych osób (w tym np. poprzez hasła dostępu do komputera i poczty elektronicznej)”. Po pierwsze, należy wskazać, że hasła do komputera i poczty elektronicznej są typowym, standardowym zabezpieczeniem obowiązującym praktycznie we wszystkich podmiotach publicznych i prywatnych i nie świadczą o żadnej szczególnej ochronie, która uzasadniałaby zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa. Gdyby takie zabezpieczenia uznać za wystarczające, to wszelkie informacje pochodzące ze wszelkich źródeł (przy spełnieniu pozostałych przesłanek) trzeba byłoby uznawać za tajemnicę przedsiębiorstwa. Po drugie, przytoczony fragment ponownie zawiera ogólniki, z których nie wynika, jakie konkretne działania (poza hasłami do komputerów i poczty i pisemnym zobowiązaniem do zachowania informacji w tajemnicy) są podejmowane przez Przystępującego w celu zachowania poufności. Po trzecie, Przystępujący nie dołączył żadnych dowodów w celu wykazania, że rzeczywiście jakiś określony, wąski krąg osób ma dostęp do takich właśnie informacji, jakie zostały wskazane w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny, że osoby te rzeczywiście zostały zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, że rzeczywiście dostawca sprzętu jest związany tajemnicą handlową. W związku z powyższym Przystępujący nie wykazał, aby zastrzeżone informacje były przez niego zachowywane w poufności.

Odnosząc się natomiast do argumentu podniesionego na rozprawie przez Zamawiającego, że uznał on zastrzeżenie za zasadne, ponieważ Odwołujący i Przystępujący oferują sprzęt tego samego producenta, więc nie powinni znać swoich cen jako bezpośredni konkurenci, Izba przede wszystkim ponownie zwraca uwagę, że zamawiający nie może oceniać wg swojego przekonania, co powinno albo nie powinno być objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. To wykonawca ma wykazać zasadność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, a rolą zamawiającego jest jedynie ocena tych wyjaśnień. Jeżeli wykonawca nie sprosta obowiązkowi wykazania powyższego, zamawiający zobligowany jest ujawnić zastrzeżone informacje.

W niniejszej sprawie Przystępujący nie podołał obowiązkowi wykazania zasadności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Dlatego Izba uwzględniła odwołanie w zakresie tego zarzutu i nakazała Zamawiającemu m.in. odtajnienie wyjaśnień rażąco niskiej ceny, czyli udostępnienie ich treści Odwołującemu (lub innym wnioskodawcom).

Zarzut dotyczący rażąco niskiej ceny.

Odwołujący postawił zarzut rażąco niskiej ceny nie jako zarzut ewentualny na wypadek nieuwzględnienia przez Izbę zarzutu dotyczącego tajemnicy przedsiębiorstwa, ale jako „zwykły” zarzut. Z tego powodu, mimo uwzględnienia zarzutu dotyczącego tajemnicy przedsiębiorstwa i nakazania odtajnienia wyjaśnień rażąco niskiej ceny, Izba rozpoznała także zarzut dotyczący samej rażąco niskiej ceny.

Zgodnie z art. 224 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp:

1. Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.

2.W przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej w terminie jest niższa o co najmniej 30% od:

1)wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia;

2)wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, zaktualizowanej z uwzględnieniem okoliczności, które nastąpiły po wszczęciu postępowania, w szczególności istotnej zmiany cen rynkowych, zamawiający może zwrócić się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1.

5. Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.

6. Odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

8) zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że ustawa Pzp przewiduje dwie podstawy odrzucenia oferty związane z rażąco niską ceną:

art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp - jeżeli oferta zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia,

art. 224 ust. 6 ustawy Pzp - jeżeli wykonawca nie udzielił w wyznaczonym terminie wyjaśnień dotyczących ceny lub kosztu w jego ofercie lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Pierwsza z ww. podstaw prawnych dotyczy sytuacji, gdy w oparciu o złożone przez wykonawcę wyjaśnienia zamawiający jest w stanie stwierdzić, że cena podana w ofercie została ustalona wadliwie i nie da się za nią prawidłowo wykonać zamówienia. Druga podstawa prawna dotyczy natomiast sytuacji, gdy wykonawca mimo wezwania albo w ogóle nie złożył wyjaśnień dotyczących ceny jego oferty albo gdy złożył wprawdzie wyjaśnienia, ale są one tak ogólnikowe, niespójne, niekompletne, niepotwierdzone dowodami lub w inny sposób wadliwe, że nie sposób na ich podstawie ustalić, czy cena oferty została ustalona prawidłowo. Innymi słowy: różnica między tymi przepisami polega na tym, że w pierwszym przypadku (art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp) zamawiający na podstawie wyjaśnień stwierdza, że cena jest rażąco niska, zaś w drugim przypadku (art. 224 ust. 6 ustawy Pzp) zamawiający nie jest w stanie stwierdzić, czy cena jest czy nie jest rażąco niska, bo treść wyjaśnień lub ew. brak dowodów na to nie pozwalają. Mimo to w tym drugim przypadku wykonawca musi ponieść konsekwencje złożenia niewystarczających wyjaśnień, dlatego jego ofertę traktuje się jak ofertę z rażąco niską ceną, mimo że w zasadzie rażąco niskiej ceny nie da się w tym wypadku wykazać (stąd jako podstawę prawną odrzucenia oferty podaje się wówczas albo art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 albo tylko art. 224 ust. 6 ustawy Pzp).

Należy zatem zwrócić uwagę, że zarzuty Odwołującego oparte są m.in. właśnie na art. 224 ust. 6 ustawy Pzp. Istotą zarzutów w niniejszej sprawie są więc niewystarczające wyjaśnienia złożone przez Przystępującego, w tym przede wszystkim brak uwzględnienia w nich określonych kosztów, co prowadzi wg Odwołującego do wniosku, że cena oferty Przystępującego jest rażąco niska.

Odnosząc się natomiast do kwestii składania wyjaśnień należy podkreślić, że nie chodzi o to, by zamawiający „odhaczył” wezwanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny i bez względu na ich treść wybrał jego ofertę jako najkorzystniejszą z powodu najniższej ceny, ale o to, by przeanalizował te wyjaśnienia wraz z dowodami i ocenił, czy rzeczywiście ich treść (wraz z tymi dowodami) wskazuje na to, że za podaną cenę można należycie wykonać zamówienie. Jak bowiem Izba wielokrotnie powtarzała już w swoich orzeczeniach, zgodnie z art. 224 ust. 5 ustawy Pzp to wykonawca ma wykazać, że cena jego oferty pozwala na należyte wykonanie zamówienia. W przepisie tym mowa jest o „wykazaniu”, czyli udowodnieniu, że cena nie jest rażąco niska. Tym samym wyjaśnienia wykonawcy nie mogą stanowić jedynie formalnej odpowiedzi na wezwanie zamawiającego, zawierającej ogólne informacje o działalności wykonawcy lub deklaracje co do realizacji zamówienia za zaoferowaną cenę, niepoparte stosownymi dowodami. Wyjaśnienia wykonawcy muszą być na tyle konkretne, spójne i szczegółowe, aby na ich podstawie zamawiający był w stanie dowiedzieć się, jak została skalkulowana cena oferty, co w tej cenie uwzględniono, za jakie stawki, z czego wynika taka a nie inna wysokość tych stawek, z czego wynikają określone oszczędności i jaki mają one wpływ na cenę oferty, a te wszystkie (lub jeszcze inne) okoliczności muszą być poparte dowodami.

Ponadto należy podkreślić, że zamawiający nie może zastępować wykonawcy w wykazywaniu, że cena jego oferty jest realna. To wykonawca ma udowodnić realność tej ceny, a nie zamawiający ma poszukiwać, czy domniemywać informacji w tym zakresie. Rolą zamawiającego jest wyłącznie ocena przedstawionych przez wykonawcę wyjaśnień wraz z dowodami, a nie wyręczanie wykonawcy w wykazywaniu, że za podaną cenę można należycie wykonać zamówienie. Jeśli zatem wykonawca nie udzieli wyjaśnień lub udzieli wyjaśnień, w których nie udowodni, że cena jego oferty nie jest rażąco niska, zamawiający zobligowany jest do odrzucenia oferty (art. 224 ust. 6 ustawy Pzp). Dlatego od rzetelności złożonych wyjaśnień zależy dalszy udział wykonawcy w postępowaniu.

Przechodząc zatem do wyjaśnień złożonych przez Przystępującego, Izba stwierdziła, że potwierdziły się zarzuty wskazane w odwołaniu. Wprawdzie w wyjaśnieniach nie zostały wklejone screeny z konfiguratora HP, ale poza tym potwierdziło się, że kalkulacja ceny nie uwzględnia w ogóle kosztów dostawy komputerów i kosztów 5-letniej gwarancji, a ponadto Przystępujący nie dołączył żadnych dowodów na poparcie informacji zawartych w wyjaśnieniach.

Zamawiający podnosił, że dowody nie muszą mieć postaci oddzielnych załączników do wyjaśnień, bo same informacje i kalkulacja też mogą być dowodami. Rzeczywiście w sporadycznych przypadkach, w zależności od rodzaju zamówienia i jego stopnia skomplikowania, wyjaśnienia i kalkulacja ceny mogą być wystarczające do uznania, że wykonawca wykazał realność ceny swojej oferty, ale pod warunkiem, że te wyjaśnienia i kalkulacja są rzeczywiście rzetelne, szczegółowe, pozwalające na ustalenie wszystkich czynników niezbędnych do należytego wykonania zamówienia. Tymczasem wyjaśnienia Przystępującego polegają na składaniu deklaracji, że cena jest realna, na cytowaniu orzeczeń Izby oraz na ogólnikowym powoływaniu się na status handlowy z producentem, wieloletnie doświadczenie, maksymalne wykorzystanie zasobów, pozycję wykonawcy, wysokie obroty, specjalne rabaty i programy partnerskie. W zakresie żadnej z tych okoliczności Przystępujący nie podał szczegółów (jakie zasoby, jakie obroty, jakie rabaty), jak też nie wyjaśnił, w jaki sposób wpłynęły one na kalkulację ceny jego oferty i w efekcie na jej wysokość. Z kolei kalkulacja Przystępującego sprowadza się do podania ceny netto zakupu komputera w zamówieniu podstawowym i opcyjnym oraz marży, do przemnożenia ich przez liczbę komputerów, dodania podatku VAT i uzyskania w ten sposób ceny brutto za wszystkie komputery w zamówieniu podstawowym i opcyjnym, a na końcu do zsumowania cen brutto za zamówienie podstawowe i opcyjne. Kalkulacja ta, jak już wyżej wskazano, nie uwzględnia żadnych innych kosztów poza ceną zakupu komputera, choć jasnym jest, że komputery muszą być przetransportowane i wniesione do poszczególnych sądów mających różną lokalizację na terenie apelacji rzeszowskiej. Sam zresztą Zamawiający w rozdziale XII pkt 2 SWZ wskazał koszty transportu i rozładunku jako koszty, które powinny być ujęte w cenie oferty. Przystępujący zaś ograniczył się do wskazania, że koszty dostawy leżą po stronie dystrybutora, ale przecież dystrybutor nie zajmuje się tym za darmo, więc wykonawca musi te koszty pokryć. Powyższe potwierdza złożony przez Odwołującego dowód w postaci oświadczenia prezesa zarządu HP Inc Polska sp. z o.o., w którym stwierdzono: „Standardowy konfigurator (Integrated Quoting) nie uwzględnia dodatkowych kosztów dystrybutora związanych z produktami HP, które mogą występować, takich jak dodatkowe koszty dostawy, dodatkowe opłaty logistyczne, ostateczna marża dla dystrybutora czy inne elementy realizacyjne. (…) Ceny prezentowane w konfiguratorze IQ mają charakter rekomendowany – HP może przyznać Partnerowi ceny specjalne, do których należy doliczyć wszelkie dodatkowe koszty. Wykonawca musi je samodzielnie oszacować i uwzględnić w wycenie, a następnie pokryć podczas realizacji”. Tymczasem Przystępujący w ogóle nie uwzględnił kosztów dostawy w kalkulacji. Podobnie nie zostały uwzględnione koszty 5-letniej gwarancji, która wg Odwołującego kosztuje ok. 440 zł na jeden komputer (ok. 10% ceny komputera). Kwota ta nie była podważana ani przez Zamawiającego ani przez Przystępującego, a jednak koszt ten nie został ujęty w kalkulacji ceny oferty. Biorąc zatem pod uwagę, jak ogólne są wyjaśnienia Przystępującego i jakie braki występują w jego kalkulacji nie można zgodzić się z Zamawiającym, że nie było potrzeby dołączania do nich dowodów.

Przystępujący nie przedstawił jednak żadnych dowodów, w tym przede wszystkim nie przedstawił dowodu na możliwość zakupu komputerów po cenie wskazanej w kalkulacji. Zamawiający nadal więc nie wie, czy cena zakupu podana w kalkulacji jest ceną realną, czy Przystępujący rzeczywiście za taką cenę ma możliwość nabycia komputerów.

Zamawiający powoływał się na ww. oświadczenie HP Inc Polska sp. z o.o., w którym wspomniano o możliwości przyznania partnerowi ceny specjalnej. Należy jednak zauważyć, że w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny Przystępujący nie wskazał, że ma dostęp do ceny specjalnej od HP, nie napisał jaka jest to cena, o ile jest niższa od ceny standardowej i nie przedstawił żadnego dowodu na przyznanie mu takiej ceny przez HP. Izba nie podzieliła także stanowiska Zamawiającego, że dowodem dostępu do cen specjalnych jest wskazanie w wyjaśnieniach na posiadanie pozycji partnerskiej i wysokich obrotów. Jak wskazano już wyżej, takie informacje są tylko nic nie wnoszącymi ogólnikami, które nie dają żadnych informacji pozwalających ocenić realność zaoferowanej ceny.

Ponadto Zamawiający przedstawił dowody w postaci ofert handlowych ze sklepów internetowych na podobne i lepsze komputery, ofertę innego wykonawcy w innym postępowaniu na taki sam model komputera jak zaoferowany przez Przystępującego (wraz z umową ramową i innymi dokumentami z tego postępowania) w celu wykazania istnienia na rynku cen podobnych do ceny Przystępującego oraz dowody w postaci ofert handlowych na komputer Lenovo w celu wykazania zawyżania cen przez Odwołującego. Pomijając powołane przez Odwołującego okoliczności wskazujące na to, że oferowanie niskich cen nie zawsze kończy się podpisaniem przez wykonawcę umowy czy składaniem później ofert wykonawczych po zawarciu umowy ramowej, a przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego nie jest badanie oferty Odwołującego (której cena mieści się zresztą w kwocie przeznaczonej przez Zamawiającego na sfinansowanie zamówienia), przede wszystkim należy jeszcze raz podkreślić, że nie jest rolą zamawiającego wyręczanie wykonawcy w wyjaśnianiu ceny jego oferty. Konstrukcja przepisów ustawy Pzp jest jasna: to wykonawca (a nie zamawiający) ma wykazać realność i prawidłowość kalkulacji ceny swojej oferty (art. 224 ust. 5 ustawy Pzp), a jeśli tego nie wykaże – zamawiający ma obowiązek odrzucić tę ofertę na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp jako zawierającą cenę rażąco niską albo na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp jako zawierającą cenę, której realność nie została wykazana, więc też jest traktowana jak oferta z ceną rażąco niską. Dowody złożone przez Zamawiającego nie mają zatem znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ przedmiotem oceny Izby są wyjaśnienia złożone przez Przystępującego.

Tymczasem, jak wskazano już wyżej, zdawkowa treść tych wyjaśnień (mimo zawarcia ich na 6-ciu stronach), nieuwzględnienie określonych istotnych kosztów w kalkulacji oraz brak złożenia jakichkolwiek dowodów, dyskwalifikują te wyjaśnienia i powodują, że nie uzasadniają one podanej w ofercie ceny. Dlatego Izba uwzględniła odwołanie w zakresie tego zarzutu i nakazała Zamawiającemu m.in. odrzucenie oferty Przystępującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp.

Z uwagi na uwzględnienie zarzutu dotyczącego rażąco niskiej ceny, Izba nie rozpoznała zarzutu ewentualnego dotyczącego zaniechania wezwania Przystępującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień.

Końcowo Izba odniesie się jeszcze do argumentacji Zamawiającego podniesionej na rozprawie i w odpowiedzi na odwołanie, zgodnie z którą: „Mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w szczególności zasadę dokonywania wydatków publicznych w sposób celowy i oszczędny, a także art. 17 Pzp nakładający na Zamawiającego obowiązek zapewnienia efektywnego, oszczędnego i zgodnego z zasadą uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów wydatkowania środków publicznych, Zamawiający wskazuje, że wybór oferty Odwołującego prowadziłby do poniesienia wydatku wyższego o 774 604,80 zł brutto (przy zamówieniu podstawowym) lub 1 503 822,60 zł brutto (przy zamówieniu podstawowym i w ramach prawa opcji - względem oferty Przystępującego - która spełnia wszystkie warunki formalne i merytoryczne)”.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w myśl przepisów ustawy Pzp oferta najkorzystniejsza to niekoniecznie oferta najtańsza. Przed wyborem oferty najkorzystniejszej zamawiający zobowiązany jest bowiem m.in. ocenić oferty pod kątem tego, czy nie zachodzą wobec nich przesłanki odrzucenia (art. 226 ust. 1 ustawy Pzp, art. 224 ust. 6 ustawy Pzp). Jeżeli zamawiający stwierdzi przesłankę odrzucenia, ma obowiązek odrzucić ofertę i dopiero spośród ofert niepodlegających odrzuceniu wybrać ofertę najkorzystniejszą. Nie można zatem utożsamiać oferty najkorzystniejszej z ofertą najtańszą. Pomijając już nawet to, że poza ceną mogą być też stosowane inne kryteria oceny ofert (i Zamawiający je zastosował), przede wszystkim, jak wskazano już wyżej, do etapu oceny w kryteriach oceny ofert nie może zostać dopuszczona oferta podlegająca odrzuceniu. Oznacza to, że m.in. oferta z rażąco niską ceną nie może być uznana za najkorzystniejszą.

Nie jest przy tym zasadne twierdzenie, że odrzucenie tańszej oferty stanowiłoby naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Przede wszystkim wymogi ustawy o finansach publicznych nie zwalniają zamawiającego z obowiązku stosowania przepisów ustawy Pzp. Wręcz przeciwnie, art. 44 ust. 4 ustawy o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.) stanowi, że jednostki sektora finansów publicznych zawierają umowy, których przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane, na zasadach określonych w przepisach o zamówieniach publicznych, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 1c ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1484 ze zm.) naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest naruszenie przepisów o zamówieniach publicznych w inny sposób niż określony w ust. 1 i 1b-1bc, jeżeli miało ono wpływ odpowiednio na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub zawarcie umowy ramowej, chyba że nie doszło do udzielenia zamówienia lub zawarcia umowy ramowej, zawarcia umowy na usługi społeczne i inne szczególne usługi lub rozstrzygnięcia konkursu. Klasycznym przykładem naruszenia mającego wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest wybór jako najkorzystniejszej oferty, która podlegała odrzuceniu. Tym samym wbrew argumentacji Zamawiającego, właśnie wybór oferty Przystępującego prowadziłby do naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 ustawy Pzp.

Orzeczenie Izby zostało wydane w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia oraz w oparciu o stanowiska i dowody Stron i Przystępującego przedstawione w pismach procesowych i na rozprawie.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Niezależnie od tego, w ilu punktach Odwołujący przedstawił w odwołaniu swoje zarzuty, Izba pogrupowała je tematycznie, tj. wg okoliczności faktycznych stanowiących podstawę danego zarzutu. W ten sposób dla celów wydania postanowienia o kosztach postępowania odwoławczego, Izba wyodrębniła w odwołaniu następujące zarzuty:

1)zarzut dotyczący niezgodności oferty z warunkami zamówienia,

2)zarzut dotyczący poprawienia tzw. innej omyłki,

3)zarzut dotyczący punktacji przyznanej w pięciu kryteriach oceny ofert,

4)zarzut dotyczący tajemnicy przedsiębiorstwa,

5)zarzut dotyczący rażąco niskiej ceny.

Spośród zarzutów opisanych powyżej w punktach 1 – 5 Izba uwzględniła dwa zarzuty (dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa i rażąco niskiej ceny) i oddaliła trzy zarzuty (dotyczące niezgodności oferty z warunkami zamówienia, poprawienia tzw. innej omyłki i punktacji przyznanej w pięciu kryteriach oceny ofert). Oznacza to, że Zamawiający odpowiada za koszty postępowania odwoławczego w zakresie dwóch zarzutów uwzględnionych (2/5), zaś Odwołujący - w zakresie trzech zarzutów oddalonych (3/5).

Na koszty postępowania odwoławczego składa się wpis od odwołania w wysokości 15.000 zł oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego – 3.600 zł, co razem daje kwotę 18.600 zł (Zamawiający nie złożył rachunków ani spisu kosztów). Tym samym Zamawiający odpowiada za koszty postępowania odwoławczego w wysokości 7.440 zł (2/5 z 18.600 zł), a Odwołujący – w wysokości 11.160 zł (3/5 z 18.600 zł).

Odwołujący poniósł dotychczas koszty w wysokości 18.600 zł (wpis + wynagrodzenie pełnomocnika), a powinien ponieść je w wysokości 11.160 zł stosownie do faktu oddalenia przez Izbę trzech zarzutów. Zamawiający nie poniósł dotychczas żadnych kosztów, a powinien ponieść je w wysokości 7.440 zł stosownie do faktu uwzględnienia przez Izbę dwóch zarzutów. Dlatego Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 7.440 zł, co pozwoli każdej ze Stron ponieść koszty adekwatne do wyniku postępowania odwoławczego (18.600-11.160 = 7.440).

Przewodnicząca ...………………………..