Sygn. akt:   KIO 54/23

KIO 97/23

WYROK

z dnia 19 stycznia 2023 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:   Ewa Sikorska
Protokolant:       Klaudia Kwadrans

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2023 roku Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 stycznia 2023 roku (postępowanie o sygn. akt KIO 54/23) i w dniu 10 stycznia 2023 roku (postępowanie o sygn. akt: KIO 97/23) przez wykonawcę Centrum Medyczne DORMED D. M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – Skarb Państwa – 45 Wojskowy Oddział Gospodarczy w Wędrzynie

przy udziale wykonawcy LLP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie i:

Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.), na niniejszy wyrok, w terminie 14 dnia od dnia jego doręczenia, przysługuje skarga, za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Sygn. akt: KIO 54/23

KIO 97/23

Uzasadnienie

Zamawiający – Skarb Państwa – 45 Wojskowy Oddział Gospodarczy w Wędrzynie – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem są usługi medyczne w zakresie medycyny pracy w roku 2023 w podziale na dwie części.

Postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z z 2022 roku, poz. 1710 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.z.p.

Dot. postępowania o sygn. akt: KIO 54/23

W dniu 8 stycznia 2023 roku wykonawca Centrum Medyczne DORMED D. M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie (dalej: odwołujący) wniósł odwołanie:

Ewentualnie:

lub

Odwołujący zarzucił zamawiającemu:

W przypadku nieuwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt 1 odwołujący zarzucił zamawiającemu:

oferty oczekiwać podania tej stawki przez wykonawców, co narusza zasadę przejrzystości postępowania oraz opisania przedmiotu zamówienia z uwzględnieniem okoliczności mogących mieć wpływ na

sporządzenie oferty,

W związku z powyższym, odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i w konsekwencji nakazanie zamawiającemu:

Ewentualnie:

Ponadto odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu: uzasadnienia do ustawy o kierujących pojazdami dla wykazania faktu, iż stawka opłaty za badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu ma charakter maksymalny, a nie sztywny.

Odwołujący wniósł o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego według norm przewidzianych przepisami prawa.

Dot. postępowania o sygn. akt: KIO 97/23

W dniu 10 stycznia 2023 roku wykonawca Centrum Medyczne DORMED D. M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie (dalej: odwołujący) wniósł odwołanie:

odwołującego w zakresie części II prowadzonego postępowania na podstawie art. 226 ust.1 pkt 10 ustawy P.z.p.;

Ewentualnie:

lub

Odwołujący zarzucił zamawiającemu:

W przypadku nieuwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt 1 odwołujący zarzucił zamawiającemu:

psychologicznych kierowców, jeżeli niezastosowanie przez odwołującego ww. rozporządzenia budziło wątpliwości zamawiającego.

psychologii transportu nie jest ceną sztywną, lecz jedynie maksymalną, a więc odwołujący był uprawniony do podania w ofercie stawki niższej od określonej w ww. rozporządzeniu,

W związku z powyższym, odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i w konsekwencji nakazanie zamawiającemu:

Ewentualnie:

Ponadto odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu: uzasadnienia do ustawy o kierujących pojazdami dla wykazania faktu, iż stawka opłaty za badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu ma charakter maksymalny, a nie sztywny.

Odwołujący wniósł o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego według norm przewidzianych przepisami prawa.

Dot. postępowań o sygn. akt: KIO 54/23 i KIO 97/23

Odwołujący wskazał, że na skutek niezgodnych z prawem czynności zamawiającego, polegających na odrzuceniu jego oferty i wyborze oferty LLP sp. z o.o., ul. Krańcowa 2a, 66100 Sulechów jako najkorzystniejszej, odwołujący został bezpodstawnie pozbawiony możliwości uzyskania zamówienia, a w konsekwencji zawarcia umowy. Oferta odwołującego w zakresie części II prowadzonego postępowania przy zastosowaniu kryteriów oceny ofert określonych w SWZ jest najkorzystniejsza, stąd przy prawidłowo prowadzonym postępowaniu odwołujący miał dużą szansę na uzyskanie przedmiotowego zamówienia, a co za tym idzie na zawarcie umowy. W wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy P.z.p., odwołujący może ponieść szkodę. Gdyby zamawiający postąpił zgodnie z przepisami ustawy, umożliwiłoby to wybór oferty odwołującego jako najkorzystniejszej. W rezultacie nieprawidłowych działań zamawiającego, odwołujący nie może uzyskać przedmiotowego zamówienia i osiągnąć zysku, który odwołujący planował w wyniku realizacji przedmiotowego zamówienia.

W odpowiedzi na odwołania z dnia 18 stycznia 2023 roku zamawiający wniósł o oddalenie odwołań w całości.

Do postępowań odwoławczych po stronie zamawiającego przystąpił wykonawca LLP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Sulechowie (dalej także: przystępujący). Przystępujący poparł stanowisko zamawiającego i wniósł o oddalenie odwołań.

Izba ustaliła, co następuje:

Zamawiający prowadzi postępowanie w sprawie udzielenia zamówienia publicznego pn. „Usługi medyczne w zakresie medycyny pracy w roku 2023 w podziale na dwie części”.

Zgodnie z rozdz. II ust. 6 SWZ, postępowanie prowadzone jest elektronicznie za pośrednictwem Portalu e-Usług SmartPZP pod adresem:

Zgodnie z rozdz. III SWZ „Opis Przedmiotem zamówienia w części drugiej jest wykonanie usług medycznych na rzecz żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska

zatrudnionych w 45 Wojskowym Oddziale Gospodarczym Wędrzyn oraz jednostkach i instytucjach będących na jej zaopatrzeniu tj.: 5 batalion saperów Krosno Odrzańskie, 5 pułk artylerii Sulechów, 4 pułk przeciwlotniczy Czerwieńsk, Warsztaty Techniczne Krosno Odrzańskie, Skład Radnica, Skład Nowogród Bobrzański, Rejonowy Zarząd Infrastruktury Zielona Góra, Wojskowe Biuro Emerytalne Zielona Góra, Delegatura Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej Zielona Góra, Centralne Wojskowe Centrum Rekrutacji Zielona Góra, Wojskowe Centrum Rekrutacji Zielona Góra, 4 Kompania Transportowa Krosno Odrzańskie (1 0 Blog), Placówka Żandarmerii Wojskowej w Sulechowie (OZW Żagań), Rejonowe

Centrum Informatyczne Wrocław (Sulechów, Krosno Odrzańskie, Czerwieńsk, Zielona Góra), 152 batalion lekkiej piechoty Krosno Odrzańskie (12 WOT), 44 Wojskowy Oddział Gospodarczy Krosno Odrzańskie. Szczegółowy opis przedmiotu umowy przedstawia tabela w § 1 ust. 4 wzoru umowy.

Przewidywana szacunkowa liczba żołnierzy i pracowników cywilnych do wykonania badań z zakresu medycyny pracy na 2023 r. wynosi ponad 3720 osób.

Liczba ta może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu w związku ze zmianą poziomu i badaniami kontrolnymi pracowników cywilnych i żołnierzy zawodowych.

Wykonawca realizujący przedmiot zamówienia musi dysponować aparaturą i sprzętem medycznym oraz lokalem gwarantującym pełen zakres usług medycznych spełniający wymagania określone w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 o działalności leczniczej w sprawie pomieszczeń i urządzeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. 2022 poz. 633 t. j.)

Zamawiający zastrzega, że maksymalna odległość wykonywanych badań nie może przekroczyć 50 km od miejscowości Czerwieńsk.

Przedmiot zamówienia będzie realizowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie Pracy (Dz. U. 2016 poz. 2067 t.j.), (badania diagnostyczne, badania laboratoryjne, badania psychotechniczne, konsultacje specjalistyczne) w szczególności:

pracowników cywilnych wojska — wstępnych, okresowych i kontrolnych, zwanych dalej „badaniami profilaktycznymi”;

przepisach wykonawczych;

odrębnych przepisów jest obowiązany pracodawca;

nr 1) zleconych przez lekarza medycyny pracy;

Zamawiający nie ponosi konsekwencji finansowych zmniejszenia ilości badań.

Wykonawcy należy się wynagrodzenie za faktycznie przeprowadzone badania.

W części II postępowania wykonawcy obowiązani byli wraz z ofertą złożyć formularz cenowy według wzoru przygotowanego przez zamawiającego. W pkt. 54 formularza wykonawcy mieli wskazać cenę za badanie opisane jako: „Badania psychologiczne kierowców kat. B, C, kat. C+E i pojazdów uprzywilejowanych”.

Zgodnie z § 6 projektu umowy:

w okresach miesięcznych, przelewem na rachunek Wykonawcy nr …………………………………………………………………………………………………..w

terminie 30 dni od dnia dostarczenia prawidłowo wystawionej Faktury VAT do siedziby Zamawiającego i zarejestrowania w Kancelarii Jawnej.

W dniu 22 grudnia 2022 r. odwołujący złożył ofertę w postępowaniu na obie części zamówienia.

Odwołujący, w części II zamówienia, zaoferował cenę 110 zł za badanie opisane w poz. 54 formularza cenowego.

W dniu 3 stycznia 2023 r. zamawiający poinformował o odrzuceniu oferty odwołującego w zakresie części II postępowania na podstawie art. 226 ust.1 pkt 10 ustawy P.z.p.

Zamawiający podał w uzasadnieniu, że oferta zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. Zamawiający wskazał, że cena w poz. 54 formularza cenowego jest niezgodna z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 8 lipca 2014 r. Dodał, że zgodnie z zapisami w § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy, opłata za badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu wynosi 150 zł, natomiast odwołujący zaoferował 110,00 zł, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

W dniu 5 stycznia 2023 r. zamawiający, za pomocą platformy, na której jest prowadzone postępowanie, poinformował o wyborze oferty najkorzystniejszej dla części drugiej postępowania – oferty przystępującego.

Izba zważyła, co następuje:

Odwołania są bezzasadne.

Izba stwierdziła, że odwołujący jest uprawniony do korzystania ze środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 505 ust. 1 ustawy P.z.p. Okoliczność ta nie była pomiędzy stronami sporna.

Dot. zarzutów nr 1 obydwu odwołań:

Izba uznała zarzuty za bezzasadne.

Odwołujący podniósł, że jego oferta jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, albowiem:

W pierwszej kolejności Izba podkreśla, że nie podziela stanowiska odwołującego, iż badania psychologiczne kierowców wchodzą w zakres badań realizowanych w zakresie profilaktyki opieki zdrowotnej przez jednostkę medycyny pracy.

Faktem jest, że zamawiający określił przedmiot zamówienia jako usługi medyczne w zakresie medycyny pracy. Niemniej jednak wskazać należy, że o przedmiocie zamówienia nie decyduje jego nazwa, ale zakres zamówienia. W rozpoznawanym przypadku zakres ten był szczegółowo określony w formularzu cenowym, stanowiącym załącznik do SWZ. Załącznik w pozycji 54 zawierał badania określone jako „Badania psychologiczne kierowców kat. B, C, kat. C+E i pojazdów uprzywilejowanych”.

Należy także zauważyć, że pomimo tego, że zamawiający w dokumentach postępowania nie wskazał, że w postępowaniu będzie miało zastosowanie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy (Dz.U z 2022 r., poz. 165), stwierdzenie, że rozporządzenie to w przedmiotowym przypadku nie obowiązuje, nie znajduje podstaw. Wskazane rozporządzenie jest aktem normatywnym powszechnie obowiązującym, co oznacza, że reguły w nim zawarte mają charakter powszechny i stanowią prawo. Obowiązek ich stosowania nie jest zatem zależny od tego, czy dany zamawiający uwzględnił je w dokumentach prowadzonego przez siebie postępowania, czy też nie. Podkreślenia wymaga, że odwołujący jest profesjonalistą i powinien znać akty prawne, regulujące sposób

wykonywania badań objętych przedmiotem zamówienia. Jako profesjonalista jest także obowiązany do zachowania należytej staranności, o której mowa w art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego. Wskazany przepis precyzuje, że należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności.

Izba wskazuje, że rozporządzenie w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy zostało wydane na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 ze zm.). Ustawa ta w art. 82 określa, że osoby ubiegające się o uzyskanie, przedłużenie bądź przywrócenie określonych uprawnień w zakresie prawa jazdy danej kategorii podlegają badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem zwanym „badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu”. Odwołujący nie wykazał, że kierowcy kategorii wskazanych w pozycji 54 formularza cenowego (kat. B, C, kat. C+E i pojazdów uprzywilejowanych) podlegają innym badaniom psychologicznym, w tym badaniom przewidzianym przez przepisy prawne właściwe dla medycyny pracy. W szczególności nie jest to wskazywane przez odwołującego rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz.U. poz. 2503). Jest to bowiem rozporządzenie dotyczące badań lekarskich, a nie psychologicznych.

Izba podkreśla, że jeżeli odwołujący miał wątpliwości co do treści dokumentów postępowania, w tym – co do zakresu badań przewidzianych przedmiotem zamówienia lub aktów prawnych mających zastosowanie przy jego realizacji, mógł zwrócić się do zamawiającego z wnioskiem o wyjaśnienie treści SWZ w tym zakresie. Jeżeli zaś odwołujący kwestionował postanowienia SWZ, mógł w stosownym czasie wnieść odwołanie na jej treść. Odwołujący nie wykazał, by dokonał którejkolwiek z tych czynności.

Dot. zarzutu nr 2 odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 54/23 i zarzutu nr 4 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Izba uznała zarzuty za nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy P.z.p., w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji

dotyczących złożonej oferty oraz, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.

Odwołujący podniósł, że zamawiający winien był wezwać go do wyjaśnienia treści oferty w zakresie ceny wskazanej w poz. 54 Formularza cenowego dla części II umowy dot. badań psychologicznych kierowców, jeżeli niezastosowanie przez odwołującego ww. rozporządzenia budziło wątpliwości zamawiającego.

Izba wskazuje, że dyspozycja art. 223 ust. 1 ustawy P.z.p. dopuszcza możliwość wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert lub innych dokumentów składanych przez wykonawcę w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Jak wskazano w komentarzu do art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych („Prawo zamówień publicznych. Komentarz” pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza, Warszawa 2021, str. 697), celem wyjaśnień jest uzyskanie jednoznacznych informacji dotyczących całości lub części oferty, jak również przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń, które są nieprecyzyjne, niejasne, dwuznaczne, budzą wątpliwości interpretacyjne, tak aby możliwa była ocena, czy badana oferta w danym zakresie spełnia wymagania postawione przez zamawiającego. Uruchomienie procedury z art. 223 ust. 1 ustawy P.z.p. oznacza, że zamawiający miał wątpliwości co do jednoznacznego stwierdzenia o zgodności lub niezgodności oferty z warunkami zamówienia, których rozwianie może nastąpić wyłącznie przy udziale wykonawcy.

Dla zastosowania art. 223 ust. 1 ustawy P.z.p. niezbędne jest zatem zaistnienie po stronie wątpliwości co do treści oferty wykonawcy. Jako że przedmiotowy spór dotyczy treści oferty w zakresie wyceny pozycji 54 formularza cenowego, wątpliwości zamawiającego musiałyby dotyczyć tej właśnie pozycji. Treść formularza w tym zakresie wymagała od wykonawcy jedynie wstawienia konkretnej wartości liczbowej oznaczającej cenę za wykonanie jednego badania. Odwołujący wstawił cenę 110 zł.

Wstawienie ceny określonej liczbowo, w ocenie Izby, nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych. Jest to treść określona precyzyjnie, jasno i niedwuznacznie i zamawiający odczytał ją prawidłowo. Odwołujący sam zresztą wskazywał, że wycenił pozycję 54 na kwotę 110 zł. W tym zakresie nie było zatem ani wątpliwości po stronie zamawiającego, ani nawet sporu pomiędzy odwołującym a zamawiającym co do właściwego odczytania treści oferty w tym zakresie. Zastosowanie art. 223 ust. 1 ustawy P.z.p. i wzywanie odwołującego do wyjaśnienia wskazanej pozycji należy uznać zatem za bezprzedmiotowe, a sam zarzut – za bezzasadny.

Dot. zarzutu nr 3 odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 54/23 i zarzutu nr 5 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Izba uznała zarzuty za nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 223 ust. 2 ustawy P.z.p., zamawiający poprawia w ofercie:

Odwołujący podniósł, że gdyby Krajowa Izba Odwoławcza uznała, iż wskazana w ofercie odwołującego stawka badania w wysokości 110,00 zł jest błędna, w ocenie odwołującego zmawiający winien był poprawić wskazaną cenę w trybie przewidzianym w art. 223 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy P.z.p., tj. poprawić zaistniałą omyłkę jako oczywistą omyłkę rachunkową w ofercie odwołującego w zakresie części II prowadzonego postępowania ewentualnie jako inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty odwołującego – odnośnie poz. 54 Formularza cenowego dla części II umowy.

Stanowisko odwołującego nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Izby brak jest podstaw do stwierdzenia, że zamawiający obowiązany był poprawić w ofercie odwołującego (poz. 54) oczywistą omyłkę rachunkową.

Jak wskazała Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 1 września 2011 roku, sygn. akt KIO 1787/11 oraz w wyroku z dnia 28 września 2010 roku, sygn. akt KIO 1978/10, oczywistą omyłką rachunkową jest omyłka wynikająca z błędnej operacji rachunkowej na liczbach. Stwierdzenie omyłki może mieć miejsce w sytuacji, w której przebieg działania matematycznego może być prześledzony i na podstawie reguł rządzących tym działaniem możliwe jest stwierdzenie błędu w jego wykonaniu i błąd ten można poprawić wyłącznie w jeden sposób, niebudzący żadnych wątpliwości. Należy przyjąć, że omyłka rachunkowa ma charakter oczywisty nie tylko wtedy, gdy jest widoczna na pierwszy rzut oka. Tę cechę można przypisać wyłącznie omyłkom dotyczącym prostych działań na małych liczbach. Dla

uznania, że omyłka rachunkowa ma charakter oczywisty, wystarczający jest fakt jej ustalenia podczas sprawdzania obliczeń zgodnie z podanym przez zamawiającego sposobem obliczenia ceny oferty oraz możliwość jej jednoznacznego stwierdzenia.

W rozpoznawanym przypadku stwierdzony przez zamawiającego błąd w obliczeniu ceny polegał na wycenie przez odwołującego pozycji 54 formularza cenowego na kwotę 110 zł, zamiast – na ustaloną dla tego rodzaju badań kwotę 150 zł, wynikającą z rozporządzenia w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy. Odwołujący nie dokonywał tu żadnych działań matematycznych, lecz jedynie był obowiązany wpisać jedną konkretną kwotę. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że doszło tu do jakiejkolwiek omyłki rachunkowej, jako że wpisanie pojedynczej kwoty nie stanowiącej wyniku operacji rachunkowej nie stwarza nawet możliwości popełnienia takiej omyłki.

W rozpoznawanym przypadku brak jest również podstaw do stwierdzenia, że wycena pozycji 54 na kwotę 110 zł, zamiast na kwotę 150 zł, jest inną omyłką polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty.

Jak wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2010 roku, sygn. akt XII GA 429/09, dotyczącego wprawdzie unormowania zawartego w uchylonej ustawie – Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 roku (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm.), lecz pozostającego aktualnym również pod rządami obecnie obowiązującej ustawy, poprawienie nieprawidłowości z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy P.z.p. występującej w ofercie uzależnione od ustalenia, że zauważona niezgodność musi mieć charakter omyłki, a nie celowego działania wykonawcy polegającego na świadomym złożeniu oświadczenia woli o określonej treści. Obowiązek zamawiającego poprawienia omyłek nieoczywistych dopuszcza poprawienie niedopatrzeń, błędów niezamierzonych, opuszczeń, drobnych różnic itp., lecz wszystkie te zmiany muszą mieścić się w pojęciu „omyłki”. Zatem z założenia umyślne zastosowanie rozwiązania całkowicie odmiennego od wymagań zamawiającego nie może być traktowane jako omyłka w tym sensie, który nadaje jej przepis art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy P.z.p.

Z treści obydwu odwołań wynika, że działanie odwołującego, polegające na wycenie pozycji 54 formularza cenowego na kwotę 110 zł, było działaniem zamierzonym i intencjonalnym. Podstawowy zarzut obydwu odwołań opiera się na stanowisku, że odwołujący nie był obowiązany wycenić pozycji 54 na 150 zł, gdyż rozporządzenie w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy nie ma zastosowania w

przedmiotowym postępowaniu. Czynność taka nie mieści się w kategorii „omyłki”, która oznacza działanie przypadkowe i niewynikające z czyjejś woli. Odwołujący podniósł zarzut zaniechania poprawienia omyłki jako zarzut ewentualny, na wypadek uznania przez Izbę, że wskazane rozporządzenie ma jednak zastosowanie w postępowaniu. Jego zasadnicza argumentacja opierała się natomiast na stanowisku, iż był uprawniony do zaoferowania ceny 110 zł. Argumentacja podnoszona w odwołaniach jest zatem sprzeczna, a przez to niewiarygodna.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że odwołujący nie wykazał braku istotności niezgodności treści jego oferty z treścią dokumentów postępowania, co jest warunkiem dokonania poprawienia omyłki na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy P.z.p. W odwołaniach odwołujący nie podniósł żadnej argumentacji w tym zakresie, natomiast na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą pełnomocnik odwołującego wskazywał na różnicę pomiędzy ceną zaoferowaną przez odwołującego w pozycji 54, a ceną wynikającą z rozporządzenia, tj. różnicę w wysokości 40 zł, odnosząc tę różnicę do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia (419 tys. zł). Tego typu działanie należy uznać za nieuprawnione. Przedmiotem zamówienia nie będzie bowiem jedno badanie psychologiczne kierowcy, lecz badań tych będzie więcej, a rozliczenie pomiędzy stronami będzie następować będzie, zgodnie z § 6 ust. 3 projektu umowy, miesięcznie, na podstawie cen jednostkowych badań wyszczególnionych w ofercie wykonawcy przez krotność (ilość) przebadanych osób.

Dot. zarzutu nr 4 odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 54/23 i zarzutu nr 6 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Uznanie powyższych zarzutów za nieuzasadnione wynika z faktu oddalenia innych zarzutów obydwu odwołań, których zarzuty nr 4 (w sprawie KIO 54/23) i 6 (w sprawie KIO 97/23) stanowiły logiczną konsekwencję.

Dot. zarzutu nr 5 odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 54/23 i zarzutu nr 7 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Zarzuty należało uznać za nieuzasadnione.

Odwołujący podniósł, że w sytuacji uznania, że do przedmiotowego postępowania ma zastosowanie rozporządzenie w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy, opłata wskazana w § 13 pkt 1 rozporządzenia ma charakter

maksymalny, co oznacza, że odwołujący był uprawniony do zaoferowania ceny niższej. Odwołujący powoływał się na uzasadnienie do ustawy o kierujących pojazdami, która zawiera sformułowanie: „projekt wprowadza odpowiednie delegacje do określenia w drodze aktów wykonawczych maksymalnych stawek opłat za wykonanie badania psychologicznego”.

W ocenie Izby, stanowisko odwołującego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 90 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat za badanie psychologiczne, w zakresie psychologii transportu, przy czym wysokość opłaty nie może przekroczyć 200 zł. Zgodnie zaś z § 13 pkt 1 rozporządzenia, opłata za badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu wynosi 150 zł.

W ocenie Izby wykładnia literalna przepisu zawartego § 13 pkt 1 rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że opłata za badanie w nim wskazane ma charakter ceny sztywnej, co oznacza, że jest ona stała i nie ma możliwości jej zmiany. W szczególności nie jest to cena maksymalna, jako że ustawodawca nie posłużył się sformułowaniem „opłata (…) nie może być wyższa niż…” lub sformułowaniem analogicznym, ale użył określenia „opłata (…) wynosi”. Również przepis art. 90 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, zawierający delegację ustawową do określenia opłat za przedmiotowe badanie nie stanowi, iż właściwy minister określi maksymalne wysokości opłat za badanie psychologiczne, ale że „określi wysokości opłat”, co należy interpretować jako wysokości konkretne i stałe. Tym samym stwierdzić należy, że odwołujący nie był uprawniony do obniżenia opłaty za badanie zawarte w poz. 54 formularza cenowego wobec opłaty zawartej w § 13 pkt 1 wskazanego rozporządzenia.

Izba wskazuje także, że uzasadnienie do ustawy nie stanowi w Polsce źródła prawa. Art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, w katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa w Polsce, nie wymienia bowiem uzasadnień do ustaw, ale Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Powoływanie się zatem na treść uzasadnienia do ustawy nie może być uznane za prawidłowe.

Odwołujący podniósł, że nawet w sytuacji, gdyby uznać, że wskazana opłata ma charakter ceny sztywnej, to i tak nie ma wpływu na ważność oferty gdyż czynność prawna dokonana z naruszeniem ceny sztywnej, zgodnie z regulacją art. 537 Kodeksu cywilnego zachowuje ważność, a stronom przysługą ewentualne roszczenia o zwrot różnicy, które podlegają rocznemu przedawnieniu (art. 541 Kodeksu cywilnego).

Izba wskazuje, że oferta odwołującego została odrzucona na podstawie art. 226 ust.

Odnosząc się do zarzutu, iż skoro zamawiający przyjmował, że opisana stawka jest sztywna, to nie powinien był w formularzu oferty oczekiwać podania tej stawki przez wykonawców, Izba stwierdza, że zarzut ten należy uznać za spóźniony. Powinien on zostać podniesiony, stosownie do art. 515 ust. 2 pkt 2 ustawy P.z.p., w terminie 5 dni od dnia zamieszczenia dokumentów zamieszczenia na stronie internetowej.

Dotyczy zarzutu nr 2 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Zarzut podlegał oddaleniu z uwagi na brak wpływu stwierdzonego naruszenia na wynik postępowania.

Z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, że zamawiający poinformował odwołującego o odrzuceniu jego oferty w dniu 3 stycznia 2023 roku, natomiast o wyborze oferty najkorzystniejszej – w dniu 5 stycznia 2023 roku.

Zgodnie z art. 253 ust. 1 ustawy P.z.p., niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o:

– podając uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zawiadomienie odwołującego o odrzuceniu jego oferty dwa dni przed

poinformowaniem o wyborze najkorzystniejszej oferty stanowi zatem naruszenie art. 253 ust.

1 ustawy P.z.p.

Jednocześnie, zgodnie z art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy P.z.p., Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców.

Z powyższego wynika, że nie każde naruszenie przez zamawiającego przepisów ustawy będzie skutkowało uwzględnieniem odwołania, ale tylko takie, które w sposób istotny wpłynęło lub może wpłynąć na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego należy rozumieć przez pryzmat pojęcia tego postępowania zdefiniowanego w art. 7 pkt 18 ustawy P.z.p., a więc jako akt wyboru oferty tego wykonawcy, z którym zamawiający zawrze umowę w sprawie zamówienia publicznego. Innymi słowy – z wpływem naruszenia na wynik postępowania mamy do czynienia wyłącznie w sytuacji, w której uwzględnienie zarzutów zawartych w odwołaniu prowadzi lub może prowadzić do wyboru jako najkorzystniejszej oferty innego wykonawcy.

Izba wskazuje, że odwołujący, stawiając powyższy zarzut, w żaden sposób go nie uzasadnił. W szczególności nie podniósł i nie wykazał, że poinformowanie go o odrzuceniu jego oferty bez jednoczesnego poinformowania o wyborze oferty najkorzystniejszej miało istotny wpływ na wynik postępowania. Wobec braku jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie Izba uznała zarzut za nieuzasadniony.

Dotyczy zarzutu nr 3 odwołania o sygn. akt KIO 97/23:

Zarzut należało uznać za nieuzasadniony.

Odwołujący podniósł, że w dniu 5 stycznia 2023 r. zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej dla części drugiej postępowania – oferty wykonawcy LLP sp. z o.o., ul. Krańcowa 2a, 66-100 Sulechów, zamieszczając informację o wyborze oferty najkorzystniej na stronie prowadzonego postępowania. Zamawiający nie poinformował odwołującego o wyborze oferty najkorzystniejszej, czym naruszył art. 253 ust.1 ustawy P.z.p.

Izba ustaliła, że przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone jest na stronie internetowej portal.smartpzp.pl. W dniu 5 stycznia 2023 roku zamawiający zamieścił informację o wyborze najkorzystniejszej oferty na wskazanej stronie. Okoliczność ta została przyznana przez odwołującego w treści odwołania.

Zgodnie z art. 253 ust. 2 ustawy P.z.p. zamawiający udostępnia niezwłocznie informacje o wyborze oferty najkorzystniejszej oraz wykonawcach, których oferty zostały odrzucone, na stronie internetowej prowadzonego postępowania.

Tym samym Izba stwierdziła, że ustalone okoliczności faktyczne nie potwierdzają, że zamawiający nie poinformował odwołującego o wyborze oferty najkorzystniejszej, w związku z czym zarzut należało uznać za bezzasadny.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania oraz na podstawie § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący: ………………………………

24